V KK 450/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy rozpoznał kasację wniesioną przez pełnomocnika M. F. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi, który utrzymał w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Łodzi. Sąd Okręgowy zasądził od Skarbu Państwa na rzecz M. F. kwotę 8 000 zł tytułem zadośćuczynienia za niesłuszne tymczasowe aresztowanie, w pozostałym zakresie wniosek oddalając. Pełnomocnik wnioskodawcy zaskarżył wyrok Sądu Apelacyjnego, zarzucając rażące naruszenia prawa procesowego (art. 7 k.p.k. w zw. z art. 558 k.p.k. i in.) oraz prawa materialnego (art. 552 § 4 k.p.k. w zw. z art. 362 k.c., art. 552 k.p.k. w zw. z art. 445 § 1 i 2 k.c., art. 552 k.p.k. w zw. z art. 363 k.c.). Główne zarzuty dotyczyły nieprawidłowej kontroli instancyjnej, niedostrzeżenia uchybień sądu I instancji w ustalaniu wysokości zadośćuczynienia, dowolnej oceny dowodów, nieuwzględnienia całości doznanej krzywdy oraz błędnego przyjęcia przyczynienia się wnioskodawcy do zastosowania środka zapobiegawczego. Sąd Najwyższy oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną. Zauważono, że zarzuty obrazy prawa materialnego były wadliwie sformułowane. Analiza Sądu Najwyższego wykazała, że Sąd Apelacyjny prawidłowo ustosunkował się do zarzutów apelacyjnych, wykazując, dlaczego podzielił lub nie podzielił stanowiska skarżącego. Sąd odwoławczy uzupełnił ustalenia faktyczne dotyczące zaburzeń psychotycznych wnioskodawcy, ale jednocześnie uwzględnił jego przyczynienie się do zastosowania środka zapobiegawczego, co zrównoważyło potrzebę powiększenia odszkodowania. Sąd Najwyższy uznał, że rozważania Sądu Apelacyjnego dotyczące kontroli instancyjnej i oceny dowodów były wyczerpujące, a zarzuty kasacyjne stanowiły jedynie polemikę z prawidłowym rozstrzygnięciem. Wnioskodawca został obciążony kosztami postępowania kasacyjnego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaPotwierdzenie zasad rozpoznawania kasacji w sprawach karnych, w szczególności dotyczących zarzutów obrazy prawa materialnego oraz oceny prawidłowości kontroli instancyjnej przez sąd odwoławczy w kontekście zadośćuczynienia za niesłuszne tymczasowe aresztowanie.
Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i faktycznej; zasady dotyczące wadliwości zarzutów kasacyjnych są ogólne.
Zagadnienia prawne (3)
Czy sąd odwoławczy prawidłowo rozpoznał zarzuty apelacji dotyczące naruszenia prawa procesowego i materialnego w sprawie o zadośćuczynienie za niesłuszne tymczasowe aresztowanie?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd odwoławczy prawidłowo ustosunkował się do zarzutów apelacji, a Sąd Najwyższy uznał kasację za oczywiście bezzasadną.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że zarzuty kasacyjne były wadliwie sformułowane, a sąd odwoławczy wyczerpująco rozważył kwestie dotyczące naruszenia art. 7 k.p.k. oraz prawa materialnego, w tym przyczynienia się wnioskodawcy do zastosowania środka zapobiegawczego.
Czy zarzuty obrazy prawa materialnego mogą być podstawą kasacji, jeśli stan faktyczny nie został prawidłowo ustalony?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zarzut obrazy prawa materialnego jest dopuszczalny tylko wtedy, gdy sąd prawidłowo ustalił stan faktyczny, a popełnił błąd w subsumpcji lub wykładni.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy powołał się na swoje wcześniejsze orzecznictwo, wskazując, że zarzuty obrazy prawa materialnego w niniejszej sprawie były wadliwie sformułowane z samej tej przyczyny.
Czy sąd odwoławczy prawidłowo ocenił stopień przyczynienia się wnioskodawcy do zastosowania wobec niego izolacyjnego środka zapobiegawczego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd odwoławczy prawidłowo rozważył i omówił kwestię przyczynienia się wnioskodawcy, co miało wpływ na ostateczne rozstrzygnięcie o wysokości zadośćuczynienia.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że ustalenia sądu odwoławczego dotyczące przyczynienia się wnioskodawcy były prawidłowe i stanowiły równowagę dla powiększenia wysokości odszkodowania.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. F. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
| Skarb Państwa | organ_państwowy | pozwany |
Przepisy (12)
Główne
k.p.k. art. 552 § 4
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy przyczynienia się pokrzywdzonego do powstania szkody lub krzywdy.
k.c. art. 362
Kodeks cywilny
Dotyczy przyczynienia się poszkodowanego do szkody.
k.c. art. 445 § 1
Kodeks cywilny
Dotyczy zadośćuczynienia za krzywdę.
k.c. art. 445 § 2
Kodeks cywilny
Dotyczy zadośćuczynienia za krzywdę w przypadku uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia.
k.c. art. 363
Kodeks cywilny
Dotyczy sposobu i zakresu naprawienia szkody.
Pomocnicze
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy oceny materiału dowodowego przez sąd.
k.p.k. art. 558
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy postępowania w sprawach o odszkodowanie za niesłuszne tymczasowe aresztowanie lub zatrzymanie.
k.p.k. art. 433 § 1
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy obowiązku sądu odwoławczego do rozpoznania zarzutów apelacji.
k.p.k. art. 457 § 3
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy obowiązku sądu odwoławczego do uzasadnienia wyroku.
k.p.k. art. 535 § 3
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy rozpoznania kasacji w trybie posiedzenia.
k.p.k. art. 637a
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy kosztów postępowania kasacyjnego.
k.p.k. art. 636 § 1
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy obciążenia kosztami postępowania.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Kasacja jest oczywiście bezzasadna. • Zarzuty obrazy prawa materialnego są wadliwie sformułowane. • Sąd odwoławczy prawidłowo rozpoznał zarzuty apelacji. • Sąd odwoławczy prawidłowo ocenił przyczynienie się wnioskodawcy do zastosowania środka zapobiegawczego.
Odrzucone argumenty
Rażące naruszenie prawa procesowego przez Sąd Apelacyjny. • Nieprawidłowa kontrola instancyjna orzeczenia Sądu Okręgowego. • Niedostrzeżenie uchybień Sądu I instancji w ustalaniu wysokości zadośćuczynienia. • Dowolna ocena materiału dowodowego przez Sąd Okręgowy. • Niewłaściwe zastosowanie art. 552 § 4 k.p.k. w zw. z art. 362 k.c. poprzez błędne przyjęcie przyczynienia. • Niewłaściwe zastosowanie art. 552 k.p.k. w zw. z art. 445 § 1 i 2 k.c. poprzez zaniżenie zadośćuczynienia. • Niewłaściwe zastosowanie art. 552 k.p.k. w zw. z art. 363 k.c. poprzez pominięcie orzeczenia o naprawieniu szkody.
Godne uwagi sformułowania
kasacja jest oczywiście bezzasadna • zarzuty obrazy prawa materialnego już tylko z tej przyczyny jawią się jako oczywiście bezzasadne • nie sposób dopatrzyć się uchybień, o których mowa w kasacji • polemiką z prawidłowo przeprowadzonymi rozważaniami sądu odwoławczego • wyrazem jedynie subiektywnej interpretacji, która nie została stosownie wsparta dowodowo
Skład orzekający
Ryszard Witkowski
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie zasad rozpoznawania kasacji w sprawach karnych, w szczególności dotyczących zarzutów obrazy prawa materialnego oraz oceny prawidłowości kontroli instancyjnej przez sąd odwoławczy w kontekście zadośćuczynienia za niesłuszne tymczasowe aresztowanie."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i faktycznej; zasady dotyczące wadliwości zarzutów kasacyjnych są ogólne.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia zadośćuczynienia za niesłuszne tymczasowe aresztowanie, ale rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego opiera się na formalnych przesłankach procesowych, co czyni ją mniej interesującą dla szerszej publiczności, a bardziej dla prawników procesualistów.
“Sąd Najwyższy oddala kasację w sprawie o zadośćuczynienie za niesłuszne aresztowanie – kluczowe zasady procesowe.”
Dane finansowe
WPS: 8000 PLN
zadośćuczynienie: 8000 PLN
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.