IX KA 348/16

Sąd Okręgowy w Warszawie rozpoznał sprawę z apelacji prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy-Woli, który umorzył postępowanie karne przeciwko W. S. oskarżonemu o oszustwo kredytowe, podrobienie dokumentów i inne czyny, z powodu przedawnienia karalności czynu popełnionego w 1997 roku. Sąd Rejonowy umorzył postępowanie na podstawie art. 414 § 1 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 k.p.k. Prokurator zaskarżył wyrok, zarzucając obrazę przepisów postępowania, w tym art. 399 § 1 k.p.k. (nieuprzedzenie o możliwości zmiany kwalifikacji prawnej czynu) oraz art. 413 § 1 k.p.k. (niewskazanie w dyspozycji wyroku zastosowanych przepisów). Sąd Okręgowy, analizując sprawę, stwierdził, że czyn został popełniony w czasie obowiązywania Kodeksu karnego z 1969 r., a w chwili orzekania obowiązywał Kodeks karny z 1997 r. Zgodnie z art. 4 k.k., należało zastosować ustawę nową, chyba że ustawa poprzednia była względniejsza dla sprawcy. Sąd uznał, że ustawa poprzednia była względniejsza. W kwestii przedawnienia, Sąd Okręgowy powołał się na art. 15 ustawy wprowadzającej Kodeks karny, zgodnie z którym do czynów popełnionych przed wejściem w życie KK z 1997 r. stosuje się przepisy tego kodeksu o przedawnieniu. Analizując art. 101 § 1 pkt 3 k.k. i art. 102 k.k. w brzmieniu obowiązującym w dniu wyrokowania, Sąd stwierdził, że przedawnienie karalności nastąpiło w dniu 8 maja 2012 r., a więc przed wydaniem wyroku przez Sąd Rejonowy. Sąd Okręgowy uznał, że mimo błędnego wskazania przez Sąd Rejonowy podstaw prawnych umorzenia, samo umorzenie było zasadne z powodu przedawnienia. Zarzuty apelacji dotyczące obrazy przepisów postępowania uznano za bezzasadne, ponieważ uchybienia te nie miały wpływu na treść orzeczenia. W konsekwencji, Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok, a koszty postępowania odwoławczego ponosił Skarb Państwa.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający