IV KK 480/20

Sąd Najwyższy w składzie sędziego Piotra Mirka rozpoznał kasację wniesioną przez obrońcę skazanego M.B., który został skazany za przestępstwo z art. 197 § 1 k.k. i inne, w tym za doprowadzenie pokrzywdzonej do stosunku oralnego i analnego groźbą i przemocą, a także za spowodowanie u niej obrażeń ciała. Sąd pierwszej instancji wymierzył karę 4 lat pozbawienia wolności, zakaz kontaktowania się i zbliżania do pokrzywdzonej oraz obowiązek zadośćuczynienia. Sąd Okręgowy utrzymał ten wyrok w mocy. Obrońca w kasacji zarzucił rażące naruszenie prawa procesowego, w tym art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. i art. 170 § 4 k.p.k. poprzez nienależyte rozważenie zarzutów apelacji i nieuwzględnienie wniosków dowodowych, a także naruszenie art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 185c § 1a i 3 k.p.k. poprzez niezasadne oddalenie wniosku o ponowne przesłuchanie pokrzywdzonej. Podniesiono również zarzut naruszenia art. 7 k.p.k. w zw. z art. 172 k.p.k. poprzez dowolną ocenę dowodów. Sąd Najwyższy oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną, stwierdzając, że zmierzała ona do podważenia ustaleń faktycznych sądów niższych instancji. Sąd nie podzielił stanowiska skarżącego co do konieczności ponownego przesłuchania pokrzywdzonej, wskazując, że zeznania świadka K.U. są spójne i znajdują potwierdzenie w dowodach obiektywnych, a rozbieżności między opiniami biegłych zostały wyjaśnione. Sąd Najwyższy uznał również, że ocena dowodów dokonana przez Sąd pierwszej instancji i zaakceptowana przez Sąd odwoławczy była zgodna ze standardem art. 7 k.p.k., a zarzuty dotyczące sprzeczności zeznań świadków nie znalazły uzasadnienia.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający