IV KK 220/26Uchylenie wyroku nakazowego brak pewnosci co do uprawnień

Sąd Najwyższy rozpoznał kasację Prokuratora Generalnego wniesioną na korzyść skazanego K.Z. od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w Częstochowie. Sąd Rejonowy uznał K.Z. za winnego popełnienia przestępstwa z art. 180a k.k. (prowadzenie pojazdu mechanicznego pomimo cofnięcia uprawnień) i wymierzył mu grzywnę oraz zakaz prowadzenia pojazdów. Wyrok nakazowy uprawomocnił się wobec braku sprzeciwu. Prokurator Generalny zarzucił rażące naruszenie przepisów prawa procesowego, w tym art. 500 § 1 i 3 k.p.k., twierdząc, że okoliczności czynu i wina oskarżonego budziły wątpliwości, a jego zachowanie mogło wypełniać znamiona wykroczenia z art. 94 § 1 k.w. Wskazano, że decyzja administracyjna o cofnięciu uprawnień, na podstawie której wydano wyrok, mogła nie obowiązywać w dacie czynu, ponieważ bieg zakazu prowadzenia pojazdów orzeczonego wyrokiem sądu zakończył się wcześniej. Sąd Najwyższy uznał kasację za zasadną. Stwierdził, że sprawa nie powinna być rozpoznawana w trybie nakazowym, gdyż okoliczności czynu i wina oskarżonego nie były oczywiste i wymagały wyjaśnienia. Kluczowe było ustalenie, czy decyzja administracyjna o cofnięciu uprawnień była skuteczna w dacie czynu. Sąd Najwyższy podkreślił, że wadliwość decyzji administracyjnej oraz brak jednoznacznego ustalenia okresu jej obowiązywania uniemożliwiały uznanie, że K.Z. popełnił przestępstwo z art. 180a k.k. W konsekwencji, procedowanie w trybie nakazowym było niedopuszczalne, a wydanie wyroku nastąpiło z naruszeniem przepisów procesowych, co miało istotny wpływ na jego treść. Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Częstochowie.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający