IV KA 91/23

Sąd Okręgowy w sprawie o sygnaturze IV Ka 91/23 rozpatrywał apelacje od wyroku Sądu Rejonowego w Bełchatowie (sygn. II K 9/22). Apelację wnieśli obrońca oskarżonego oraz pełnomocnik oskarżycieli posiłkowych. Obrońca zarzucił obrazę przepisów postępowania (art. 4 i 7 k.p.k.) oraz błędy w ustaleniach faktycznych, a pełnomocnik oskarżycieli posiłkowych zarzucił rażącą niewspółmierność kary i środków karnych. Sąd odwoławczy uznał częściowo zasadność zarzutów obrońcy. Potwierdził, że sąd I instancji prawidłowo ocenił dowody w zakresie zeznań świadków i opinii biegłego, które pozwoliły na ustalenie kierowania pojazdem w stanie nietrzeźwości oraz znieważania syna i jego partnerki. Jednakże, sąd odwoławczy pominął notatki i zapiski służbowe policjantów jako dowód w sprawie kierowania pojazdem w stanie nietrzeźwości, wskazując na naruszenie art. 174 k.p.k. Sąd odwoławczy podzielił również zarzut obrońcy co do nieprawidłowej kwalifikacji prawnej czynów znieważenia. Uznał, że opisane zachowania nie spełniają znamion występku z art. 207 § 1 k.k. (znęcanie), gdyż brak było zależności między oskarżonym a pokrzywdzonymi. Czyny te zakwalifikowano jako przestępstwo z art. 216 § 1 k.k. (zniewaga), uznając je za dwa odrębne czyny ciągłe ze względu na wielość, długotrwałość i uporczywość. W związku z powyższą korektą prawną, sąd odwoławczy oddalił wniosek oskarżyciela posiłkowego o zastosowanie środków karnych (nakaz opuszczenia lokalu, zakaz zbliżania się), uznając je za nieadekwatne i niezasadne, zwłaszcza biorąc pod uwagę wiek, stan zdrowia i trudną sytuację życiową oskarżonego. Sąd odwoławczy utrzymał w mocy wyrok sądu I instancji w zakresie kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, dozoru kuratora i obowiązków probacyjnych, wskazując na możliwość ich modyfikacji w przyszłości. Z uwagi na trudną sytuację materialną oskarżonego, zwolniono go od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze na podstawie art. 624 § 1 k.p.k.

Zagadnienia prawne (2)