IV KA 330/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego P. M., skazanego przez Sąd Rejonowy za jazdę w stanie nietrzeźwości (art. 178a § 1 kk). Obrońca podniósł liczne zarzuty, w tym naruszenie przepisów postępowania (m.in. art. 2, 4, 5, 7, 149, 170, 410 kpk) oraz błędy w ustaleniach faktycznych, kwestionując kluczowe ustalenie, że to oskarżony kierował pojazdem. Sąd Okręgowy szczegółowo przeanalizował zarzuty, odrzucając te dotyczące naruszenia art. 149 kpk (brak podpisu na protokole) i art. 170 kpk (oddalenie wniosku o uzupełniającą opinię biegłego), uznając je za nieskuteczne lub niezasadne w kontekście dalszego postępowania dowodowego. Sąd odwoławczy zgodził się z oceną dowodów przez Sąd Rejonowy, w szczególności z uznaniem za niewiarygodne zeznań świadka A. S. i wyjaśnień oskarżonego co do osoby kierującej pojazdem. Podkreślono, że wersja obrony była mało prawdopodobna i sprzeczna z innymi dowodami, w tym z zeznaniami świadków, którzy nie widzieli pieszego na drodze, oraz z opiniami biegłych, które, choć nie wykluczały jednoznacznie wersji A. S., to jednak wskazywały na przewagę prawdopodobieństwa kierowania pojazdu przez oskarżonego. Sąd Okręgowy uznał, że ustalenia faktyczne Sądu Rejonowego są prawidłowe, a kwalifikacja prawna czynu oraz wymierzona kara i środki karne nie noszą cech niewspółmierności. W konsekwencji, Sąd Okręgowy utrzymał zaskarżony wyrok w mocy, uznając apelację za oczywiście bezzasadną.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących oceny dowodów w sprawach o jazdę pod wpływem alkoholu, znaczenie dowodu z poszlak, ocena wiarygodności zeznań świadków i wyjaśnień oskarżonego w kontekście opinii biegłych, a także procedury dowodowe w postępowaniu karnym (np. oddalanie wniosków dowodowych, dopuszczanie dowodów z urzędu).
Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu faktycznego i oceny konkretnych dowodów, co ogranicza jego bezpośrednie zastosowanie w innych sprawach. Nacisk na ocenę wiarygodności zeznań i wyjaśnień w kontekście innych dowodów.
Zagadnienia prawne (5)
Czy naruszenie przepisów postępowania, takie jak niepodpisanie protokołu rozprawy, może stanowić skuteczną podstawę do zmiany lub uchylenia wyroku, jeśli nie miało wpływu na jego treść?
Odpowiedź sądu
Nie, naruszenie przepisów postępowania może stanowić podstawę do zmiany lub uchylenia wyroku tylko wówczas, gdy mogło ono mieć wpływ na treść orzeczenia. W przypadku niepodpisania protokołu, jeśli czynność procesowa została przeprowadzona zgodnie z prawem, brak podpisu sam w sobie nie musi wpływać na nieskuteczność czynności.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy powołał się na orzecznictwo Sądu Najwyższego, zgodnie z którym dla skuteczności zarzutu naruszenia przepisów procesowych konieczne jest wykazanie hipotetycznego związku między uchybieniem a treścią orzeczenia. W przypadku niepodpisania protokołu, jeśli czynność była prawidłowa, a żadna ze stron nie wnosiła o sprostowanie, brak podpisu nie musi wpływać na ważność czynności.
Czy oddalenie wniosku dowodowego o uzupełniającą opinię biegłego było zasadne, gdy sąd dopuścił dowód z opinii innej instytucji specjalistycznej?
Odpowiedź sądu
Tak, oddalenie wniosku było zasadne, ponieważ sąd, mając sprzeczne opinie biegłych, mógł z urzędu dopuścić dowód z opinii innej instytucji specjalistycznej, zamiast ponownie wzywać tych samych biegłych, jeśli uznał, że nie usunęłoby to wątpliwości.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że Sąd Rejonowy prawidłowo postąpił, dopuszczając dowód z opinii Instytutu w K. zamiast ponownej opinii biegłego R. K., zwłaszcza gdy opinie były sprzeczne i wymagały wiedzy z różnych dziedzin. Decyzja o powołaniu innych biegłych lub ponownym wezwaniu tych samych należy do sądu, który może ocenić, czy dalsze przesłuchiwanie dotychczasowych biegłych usunie wątpliwości.
Czy ustalenie, że oskarżony kierował pojazdem, było prawidłowe, mimo że został znaleziony na miejscu pasażera i istniały wątpliwości co do jego stanu świadomości?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, ustalenie było prawidłowe, ponieważ analiza wszystkich dowodów, w tym opinii biegłych i zeznań świadków, wykluczyła wiarygodność wersji obrony, zgodnie z którą pojazdem kierował świadek A. S.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał zeznania świadka A. S. i wyjaśnienia oskarżonego za niewiarygodne, opierając się na sprzecznościach z zeznaniami innych świadków (nie widzieli pieszego na drodze) oraz na analizie opinii biegłych. Mimo że opinie nie wykluczały jednoznacznie wersji obrony, to wskazywały na jej małe prawdopodobieństwo i przewagę dowodów przemawiających za kierowaniem pojazdu przez oskarżonego. Brak dowodów bezpośrednio wskazujących na sprawstwo oskarżonego nie dyskwalifikuje dowodu z poszlak, jeśli tworzą one spójny obraz wykluczający inną wersję zdarzenia.
Czy obrażenia na ciele oskarżonego (otarcia naskórka na barku) mogą jednoznacznie wskazywać na jego pozycję jako pasażera?
Odpowiedź sądu
Nie, obrażenia te nie stanowią przesłanki do wskazania pozycji oskarżonego w pojeździe, ponieważ nie da się wskazać narzędzia, które je spowodowało.
Uzasadnienie
Biegli z Instytutu w K. wskazali, że obrażenie na prawym barku oskarżonego nie stanowi dowodu na jego pozycję w pojeździe, gdyż nie można ustalić przyczyny jego powstania.
Czy próby nawiązania połączenia telefonicznego przez świadka A. S. z telefonem oskarżonego podważają jego prawdomówność?
Odpowiedź sądu
Tak, próby nawiązania połączenia, czemu świadek zaprzeczał, podważają jego prawdomówność, nawet jeśli czas trwania połączeń nie był znaczący.
Uzasadnienie
Dane bilingowe wykazały próby nawiązania połączenia przez A. S. z telefonem oskarżonego, co było sprzeczne z jego zeznaniami. Podważa to jego wiarygodność.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| P. M. (1) | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Skarb Państwa | organ_państwowy | strona |
Przepisy (20)
Główne
k.k. art. 178a § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 437 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 636 § 1
Kodeks postępowania karnego
u.o.p.k. art. 8
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
tekst jednolity: Dz. U. Nr 49 poz. 223 z 1983 roku z późniejszymi zmianami
Pomocnicze
k.k. art. 69 § 1 i 2
Kodeks karny
k.k. art. 70 § 1 pkt 1
Kodeks karny
k.k. art. 71 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 42 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 49 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 63 § 2
Kodeks karny
k.p.k. art. 2 § 1 i 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 4
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 5 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 149
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 151 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 152
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 170
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 201
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Apelacja obrońcy jest bezzasadna, ponieważ zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania i błędów w ustaleniach faktycznych nie znalazły potwierdzenia. • Ocena dowodów przez Sąd Rejonowy, w tym zeznań świadków i opinii biegłych, była prawidłowa i doprowadziła do niewątpliwego ustalenia, że oskarżony kierował pojazdem. • Wersja obrony, zgodnie z którą pojazdem kierował świadek A. S., jest niewiarygodna i sprzeczna z zebranym materiałem dowodowym.
Odrzucone argumenty
Naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 149 kpk (brak podpisu na protokole) i art. 170 kpk (niezasadne oddalenie wniosku dowodowego). • Błędy w ustaleniach faktycznych, w tym przyjęcie, że oskarżony kierował pojazdem, mimo dowodów wskazujących na możliwość kierowania przez A. S. lub na pozycję pasażera oskarżonego. • Dowolna ocena dowodów, w szczególności zeznań świadka A. S. i opinii biegłych.
Godne uwagi sformułowania
apelacja za oczywiście bezzasadną • nie każde uchybienie z kategorii naruszenia przepisów prawa procesowego może stanowić skuteczną podstawę żądania zmiany lub uchylenia wyroku • nie można w tej sytuacji stawiać Sądowi I instancji zarzutu, że przy tak skomplikowanej materii sprawy i poziomu różnic pomiędzy występującymi zespołami biegłych, odstąpił od wykonania czynności wnioskowanej przez obrońcę • nie oznacza to jednak, że teza aktu oskarżenia winna być zdyskwalifikowana, albowiem również dowód z poszlak może stanowić pełnowartościowy dowód winy • nie ma żadnych podstaw do przyjęcia automatyzmu wnioskowania, że opóźnienie w złożeniu podpisu na protokole z dokonania tej czynności świadczy o wadliwości przeprowadzenia czynności, którą tym protokołem udokumentowano
Skład orzekający
Ireneusz Grodek
przewodniczący-sprawozdawca
Tomasz Ignaczak
sędzia
Agnieszka Szulc-Wroniszewska
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących oceny dowodów w sprawach o jazdę pod wpływem alkoholu, znaczenie dowodu z poszlak, ocena wiarygodności zeznań świadków i wyjaśnień oskarżonego w kontekście opinii biegłych, a także procedury dowodowe w postępowaniu karnym (np. oddalanie wniosków dowodowych, dopuszczanie dowodów z urzędu)."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu faktycznego i oceny konkretnych dowodów, co ogranicza jego bezpośrednie zastosowanie w innych sprawach. Nacisk na ocenę wiarygodności zeznań i wyjaśnień w kontekście innych dowodów.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy typowego przestępstwa drogowego, ale szczegółowa analiza zarzutów apelacyjnych i sposobu ich odrzucenia przez sąd odwoławczy jest interesująca z perspektywy procesowej i dowodowej dla prawników.
“Sąd Okręgowy: Apelacja obrońcy za bezzasadną – kluczowe dowody w sprawie jazdy po alkoholu.”
Dane finansowe
opłata_za_drugą_instancję: 330 PLN
zwrot_wydatków: 20 PLN
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.