IV KA 286/22

Sąd Okręgowy rozpatrywał apelację obrońcy w sprawie o nielegalne posiadanie istotnych elementów broni palnej. Obrońca zarzucał m.in. obrazę przepisów prawa materialnego (art. 263 § 2 kk, ustawa o broni i amunicji) oraz procesowego (art. 5 § 2 kpk, art. 7 kpk), a także błąd w ustaleniach faktycznych i rażącą niewspółmierność kary. Sąd Okręgowy uznał zarzuty dotyczące obrazy prawa materialnego za niezasadne, podkreślając, że oskarżony posiadał istotne elementy broni bez wymaganego pozwolenia. Zarzuty dotyczące nierzetelności opinii biegłego zostały oddalone, a kwestia oględzin broni została wyjaśniona przez sąd odwoławczy. Sąd odrzucił również zarzut naruszenia art. 5 § 2 kpk, wskazując, że wątpliwości zostały rozwiane w drodze oceny dowodów. Analizując kwestię błędu co do bezprawności czynu (art. 30 kk), sąd uznał twierdzenia oskarżonego za niewiarygodne, wskazując na absurdalność jego przekonań co do daty produkcji broni oraz sprzeczności w wyjaśnieniach dotyczących pochodzenia przedmiotu. Sąd Okręgowy przychylił się jednak częściowo do zarzutów dotyczących rażącej niewspółmierności kary. Stwierdzono, że sąd pierwszej instancji błędnie ustalił karalność oskarżonego (był niekarany w momencie popełnienia czynu) oraz nie docenił niskiego stopnia społecznej szkodliwości czynu. Wskazano, że posiadane elementy nie stanowiły kompletnej broni, nie były używane do strzałów i nie było dowodów na zamiar ich uzbrojenia. W związku z tym, karę 6 miesięcy pozbawienia wolności złagodzono na podstawie art. 37a § 1 kk, zamieniając ją na 6 miesięcy ograniczenia wolności polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej, dozorowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin miesięcznie. Zarzuty dotyczące kosztów postępowania uznano za bezzasadne.

Zagadnienia prawne (4)