IV Ka 196/26Uchylenie wyroku oszustwo błędna ocena dowodów 2

Sąd Okręgowy, rozpoznając apelację prokuratora, uchylił wyrok Sądu Rejonowego uniewinniający oskarżonych I. Z. i O. Z. od zarzutu oszustwa. Sąd Okręgowy uzasadnił odstąpienie od sporządzenia uzasadnienia na formularzu potrzebą zapewnienia czytelności i transparentności procesu. Apelacja prokuratora została uznana za zasadną z powodu naruszenia przez Sąd Rejonowy przepisów procesowych, w tym art. 7 kpk i art. 410 kpk, poprzez nielogiczną ocenę dowodów i pominięcie części materiału dowodowego. Skutkowało to błędnymi ustaleniami faktycznymi i niesprawiedliwym uniewinnieniem oskarżonych. Sąd Okręgowy szczegółowo przeanalizował dowody, wskazując, że oskarżeni wprowadzali pokrzywdzonego w błąd co do możliwości wywiązania się z umowy, zatajając brak płynności finansowej. Oskarżony I. Z. był bankrutem, miał licznych wierzycieli i wszczęte postępowania karne, o czym zataił informacje. Działalność kontynuował pod „przykrywką” firmy założonej na żonę, oskarżoną O. Z., która również miała świadomość niewypłacalności męża i jego modus operandi. Sąd odrzucił linię obrony oskarżonej O. Z., wskazując na jej współdziałanie i czerpanie korzyści z działalności męża, co potwierdzają zeznania świadka I. S. oraz analiza rachunku bankowego firmy. Sąd Okręgowy podkreślił, że Sąd Rejonowy pominął istotne dowody, w tym wyrok skazujący I. Z. za inne oszustwa i ukrywanie majątku, co rzucało odmienne światło na wiarygodność oskarżonych. Wobec powyższego, Sąd Okręgowy uznał oboje oskarżonych za winnych popełnienia zarzuconych im przestępstw. Ze względu na zakaz reformationis in peius (art. 454 § 1 kpk), Sąd uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji, wskazując na możliwość zastosowania art. 442 § 2 kpk.

Zagadnienia prawne (3)