IV KA 127/18

Sąd Okręgowy w Poznaniu rozpoznał sprawę z apelacji obrońcy oskarżonego H. W., który został skazany przez Sąd Rejonowy w Pile za przestępstwa karnoskarbowe z art. 56 § 1 kks w zbiegu z art. 61 § 1 kks w zbiegu z art. 62 § 2 kks w związku z art. 7 § 1 kks. Oskarżony został uznany za winnego popełnienia oszustwa podatkowego i wymierzono mu karę grzywny. Obrońca zaskarżył wyrok w całości, zarzucając obrazę przepisów postępowania, w tym naruszenie prawa do obrony poprzez odczytanie zeznań świadka A. P. zamiast jego bezpośredniego przesłuchania. Sąd Okręgowy uznał apelację za bezzasadną. Stwierdził, że sąd pierwszej instancji prawidłowo przeprowadził postępowanie dowodowe, a ustalenia faktyczne są trafne. W odniesieniu do zarzutu naruszenia prawa do obrony, sąd odwoławczy podkreślił, że sąd rejonowy podjął wszelkie możliwe, choć bezskuteczne, starania w celu ustalenia miejsca pobytu świadka A. P. i jego przesłuchania. Wobec niemożności jego wezwania, odczytanie zeznań złożonych w postępowaniu przygotowawczym było uzasadnione na podstawie art. 391 § 1 kpk. Sąd Okręgowy ocenił również zeznania świadka A. P. jako wiarygodne i stanowiące podstawę do ustalenia winy oskarżonego, wskazując, że świadek nie umniejszał swojej roli i nie miał motywu do pomawiania oskarżonego. Pozostałe dowody również nie podważyły ustaleń sądu pierwszej instancji. Sąd odwoławczy uznał również, że wymierzona kara grzywny nie jest rażąco surowa i spełni swoje cele wychowawcze i zapobiegawcze, biorąc pod uwagę społeczną szkodliwość czynu i sytuację majątkową oskarżonego. W konsekwencji, Sąd Okręgowy utrzymał zaskarżony wyrok w mocy i zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania odwoławczego.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający