III SA/Wa 1305/18Przelew wierzytelności podatek od czynności cywilnoprawnych sekurytyzacja

Sprawa dotyczyła wniosku D. Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego o stwierdzenie nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych (PCC) w kwocie 401.517,00 zł od umowy przelewu wierzytelności zawartej z Bankiem [...]. Fundusz argumentował, że umowa ta stanowi umowę o sekurytyzację, która nie jest wymieniona w katalogu czynności podlegających PCC. Organy podatkowe, w tym Naczelnik Urzędu Skarbowego i Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, uznały jednak, że umowa przelewu wierzytelności zawierała wszystkie istotne elementy umowy sprzedaży (art. 535 KC) i tym samym podlegała opodatkowaniu PCC. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, rozpoznając skargę funduszu, podzielił stanowisko organów podatkowych. Sąd podkreślił, że katalog czynności podlegających PCC jest zamknięty, ale jednocześnie wskazał, że ocena charakteru czynności prawnej powinna uwzględniać zgodny zamiar stron i cel umowy (art. 65 § 2 KC). W ocenie Sądu, umowa przelewu wierzytelności zawarta pomiędzy dwoma profesjonalnymi podmiotami, mimo że dotyczyła wierzytelności wchodzących w skład portfela sekurytyzacyjnego, miała charakter umowy sprzedaży, a nie umowy sekurytyzacyjnej. Sąd odwołał się do definicji sekurytyzacji i podkreślił, że w analizowanej umowie brak było elementów wskazujących na jej charakter jako umowy sekurytyzacyjnej, w przeciwieństwie do innych spraw, gdzie sprzedaż wierzytelności była jedynie elementem szerszego procesu sekurytyzacyjnego. Sąd uznał, że nabycie wierzytelności na własne ryzyko w celu windykacji nie jest odpłatną usługą w rozumieniu przepisów o VAT, a w przypadku PCC kluczowe jest ustalenie, czy czynność odpowiada jednej z umów wymienionych w art. 1 ust. 1 ustawy o PCC. W konsekwencji, Sąd oddalił skargę jako niezasadną.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający