III SA/Gl 63/26Odmowa wyrównania wynagrodzenia policjant WSA gliwice

Sprawa dotyczyła skargi byłego funkcjonariusza Policji, W. Z., na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w Katowicach, która utrzymała w mocy decyzję Komendanta Miejskiego Policji w S. odmawiającą wypłaty wyrównania wynagrodzenia za styczeń i luty 2023 r., odprawy emerytalnej, ekwiwalentu za niewykorzystany urlop oraz nagrody rocznej. Skarżący twierdził, że świadczenia te powinny być naliczone przy zastosowaniu wyższej kwoty bazowej z ustawy budżetowej na 2023 r., a nie niższej kwoty bazowej z ustawy budżetowej na 2022 r., która obowiązywała w momencie jego odejścia ze służby (17 lutego 2023 r.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę. Sąd uznał, że organy Policji prawidłowo zakwalifikowały pismo skarżącego jako podanie wszczynające postępowanie administracyjne, mimo że zostało ono zatytułowane jako "wezwanie do zapłaty". Podkreślono, że o kwalifikacji pisma decyduje jego treść, a nie tytuł. Sąd potwierdził, że sprawy dotyczące wyrównania świadczeń byłych funkcjonariuszy Policji podlegają kognicji sądów administracyjnych, powołując się na aktualne orzecznictwo NSA i WSA. Odniesiono się również do uchwały Sądu Najwyższego, wskazując, że dotyczy ona innego stosunku służbowego i nie ma waloru prejudykatu dla sądu administracyjnego. Sąd odrzucił zarzuty dotyczące naruszenia przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, w tym art. 1, 6, 20, 63 § 1, 104 § 1 i 105 § 1 k.p.a., uznając, że postępowanie zostało wszczęte i rozstrzygnięte zgodnie z prawem. Stwierdzono, że odmowa wypłaty świadczeń wymagała wydania decyzji administracyjnej, a nie umorzenia postępowania jako bezprzedmiotowego. W kwestii prawa materialnego, Sąd uznał, że organy prawidłowo zastosowały art. 41 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 1 grudnia 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących realizacji ustawy budżetowej na rok 2023. Podkreślono, że przepis ten obowiązywał w okresie, za który skarżący domagał się wyrównania, i wyznaczał właściwą kwotę bazową. Sąd odrzucił argumentację o utracie mocy obowiązującej przepisu, wskazując, że można go stosować do oceny zdarzeń z okresu jego obowiązywania. Sąd nie podzielił również zarzutów o naruszeniu zasady równości (art. 32 Konstytucji RP) i zasady zaufania do państwa (art. 2 Konstytucji RP), stwierdzając, że zróżnicowanie sytuacji funkcjonariuszy pozostających w służbie i tych, którzy służbę zakończyli przed wejściem w życie podwyżek, było racjonalne i zgodne z celem ustawodawcy. Sąd podkreślił, że organy administracji nie są uprawnione do odmowy zastosowania przepisu ustawy z powodu jego domniemanej niekonstytucyjności. W odniesieniu do odsetek, Sąd zgodził się z organem odwoławczym, że roszczenia odsetkowe mają charakter cywilnoprawny i nie podlegają rozstrzygnięciu w drodze decyzji administracyjnej, co zostało prawidłowo uwzględnione przez organ II instancji.

Zagadnienia prawne (5)

Skład orzekający