III PZP 19/02

Uchwała Składu Siedmiu Sędziów Sądu Najwyższego rozstrzygnęła zagadnienie prawne dotyczące interpretacji art. 52 § 1 ustawy Prawo spółdzielcze w związku z art. 68 § 1 Kodeksu pracy. Sprawa wywodziła się z powództwa o odszkodowanie pracownika banku spółdzielczego, który został odwołany ze stanowiska Prezesa Zarządu i Dyrektora Banku. Sąd Okręgowy oddalił powództwo, natomiast Sąd drugiej instancji zasądził odszkodowanie, uznając, że stosunek pracy z powodem powinien być rozwiązany w drodze wypowiedzenia umowy o pracę, a nie odwołania ze stanowiska. Sąd drugiej instancji oparł swoje rozstrzygnięcie na przekształceniu stosunków pracy z pracownikami zatrudnionymi na podstawie powołania w stosunki pracy na podstawie umowy o pracę po wejściu w życie nowelizacji Kodeksu pracy z 1996 r. Pozwany Bank Spółdzielczy wniósł kasację, zarzucając m.in. błędną wykładnię art. 68 § 1 KP w związku z art. 52 § 1 Prawa spółdzielczego. Sąd Najwyższy, rozpatrując zagadnienie prawne, stwierdził, że po nowelizacji Kodeksu pracy z 1996 r., przepis art. 68 § 1 KP utracił samoistną treść normatywną i odsyła jedynie do przepisów odrębnych lub przepisów wydanych na podstawie art. 298 KP. Analizując przepisy Prawa spółdzielczego, Sąd Najwyższy doszedł do wniosku, że nie zawierają one upoważnienia do określenia w statucie spółdzielni stanowisk, na których możliwe jest zatrudnianie na podstawie powołania. W konsekwencji, Sąd Najwyższy podjął uchwałę, że przepis art. 52 § 1 Prawa spółdzielczego nie jest przepisem odrębnym w rozumieniu art. 68 § 1 KP, co oznacza, że stosunek pracy z członkami zarządu spółdzielni zatrudnianymi w spółdzielni może być nawiązywany na podstawie umowy o pracę, a nie wyłącznie powołania.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający