III PZP 13/03

Sąd Najwyższy rozpatrzył zagadnienie prawne dotyczące stosowania przepisów o postępowaniu uproszczonym w sprawach z zakresu prawa pracy. Dotyczyło ono dwóch kwestii: po pierwsze, czy w postępowaniu uproszczonym dopuszczalne jest dochodzenie jednym pozwem skumulowanych świadczeń tego samego rodzaju, które mają różne terminy wymagalności; po drugie, czy dopuszczalne jest łączenie do wspólnego rozpoznania i orzekania spraw, gdy każda z nich jest prowadzona w postępowaniu uproszczonym, a jeśli tak, to czy takie połączenie oznacza konieczność dalszego rozpoznania sprawy z pominięciem przepisów o postępowaniu uproszczonym. Odnosząc się do pierwszej kwestii, Sąd Najwyższy stwierdził, że w postępowaniu uproszczonym dopuszczalne jest dochodzenie jednym pozwem kilku powtarzających się świadczeń tego samego rodzaju, wynikających z tego samego stanu faktycznego i prawnego, nawet jeśli mają różne terminy wymagalności. Wykładnia ta uwzględnia cel postępowania uproszczonego, jakim jest ułatwienie dochodzenia roszczeń w sprawach drobnych i przyspieszenie postępowania. Uznano, że pracownik może dochodzić jednym pozwem premii regulaminowej za poszczególne miesiące, co zapobiega nadmiernej liczbie postępowań. W kwestii drugiej, Sąd Najwyższy uznał, że połączenie kilku oddzielnych spraw, toczących się w postępowaniu uproszczonym, do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia powoduje konieczność dalszego prowadzenia sprawy z pominięciem przepisów o postępowaniu uproszczonym. Argumentowano, że celem postępowania uproszczonego jest szybkość i prostota, a połączenie spraw na podstawie art. 219 k.p.c. może prowadzić do komplikacji i sprzeciwiać się tym założeniom. W związku z tym, sąd drugiej instancji powinien rozpoznać apelację w składzie trzech sędziów, a nie jednoosobowo, jak przewiduje postępowanie uproszczone.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający