III FSK 793/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną E. sp. z o.o. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, który oddalił skargę spółki na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku. Sprawa dotyczyła odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia zabezpieczającego zobowiązania podatkowe. Spółka zarzucała w skardze kasacyjnej naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 57 § 3 p.p.s.a. przez rozdzielenie skarg, oraz art. 134 § 1 i 135 p.p.s.a. w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. i innymi przepisami, polegające na niezasadnym przyjęciu, że skarga do WSA nie powinna być uwzględniona, mimo rzekomego rażącego naruszenia przepisów k.p.a. i u.p.e.a. w zakresie ustaleń faktycznych dotyczących zapłaty za nieruchomość i przedawnienia. Spółka podnosiła również zarzuty naruszenia prawa materialnego, w tym art. 71a § 1 u.p.e.a. przez błędną wykładnię oraz art. 554 k.c. w zw. z art. 71a § 9 u.p.e.a. przez niezastosowanie dwuletniego terminu przedawnienia. Naczelny Sąd Administracyjny uznał skargę kasacyjną za niezasadną. Sąd podkreślił, że zarzuty dotyczące naruszenia art. 57 § 3 p.p.s.a. są nieuzasadnione, a połączenie spraw do wspólnego rozpoznania nastąpiło ze względów proceduralnych. Kluczowe dla rozstrzygnięcia było stwierdzenie, że postępowanie o stwierdzenie nieważności postanowienia nie jest właściwym trybem do ponownego badania ustaleń faktycznych i dowodowych z postępowania zakończonego ostatecznym postanowieniem. NSA wskazał, że zarzuty spółki odnosiły się zasadniczo do postępowania zakończonego wydaniem ostatecznego postanowienia w przedmiocie określenia wysokości nieprzekazanej wierzytelności, a nie do zgodności z prawem postanowienia o stwierdzeniu nieważności. Sąd podkreślił, że ocena przebiegu postępowania, ustaleń faktycznych i dowodowych należy do sądu administracyjnego w sytuacji zaskarżenia aktu administracyjnego, a nie do organu orzekającego w przedmiocie stwierdzenia nieważności. W związku z tym, na podstawie art. 184 p.p.s.a. i art. 204 pkt 1 p.p.s.a., NSA oddalił skargę kasacyjną i orzekł o kosztach postępowania.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaUgruntowanie stanowiska, że postępowanie o stwierdzenie nieważności nie jest drogą do ponownego badania ustaleń faktycznych z postępowania głównego.
Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy kwestionowane są ustalenia faktyczne w ramach postępowania o stwierdzenie nieważności postanowienia.
Zagadnienia prawne (2)
Czy postępowanie o stwierdzenie nieważności postanowienia jest właściwym trybem do kwestionowania ustaleń faktycznych i dowodowych z postępowania zakończonego ostatecznym postanowieniem?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, postępowanie o stwierdzenie nieważności nie stanowi ponowienia postępowania prowadzącego do wydania aktu objętego wnioskiem o stwierdzenie jego nieważności i nie służy do weryfikowania ustaleń faktycznych i dowodowych z postępowania zakończonego ostatecznym postanowieniem.
Uzasadnienie
NSA podkreślił, że postępowanie o stwierdzenie nieważności ma charakter nadzwyczajny i nie służy do ponownego badania stanu faktycznego czy dowodowego, które powinny być kwestionowane w drodze skargi na ostateczne postanowienie.
Czy rozdzielenie skarg dotyczących tej samej sprawy administracyjnej narusza przepisy postępowania?
Odpowiedź sądu
Nie, rozdzielenie skarg nie miało wpływu na rozstrzygnięcie merytoryczne, a NSA połączył sprawy do łącznego rozpoznania ze względów sprawności postępowania.
Uzasadnienie
Sąd wskazał, że art. 57 § 3 p.p.s.a. dotyczy rozdzielenia skarg, podczas gdy strona domagała się ich połączenia na podstawie art. 111 p.p.s.a. Połączenie spraw nastąpiło na podstawie art. 111 § 2 p.p.s.a. dla ekonomii procesowej, a rozdzielenie nie wpłynęło na meritum.
Przepisy (18)
Główne
k.p.a. art. 16 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
p.p.s.a. art. 184
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 204 § pkt 1
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
k.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 77
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 80
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 81a
Kodeks postępowania administracyjnego
p.p.s.a. art. 57 § § 3
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 134 § § 1
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 135
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 151
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Kodeks postępowania administracyjnego
u.p.e.a. art. 18
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
u.p.e.a. art. 71a § § 1
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
k.c. art. 554
Kodeks cywilny
u.p.e.a. art. 71a § § 9
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
k.p.a. art. 7a § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
p.p.s.a. art. 111
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Postępowanie o stwierdzenie nieważności nie służy do ponownego badania ustaleń faktycznych i dowodowych z postępowania zakończonego ostatecznym postanowieniem.
Odrzucone argumenty
Naruszenie art. 57 § 3 p.p.s.a. przez rozdzielenie skarg. • Naruszenie art. 134 § 1 i 135 p.p.s.a. w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. i innymi przepisami przez niezasadne przyjęcie, że skarga do WSA nie powinna być uwzględniona, mimo rzekomego rażącego naruszenia przepisów k.p.a. i u.p.e.a. w zakresie ustaleń faktycznych dotyczących zapłaty za nieruchomość. • Naruszenie art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 71a § 1 u.p.e.a. przez błędną wykładnię. • Naruszenie art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. zw. z art. 18 u.p.e.a. oraz art. 554 k.c. w zw. z art. 71a § 9 przez niezastosowanie dwuletniego terminu przedawnienia.
Godne uwagi sformułowania
nie jest to sprawa w przedmiocie określenia wysokości nieprzekazanej przez skarżącą, jako dłużnika zajętej wierzytelności, określonej kwoty pieniężnej. • postępowanie o stwierdzenie nieważności nie stanowi ponowienia postępowania prowadzącego do wydania aktu objętego wnioskiem o stwierdzenie jego nieważności. • organ procedujący w przedmiocie stwierdzenia nieważności musiałby w istocie weryfikująco ponowić postępowanie zakończone wydaniem ostatecznego postanowienia, do czego zasadniczo nie jest uprawniony. • Zgrupowanie (w jednym obszernym zarzucie) zarzutów kasacyjnych w postaci zarzutów naruszenia art. 7 k.p.a., art. 77 k.p.a., art. 80 k.p.a., art. 81a k.p.a., jednoznacznie wskazuje, że strona skarżąca usiłuje zaskarżyć wynik postępowania dowodowego...
Skład orzekający
Jacek Brolik
przewodniczący sprawozdawca
Jolanta Sokołowska
członek
Krzysztof Winiarski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ugruntowanie stanowiska, że postępowanie o stwierdzenie nieważności nie jest drogą do ponownego badania ustaleń faktycznych z postępowania głównego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy kwestionowane są ustalenia faktyczne w ramach postępowania o stwierdzenie nieważności postanowienia.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii proceduralnej dotyczącej granic postępowania o stwierdzenie nieważności, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego.
“Postępowanie o stwierdzenie nieważności – czy można w nim kwestionować ustalenia faktyczne?”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.