III FSK 221/24Oddalenie skargi kasacyjnej brak wymogów formalnych 33

Naczelny Sąd Administracyjny (NSA) rozpoznał skargę kasacyjną Dyrektora Izby Administracji Skarbowej (DIAS) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (WSA) w Warszawie, który uchylił postanowienia organów pierwszej i drugiej instancji dotyczące zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. WSA uznał, że zobowiązania podatkowe z tytułu VAT za listopad i grudzień 2019 r. wygasły wskutek zapłaty, co stanowiło podstawę do uchylenia postanowień organów egzekucyjnych. DIAS zaskarżył wyrok WSA, zarzucając naruszenie przepisów postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z innymi przepisami) oraz prawa materialnego (art. 103 ust. 1 u.p.t.u. w zw. z innymi przepisami). Głównym zarzutem było nieprawidłowe uznanie przez WSA, że organy nie zbadały wszechstronnie kwestii wygaśnięcia obowiązku, a także błędna wykładnia przepisów dotyczących wykonania obowiązku przez podmiot przejmujący. NSA, analizując skargę kasacyjną, stwierdził, że nie spełnia ona wymogów formalnych określonych w art. 176 w zw. z art. 174 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.). Sąd kasacyjny podkreślił, że autor skargi kasacyjnej musi precyzyjnie wskazać naruszone przepisy i uzasadnić zarzuty. W tym przypadku, mimo wskazania konkretnych przepisów, brakowało szczegółowego uzasadnienia, na czym polegało ich naruszenie przez WSA, a także nie przywołano treści regulacji prawnej zawartej w art. 33 § 2 pkt 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (u.p.e.a.). Z tego względu NSA, związany granicami skargi kasacyjnej, nie mógł merytorycznie odnieść się do podniesionych zarzutów. W konsekwencji, na podstawie art. 184 p.p.s.a., NSA orzekł o oddaleniu skargi kasacyjnej jako niespełniającej wymogów formalnych, zasądzając jednocześnie od organu na rzecz strony skarżącej zwrot kosztów postępowania kasacyjnego.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający