III FSK 221/24

III FSK 221/24 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2026-04-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-02-20
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Dominik Gajewski
Sławomir Presnarowicz /sprawozdawca/
Stanisław Bogucki /przewodniczący/
Symbol z opisem
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne
Egzekucyjne postępowanie
Sygn. powiązane
III SA/Wa 1868/23 - Wyrok WSA w Warszawie z 2023-11-15
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 479
art. 33 § 2 pkt 5
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - t.j.
Dz.U. 2024 poz 935
art. 174, art. 176
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Bogucki, Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz (sprawozdawca), Sędzia NSA Dominik Gajewski, Protokolant asystent sędziego Łukasz Tłuczkiewicz, po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2026 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 listopada 2023 r., sygn. akt III SA/Wa 1868/23 w sprawie ze skargi C. [...] S.p.A. z siedzibą we W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 14 czerwca 2023 r., nr 1401-IEE1.7192.96.2023.2.MO w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie na rzecz C. [...] S.p.A. z siedzibą we W. kwotę 360 (słownie: trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 15 listopada 2023 r., sygn. akt: III SA/Wa 1868/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: "WSA", "Sąd I instancji") po rozpoznaniu skargi C [...] S.p.A. z siedzibą we W. (dalej: "Skarżąca", "Strona"), uchylił w całości postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie (dalej: "Dyrektor", "DIAS") z dnia 14 czerwca 2023 r. oraz poprzedzające je postanowienie Naczelnika [...] M. Urzędu Skarbowego w W. (dalej: "Naczelnik", "organ I instancji") z dnia 6 kwietnia 2023 r. wydane w sprawie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.
Wymieniony wyrok, jak również inne przytoczone w niniejszym uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych, publikowane są na stronach internetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego (www.nsa.orzeczenia.gov.pl).
W skardze kasacyjnej wywiedzionej od tego wyroku, Dyrektor zaskarżył go w całości i wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i oddalenie skargi, ewentualnie uchylenie w zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy WSA do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W skardze kasacyjnej postawiono zarzut naruszenia przepisów postępowania, o którym mowa w art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), tj.: art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 135 p.p.s.a. w zw. z art. 133 § 1 i art. 134 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r., poz. 775 ze zm., dalej: "k.p.a.") w związku z art. 33 § 2 pkt 5 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2022 r., poz. 479 ze zm., dalej: "u.p.e.a.") w związku z art. 59 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r., poz. 2651 ze zm., dalej: "o.p.") w związku z art. 93 § 2 pkt 1 o.p. w związku z art. 93 § 1 o.p. w związku z art. 103 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2022 r., poz. 931 ze zm., dalej: "u.p.t.u.") w związku z art. 99 ust. 1 i ust. 12 u.p.t.u., przez uchylenie postanowienia DIAS z dnia 14 czerwca 2023 r. oraz postanowienia NUS z dnia 6 kwietnia 2023 r. w na skutek niezasadnego uznania przez WSA, że organy nie zbadały w sposób wszechstronny i prawidłowy kwestii wygaśnięcia egzekwowanego obowiązku, tj. wygaśnięcia zobowiązań podatkowych z tytułu podatku od towarów i usług za listopad i grudzień 2019 r., bowiem nie uwzględniły okoliczności faktycznych niniejszej sprawy oraz pozycji prawnej Strony jako podmiotu przejmującego w świetle postanowień art. 93 o.p.
Powyższe naruszenie przepisów postępowania miało istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż było bezpośrednim powodem uwzględnienia skargi i uchylenia wskazanych na wstępie postanowień.
Na podstawie art. 173 i art. 174 pkt 1 p.p.s.a. zaskarżonemu wyrokowi zarzucono także naruszenie prawa materialnego, tj.: art. 103 ust. 1 u.p.t.u. w związku z art. 99 ust. 1 i ust. 12 u.p.t.u. w związku z art. 3a § 1 pkt 1 u.p.e.a. w związku z art. 33 § 2 pkt 5 u.p.e.a. w związku z art. 59 § 1 pkt 1 o.p., przez błędną ich wykładnię i niewłaściwe zastosowanie przez nieuprawnione przyjęcie przez WSA, że wpłata podatku wykazanego w deklaracji podatkowej podmiotu przejętego stanowi również wykonanie obowiązku wykazanego w deklaracji podmiotu głównego, podczas gdy nie można stwierdzić wykonania obowiązku wykazanego w deklaracji podmiotu głównego przez dokonanie wpłaty podatku wykazanego w deklaracji podatkowej podmiotu przejętego.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną, pełnomocnik Skarżącej wniósł o jej oddalenie oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
W postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga kasacyjna ma charakter szczególnie sformalizowanego środka odwoławczego. W myśl art. 176 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna między innymi zawierać przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie.
Unormowania art. 174 p.p.s.a. wskazują, iż skargę kasacyjną można oprzeć na: naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie (pkt 1) albo naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 2). Oczywiście możliwe jest także w skardze kasacyjnej podnoszenie łącznie naruszenia prawa materialnego oraz naruszenia przepisów postępowania.
Wykazywana okoliczność naruszenia któregoś z przytoczonych rodzajów prawa (materialnego, procesowego) lub ich obu, powinna w swojej podstawie formułować zarzuty oraz je uzasadniać, w szczególności naruszenia przepisów (oznaczenie numeru artykułu, paragrafu, ustępu, punktu) przywołanej ustawy. W orzecznictwie sądowym podkreśla się, iż dopełnienie wymogu wskazania podstaw skargi kasacyjnej zakreślonych w powołanym przepisie art. 174 p.p.s.a. jest konieczne, ponieważ wyznacza granice skargi kasacyjnej, którymi jest związany Naczelny Sąd Administracyjny (art. 183 § 1 p.p.s.a.). Wyjątkiem są tu jedynie przesłanki nieważności postępowania, które Sąd bierze pod rozwagę z urzędu (art. 183 § 2 p.p.s.a.). Przytoczenie podstawy kasacyjnej musi być precyzyjne, gdyż – z uwagi na związanie sądu kasacyjnego granicami skargi kasacyjnej – Naczelny Sąd Administracyjny może uwzględnić tylko te przepisy, które zostały wyraźnie wskazane w skardze kasacyjnej jako naruszone (zob. wyrok NSA z dnia 14 grudnia 2005 r., sygn. akt I FSK 383/05). Warunek przytoczenia podstaw zaskarżenia i ich uzasadnienia nie jest spełniony, gdy skarga kasacyjna zawiera wywody, zmuszające sąd kasacyjny do domyślania się, który przepis prawa skarżący miał na uwadze, podnosząc zarzut naruszenia prawa materialnego lub przepisów postępowania (zob. np. wyrok NSA z dnia 12 marca 2025 r., sygn. akt II GSK 2586/21).
W rozpatrywanej sprawie autor skargi kasacyjnej w jej petitum oraz w uzasadnieniu podniósł zarzuty naruszenia przepisów w wyżej podanych jednostkach redakcyjnych, wskazując jedynie na ich związek z przepisem art. 33 § 2 pkt 5 u.p.e.a. Nie przywołał jednak treści regulacji prawnej zawartej w tej jednostce redakcyjnej, ani nie uzasadnił na czym polegało naruszenie przepisu zawartego w danej jednostce redakcyjnej (art. 33 § 2 pkt 5 u.p.e.a.).
Naczelny Sąd Administracyjny zwraca jednak uwagę, że WSA w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku jednoznacznie stwierdził, że "Podnoszone przez stronę okoliczności świadczyły zatem nie tyle o nieistnieniu obowiązku (ten bowiem powstał, należność została wykazana w deklaracjach i opłacona), co o wygaśnięciu zobowiązań podatkowych z tytułu VAT za listopad i grudzień 2019 r. wskutek ich zapłaty (zob. art. 59 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej). Z tego względu za decydującą dla rozstrzygnięcia sprawy Sąd uznał ocenę zasadności zarzutu znajdującego podstawę w art. 33 § 2 pkt 5 u.p.e.a. dotyczącego wygaśnięcia obowiązku."
Powyższe w sposób jednoznaczny wskazuje, że to na autorze skargi kasacyjnej ciążył obowiązek wskazania konkretnego przepisu prawa, którego naruszenie przez WSA zarzucono w skardze kasacyjnej oraz przytoczenia argumentacji na poparcie zarzutów. W przypadku ich braku, NSA nie może merytorycznie odnieść się do tak sformułowanych zarzutów, a właściwie ich braku, we wniesionym środku zaskarżenia.
Dlatego też wniesiona skarga kasacyjna w danej sprawie, nie spełnia wymogów z wymienionych wyżej art. 176 w zw. z art. 174 p.p.s.a.
Z tych względów niezasadne są zarzuty skargi kasacyjnej, dotyczące naruszenia wymienionych w niej przepisów prawa.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a., orzekł o oddaleniu skargi kasacyjnej.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 204 pkt 2 p.p.s.a.
Dominik Gajewski Stanisław Bogucki Sławomir Presnarowicz (spr.)