III CZP 43/11Roszczenie o naprawe szkody służebność przesyłowa

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej podjął uchwałę w odpowiedzi na zagadnienie prawne przedstawione przez Sąd Okręgowy w Tarnowie, dotyczące możliwości dochodzenia przez właściciela nieruchomości roszczenia o naprawienie szkody z powodu pogorszenia rzeczy (art. 225 w zw. z art. 230 k.c.) od posiadacza zależnego w złej wierze, którego posiadanie odpowiada służebności przesyłu. Sprawa wywodziła się z powództwa Stanisławy S. przeciwko "E." S.A. o zapłatę kwoty wynikającej z utraty wartości rynkowej działek, na których bez tytułu prawnego zbudowano infrastrukturę elektroenergetyczną. Sąd Rejonowy zasądził odszkodowanie, uznając, że nastąpiło pogorszenie rzeczy. Sąd Okręgowy powziął jednak wątpliwości co do możliwości zastosowania art. 225 k.c. w sytuacji, gdy właścicielowi przysługuje roszczenie negatoryjne. Sąd Najwyższy, analizując judykaturę i doktrynę, stwierdził, że roszczenie o naprawienie szkody z powodu pogorszenia rzeczy ma charakter szczególny i nie obejmuje utraconych korzyści. Wskazał, że zmniejszenie wartości nieruchomości wynikające z normalnego korzystania w zakresie służebności przesyłu jest rekompensowane przez wynagrodzenie za ustanowienie służebności (art. 305² k.c.) lub wynagrodzenie za bezumowne korzystanie. Podkreślono, że roszczenie o wynagrodzenie za korzystanie z rzeczy może spełniać cele odszkodowawcze. W związku z tym, właściciel nieruchomości nie może skutecznie dochodzić od nieuprawnionego posiadacza służebności przesyłu naprawienia szkody z powodu obniżenia wartości nieruchomości związanego z normalnym korzystaniem z niej w zakresie odpowiadającym treści takiej służebności.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający