Orzeczenie · 2025-03-05

III CZP 37/24

Sąd
Sąd Najwyższy
Miejsce
Warszawa
Data
2025-03-05
SNCywilnezobowiązaniaWysokanajwyższy
prawo bankoweumowa kredytuprawo zatrzymaniazarzut zatrzymanianieważność umowyzwrot świadczeniaumowa wzajemnakredyt hipotecznyTSUEochrona konsumenta

Sąd Najwyższy w składzie siedmiu sędziów rozpatrzył zagadnienie prawne przedstawione przez Sąd Apelacyjny w Gdańsku, dotyczące możliwości skorzystania przez bank z prawa zatrzymania na podstawie art. 496 w zw. z art. 497 k.c. w przypadku dochodzenia przez kredytobiorcę zwrotu świadczeń spełnionych na podstawie niewiążącej umowy kredytu. Kluczowe było ustalenie, czy umowa kredytu ma charakter umowy wzajemnej. Sąd Najwyższy, odwołując się do wcześniejszych uchwał, w tym III CZP 31/23 i III CZP 126/22, stwierdził, że prawo zatrzymania nie przysługuje stronie, która może potrącić swoją wierzytelność z wierzytelności drugiej strony, gdyż czyni to prawo zatrzymania bezprzedmiotowym i może prowadzić do nadużycia. Ponadto, Sąd Najwyższy szczegółowo analizował pojęcie umowy wzajemnej i świadczenia w kontekście umowy kredytu, dochodząc do wniosku, że nawet przy alternatywnych interpretacjach, bankowi nie przysługuje prawo zatrzymania w opisanej sytuacji. Rozstrzygnięcie to jest zgodne z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej dotyczącym dyrektywy o nieuczciwych warunkach w umowach konsumenckich.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Ustalenie braku prawa banku do zatrzymania świadczeń z niewiążącej umowy kredytu, interpretacja umowy wzajemnej w kontekście prawa bankowego.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji dochodzenia zwrotu świadczeń z niewiążącej umowy kredytu i prawa zatrzymania.

Zagadnienia prawne (4)

Czy umowa kredytu ma charakter umowy wzajemnej w świetle regulacji art. 497 k.c. w zw. z art. 496 k.c.?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, umowa kredytu nie ma charakteru umowy wzajemnej w tradycyjnym rozumieniu świadczenia jako określonego zachowania dłużnika, którego można dochodzić przed sądem.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że świadczenie banku polega na oddaniu do dyspozycji kwoty kredytu, a świadczenie kredytobiorcy na jej zwrocie wraz z odsetkami. Nie ma między nimi stosunku wymiany, a wysokość świadczeń pieniężnych jest różna. Alternatywne rozumienie świadczenia jako stworzenia sytuacji gospodarczej również nie prowadzi do uznania umowy za wzajemną w kontekście zwrotu kapitału.

Czy bankowi przysługuje prawo zatrzymania na podstawie art. 496 w zw. z art. 497 k.c. w razie dochodzenia od niego zwrotu świadczenia spełnionego na podstawie umowy kredytu, która okazała się niewiążąca?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, bankowi nie przysługuje prawo zatrzymania na podstawie art. 496 w zw. z art. 497 k.c.

Uzasadnienie

Prawo zatrzymania nie przysługuje stronie, która może potrącić swoją wierzytelność z wierzytelności drugiej strony, gdyż czyni to prawo zatrzymania bezprzedmiotowym i może prowadzić do nadużycia. Ponadto, nawet przy uznaniu umowy kredytu za wzajemną, zwrot kapitału nie stanowi świadczenia wzajemnego w rozumieniu art. 496 k.c.

Czy skuteczny będzie zarzut zatrzymania złożony przez pełnomocnika procesowego strony w piśmie procesowym doręczonym pełnomocnikowi drugiej strony, jeżeli obaj pełnomocnicy korzystają z zakresu umocowania objętego zakresem wskazanym w dyspozycji art. 91 k.p.c.?

Odpowiedź sądu

Nie udzielono odpowiedzi z uwagi na bezprzedmiotowość.

Uzasadnienie

Zagadnienie stało się bezprzedmiotowe w związku z rozstrzygnięciem kwestii prawa zatrzymania.

Czy skuteczne będzie złożenie zarzutu zatrzymania jako zarzutu ewentualnego, tj. na wypadek stwierdzenia nieważności umowy?

Odpowiedź sądu

Nie udzielono odpowiedzi z uwagi na bezprzedmiotowość.

Uzasadnienie

Zagadnienie stało się bezprzedmiotowe w związku z rozstrzygnięciem kwestii prawa zatrzymania.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Uchwała

Strony

NazwaTypRola
M.P.osoba_fizycznapowódka
B. w W.spółkapozwany bank
Prokurator Generalnyorgan_państwowyuczestnik

Przepisy (11)

Główne

k.c. art. 497

Kodeks cywilny

Dotyczy prawa zatrzymania w umowach wzajemnych.

k.c. art. 496

Kodeks cywilny

Dotyczy prawa zatrzymania w umowach wzajemnych.

Pomocnicze

k.c. art. 487 § § 2

Kodeks cywilny

Definicja umowy wzajemnej.

k.c. art. 353 § § 1

Kodeks cywilny

Definicja zobowiązania.

k.p.c. art. 91

Kodeks postępowania cywilnego

Zakres umocowania pełnomocnika procesowego.

k.p.c. art. 203 § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Ograniczenia skorzystania z procesowego zarzutu potrącenia.

k.p.c. art. 390 § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Przekazanie zagadnienia prawnego do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów.

k.p.c. art. 390 § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Wiążąca odpowiedź na przedstawione zagadnienie prawne.

k.p.c. art. 330 § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Stwierdzenie niemożności podpisania uzasadnienia uchwały.

pr.bank. art. 69 § 1

Ustawa - Prawo bankowe

Definicja umowy kredytu.

pr.bank. art. 75 § 1

Ustawa - Prawo bankowe

Prawo banku do wypowiedzenia umowy kredytu.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Umowa kredytu nie jest umową wzajemną w tradycyjnym rozumieniu świadczenia. • Prawo zatrzymania nie przysługuje, gdy istnieje możliwość potrącenia wierzytelności. • Nawet przy alternatywnych koncepcjach umowy kredytu, bankowi nie przysługuje prawo zatrzymania w przypadku zwrotu świadczeń z niewiążącej umowy.

Odrzucone argumenty

Umowa kredytu jest umową wzajemną. • Bankowi przysługuje prawo zatrzymania na podstawie art. 496 w zw. z art. 497 k.c.

Godne uwagi sformułowania

bankowi nie przysługuje prawo zatrzymania na podstawie art. 496 w zw. z art. 497 k.c. • prawo zatrzymania nie przysługuje stronie, która może potrącić swoją wierzytelność z wierzytelności drugiej strony • umowa kredytu nie może zostać uznana za wzajemną • świadczenie jest określone zachowanie (działanie lub zaniechanie) dłużnika zgodne z treścią zobowiązania i czyniące zadość godnemu ochrony interesowi wierzyciela

Skład orzekający

Marcin Krajewski

przewodniczący

Adam Doliwa

członek

Jacek Grela

członek

Marcin Łochowski

członek

Dariusz Pawłyszcze

sprawozdawca

Ewa Stefańska

członek

Kamil Zaradkiewicz

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Ustalenie braku prawa banku do zatrzymania świadczeń z niewiążącej umowy kredytu, interpretacja umowy wzajemnej w kontekście prawa bankowego."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji dochodzenia zwrotu świadczeń z niewiążącej umowy kredytu i prawa zatrzymania.

Wartość merytoryczna

Ocena: 8/10

Orzeczenie Sądu Najwyższego dotyczące ważnej i często występującej kwestii w sporach konsumentów z bankami o kredyty, z odniesieniem do prawa UE.

Sąd Najwyższy: Bank nie może zatrzymać pieniędzy z nieważnego kredytu!

Sektor

bankowość

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst