III CA 608/18Bank zapłac zadłużenie uznanie długu wykazanie spłaty

Sprawa dotyczyła powództwa Banku (...) S.A. przeciwko S. R. o zapłatę. Sąd Rejonowy w Zgierzu oddalił powództwo, uznając, że bank nie udowodnił wysokości dochodzonego roszczenia, mimo że pozwany uznał dług w wysokości 34.521,23 zł w dniu 7 sierpnia 2015 r. Sąd pierwszej instancji podkreślił, że wyciąg z ksiąg bankowych jest dokumentem prywatnym w postępowaniu cywilnym i nie stanowi dowodu istnienia wierzytelności. Pozwany kwestionował wysokość zadłużenia i sposób rozliczenia wpłat. Sąd Rejonowy uznał, że bank nie wykazał, jak kształtowały się wpłaty pozwanego i jak zostały zarachowane, a także że kwota zadłużenia rosła mimo dokonywanych wpłat. Sąd Okręgowy, rozpoznając apelację banku, zmienił zaskarżony wyrok. Sąd odwoławczy uznał, że zarzut naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. przez Sąd Rejonowy jest chybiony, a wyciąg z ksiąg bankowych rzeczywiście jest dokumentem prywatnym. Jednakże, Sąd Okręgowy przyznał rację apelującemu co do naruszenia art. 6 k.c. poprzez niewłaściwe rozłożenie ciężaru dowodu. Sąd odwoławczy stwierdził, że uznanie długu przez pozwanego w porozumieniu z dnia 7 sierpnia 2015 r. na kwotę 34.521,23 zł jest wiążące, a ciężar wykazania, że zadłużenie miało inny rozmiar, spoczywał na pozwanym. Bank wykazał istnienie długu głównego i odsetek, a pozwany nie przedstawił dowodów na jego spłatę lub zmniejszenie. Powództwo w zakresie opłat i prowizji (90,15 zł) zostało oddalone z powodu braku wyjaśnienia podstawy prawnej ich naliczania. Sąd Okręgowy uwzględnił również roszczenie o dalsze odsetki za opóźnienie. W konsekwencji zmieniono orzeczenie o kosztach postępowania.

Zagadnienia prawne (3)