II SA/Po 78/26Uchylenie decyzji o waznosci warunkow zabudowy 8
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO), która stwierdziła nieważność decyzji Wójta Gminy z 2024 r. ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego. SKO oparło swoje rozstrzygnięcie na wniosku Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska (RDOŚ), który zarzucił rażące naruszenie prawa z powodu braku uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przed wydaniem decyzji o warunkach zabudowy. RDOŚ i SKO argumentowały, że inwestycja skarżącego, mimo iż sama w sobie mogła nie przekraczać progów środowiskowych, powinna zostać zsumowana z podobną inwestycją realizowaną przez innego inwestora w pobliżu (ok. 100 m), ze względu na wspólne korzystanie z drogi i potencjalne powiązanie technologiczne, co wymagałoby uzyskania decyzji środowiskowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił zaskarżoną decyzję SKO. Sąd uznał, że SKO błędnie zastosowało art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a. (stwierdzenie nieważności decyzji z powodu rażącego naruszenia prawa). Sąd podkreślił, że instytucja stwierdzenia nieważności jest nadzwyczajnym środkiem prawnym i wymaga oczywistego naruszenia prawa, a nie interpretacji przepisów. W ocenie Sądu, brak było powiązania technologicznego między inwestycjami, a samo korzystanie z tej samej drogi nie stanowi podstawy do ich sumowania. SKO dokonało rozszerzającej wykładni pojęć "zakład" i "obiekt", co wyklucza stwierdzenie "oczywistości" naruszenia prawa. W związku z tym, Sąd uchylił decyzję SKO i umorzył postępowanie administracyjne, zasądzając jednocześnie zwrot kosztów sądowych na rzecz skarżącego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja pojęcia "rażącego naruszenia prawa" w postępowaniu nieważnościowym oraz kryteriów uznania inwestycji za powiązane technologicznie w kontekście przepisów o ochronie środowiska.
Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu faktycznego i interpretacji przepisów K.p.a. oraz ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku.
Zagadnienia prawne (2)
Czy stwierdzenie nieważności decyzji o warunkach zabudowy jest uzasadnione, gdy organ II instancji opiera się na interpretacji przepisów wymagającej wykładni, a nie oczywistego naruszenia prawa?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej z powodu rażącego naruszenia prawa wymaga oczywistości naruszenia, a nie interpretacji przepisów, która wyklucza tę oczywistość.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że SKO błędnie zastosowało art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a., opierając się na wykładni przepisów dotyczących powiązania technologicznego inwestycji, co nie spełnia wymogu "oczywistości" rażącego naruszenia prawa.
Czy budynki mieszkalne jednorodzinne, realizowane przez różnych inwestorów przy tej samej drodze, mogą być traktowane jako jedno przedsięwzięcie wymagające uzyskania decyzji środowiskowej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli nie wykazują powiązania technologicznego i mogą funkcjonować niezależnie, nie stanowią one jednego przedsięwzięcia w rozumieniu przepisów o ochronie środowiska.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził brak powiązania technologicznego między inwestycjami, a samo korzystanie z tej samej drogi nie jest wystarczające do uznania ich za jedno przedsięwzięcie, co wyklucza konieczność sumowania parametrów i uzyskania decyzji środowiskowej.
Rozstrzygnięcie
Przepisy (13)
Główne
K.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa, jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji, musi być oczywiste i nie może opierać się na wykładni przepisów.
u.i.ś. art. 72 § ust. 1 pkt 3
Ustawa o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko
P.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. a)
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do uchylenia zaskarżonej decyzji.
P.p.s.a. art. 145 § § 3
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do umorzenia postępowania administracyjnego.
Pomocnicze
u.i.ś. art. 3 § ust. 1 pkt 13
Ustawa o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko
Definicja przedsięwzięcia, w tym powiązanych technologicznie, wymaga analizy pod kątem zorganizowanej całości i wspólnej infrastruktury, a nie tylko wspólnego dostępu do drogi.
u.i.ś. art. 76 § ust. 3
Ustawa o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko
P.p.s.a. art. 200
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do orzeczenia o zwrocie kosztów sądowych.
P.p.s.a. art. 205 § § 1
Prawo o postępowaniu przed sądem administracyjnym
Podstawa do orzeczenia o zwrocie kosztów sądowych.
K.p.a. art. 105 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Podstawa do umorzenia postępowania administracyjnego, gdy stało się ono bezprzedmiotowe.
K.p.a. art. 16 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada trwałości ostatecznej decyzji administracyjnej.
Ustawa – Prawo o ustroju sądów administracyjnych art. 1 § § 1 i 2
Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne.
P.p.s.a. art. 134 § § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd nie jest związany zarzutami skargi.
P.p.s.a. art. 119
Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Możliwość rozpoznania sprawy na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak rażącego naruszenia prawa przy wydawaniu decyzji o warunkach zabudowy. • Niewłaściwa wykładnia pojęcia "przedsięwzięcia powiązane technologicznie" przez SKO. • Brak podstaw do sumowania parametrów inwestycji skarżącego z inwestycją sąsiednią. • Postępowanie nieważnościowe nie jest kolejną instancją merytoryczną.
Godne uwagi sformułowania
instytucja stwierdzenia nieważności ma przede wszystkim charakter materialnoprawny przez ustanowienie sankcji nieważności decyzji dotkniętej ciężkimi kwalifikowanymi wadami • nadzwyczajność instytucji stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej [...] sprawia, że niedopuszczalne jest stosowanie dyrektyw wykładni rozszerzającej • przesłanka z art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a. dla swojego zastosowania nie może opierać się na odmiennej interpretacji przepisów prawa, niż dokonano tego w decyzji ostatecznej • nie sposób mówić o jakimkolwiek powiązaniu technologicznym pomiędzy budynkami mieszkalnymi, które jedyne co łączy to działka drogowa
Skład orzekający
Piotr Ławrynowicz
przewodniczący sprawozdawca
Paweł Daniel
sędzia
Sebastian Michalski
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia \"rażącego naruszenia prawa\" w postępowaniu nieważnościowym oraz kryteriów uznania inwestycji za powiązane technologicznie w kontekście przepisów o ochronie środowiska."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu faktycznego i interpretacji przepisów K.p.a. oraz ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa pokazuje, jak ważne jest prawidłowe stosowanie procedury stwierdzenia nieważności decyzji i jak sądy interpretują pojęcie "rażącego naruszenia prawa" oraz "powiązania technologicznego" inwestycji, co ma znaczenie dla wielu postępowań administracyjnych.
“Czy interpretacja przepisów może prowadzić do stwierdzenia nieważności decyzji? WSA wyjaśnia.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Powiązane przepisy
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.