II SA/Lu 776/20
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie rozpoznał skargę L. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością spółki komandytowej na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta L. o warunkach zabudowy dla budynku handlowo-usługowego. Skarżąca spółka zarzuciła naruszenie przepisów postępowania administracyjnego (art. 7, 10, 77, 109 k.p.a.) oraz przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (art. 6 ust. 2 pkt 2, art. 61 ust. 1 pkt 1), w szczególności poprzez niezbadanie interesów osób trzecich i naruszenie zasady dobrego sąsiedztwa. Sąd analizując zarzuty, uznał, że wadliwe doręczenie decyzji organu pierwszej instancji pełnomocnikowi skarżącej spółki, mimo naruszenia art. 40 § 2 k.p.a., nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy, ponieważ spółka skutecznie wniosła odwołanie. Sąd podkreślił, że decyzja organu I instancji weszła do obrotu prawnego i wywołała skutki prawne. Odnosząc się do zarzutów merytorycznych, Sąd stwierdził, że organ prawidłowo ustalił warunki zabudowy, opierając się na analizie urbanistycznej i przepisach rozporządzenia Ministra Infrastruktury, w tym dotyczące parametrów zabudowy, linii zabudowy, szerokości elewacji frontowej, wysokości budynku i geometrii dachu. Sąd uznał, że planowana inwestycja wpisuje się w ład przestrzenny i stanowi kontynuację funkcji usługowej w obszarze analizowanym, a zarzuty dotyczące braku zbadania interesów osób trzecich i naruszenia zasady dobrego sąsiedztwa są niezasadne, gdyż kwestie te są regulowane przepisami Prawa budowlanego, a decyzja o warunkach zabudowy nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich. W konsekwencji, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 P.p.s.a.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących doręczeń w postępowaniu administracyjnym, ocena wpływu naruszeń proceduralnych na wynik sprawy, zasada dobrego sąsiedztwa w kontekście decyzji o warunkach zabudowy, ochrona interesów osób trzecich na etapie planowania przestrzennego.
Orzeczenie dotyczy specyfiki postępowania administracyjnego i planowania przestrzennego, a jego zastosowanie może być ograniczone do podobnych stanów faktycznych i prawnych.
Zagadnienia prawne (4)
Czy wadliwe doręczenie decyzji organu I instancji pełnomocnikowi strony, zamiast bezpośrednio stronie, stanowi naruszenie przepisów postępowania, które może mieć istotny wpływ na wynik sprawy?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Wadliwe doręczenie decyzji organu I instancji pełnomocnikowi strony, zamiast bezpośrednio stronie, stanowi naruszenie art. 40 § 2 k.p.a., jednakże nie zawsze ma istotny wpływ na wynik sprawy. Jeśli strona mimo wadliwego doręczenia skutecznie wniosła odwołanie, naruszenie to nie uzasadnia uchylenia decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) P.p.s.a.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że wadliwe doręczenie decyzji organu I instancji pełnomocnikowi strony, zamiast bezpośrednio stronie, stanowi naruszenie art. 40 § 2 k.p.a. Jednakże, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, takie naruszenie nie zawsze prowadzi do uchylenia decyzji, jeśli nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy. W rozpatrywanej sytuacji, skarżąca spółka skutecznie wniosła odwołanie od decyzji organu I instancji, co oznacza, że wadliwość doręczenia nie uniemożliwiła jej skorzystania ze środków zaskarżenia. Dlatego też, sąd nie zastosował art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) P.p.s.a.
Czy decyzja o warunkach zabudowy powinna uwzględniać interesy osób trzecich, w tym potencjalne uciążliwości związane z planowaną inwestycją handlowo-usługową?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Decyzja o warunkach zabudowy powinna określać wymogi dotyczące ochrony interesów osób trzecich, jednakże ochrona ta następuje w granicach przepisów szczególnych i nie może wykraczać poza kognicję organu ustalającego warunki zabudowy. Szczegółowa ocena immisji i uciążliwości należy do etapu postępowania o pozwolenie na budowę.
Uzasadnienie
Sąd wskazał, że zgodnie z art. 54 pkt 2 lit. d w związku z art. 64 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, decyzja o warunkach zabudowy powinna określać wymogi dotyczące ochrony interesów osób trzecich. Jednakże, ochrona ta jest ograniczona do przepisów szczególnych i nie może zastępować oceny organów architektoniczno-budowlanych na etapie pozwolenia na budowę. W decyzji wskazano, że inwestycja musi być realizowana zgodnie z przepisami technicznymi i zasadami wiedzy technicznej, zapewniając ochronę przed hałasem, zanieczyszczeniami itp. Sąd podkreślił, że decyzja o warunkach zabudowy nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich.
Czy planowana inwestycja handlowo-usługowa o określonych parametrach spełnia zasadę dobrego sąsiedztwa w kontekście istniejącej zabudowy i zagospodarowania terenu?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, planowana inwestycja handlowo-usługowa spełnia zasadę dobrego sąsiedztwa, jeśli wpisuje się w istniejące układy urbanistyczne, uwzględnia cechy i parametry zabudowy oraz zagospodarowania terenu, a także nie wchodzi w kolizję z istniejącą funkcją.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że zasada dobrego sąsiedztwa nie oznacza bezwzględnego obowiązku kontynuacji dominującej funkcji, lecz umożliwia uzupełnianie funkcji istniejącej o zagospodarowanie niekolizyjne. W analizowanym przypadku, inwestycja handlowo-usługowa na zurbanizowanym terenie stanowi kontynuację funkcji usługowej i mieszkalnej, a jej parametry zostały ustalone zgodnie z analizą urbanistyczną i przepisami, uwzględniając specyfikę działki i istniejącą zabudowę, w tym obiekt handlowy należący do skarżącej.
Czy brak dołączenia do decyzji o warunkach zabudowy załącznika graficznego z analizy urbanistycznej stanowi naruszenie przepisów postępowania, które może mieć istotny wpływ na wynik sprawy?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Brak dołączenia załącznika graficznego z analizy urbanistycznej do decyzji o warunkach zabudowy stanowi naruszenie przepisów postępowania, ale nie zawsze ma istotny wpływ na wynik sprawy, jeśli strona miała możliwość zapoznania się z materiałem i skutecznie wniosła odwołanie.
Uzasadnienie
Sąd przyznał, że wydanie decyzji o warunkach zabudowy bez obligatoryjnego załącznika graficznego stanowi naruszenie przepisów postępowania. Jednakże, w orzecznictwie podkreśla się, że takie uchybienie nie zawsze ma istotny wpływ na wynik sprawy, jeśli nie uniemożliwiło stronie wniesienia odwołania. W tej sprawie, skarżąca spółka skutecznie wniosła odwołanie, a także miała możliwość zapoznania się z aktami sprawy w postępowaniu odwoławczym, co oznacza, że brak załącznika nie wpłynął na jej prawa procesowe.
Przepisy (16)
Główne
u.p.z.p. art. 61 § 1
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
P.p.s.a. art. 151
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
k.p.a. art. 10 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 40 § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 109 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
u.p.z.p. art. 6 § 2
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 54
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 64
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
rozp. ws. warunków zabudowy art. 3 § 1
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
rozp. ws. warunków zabudowy art. 4 § 1
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
rozp. ws. warunków zabudowy art. 5 § 1
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
rozp. ws. warunków zabudowy art. 6 § 1
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
rozp. ws. warunków zabudowy art. 7 § 1
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
rozp. ws. warunków zabudowy art. 8
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
rozp. ws. warunków zabudowy art. 9 § 2
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
P.p.s.a. art. 145 § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Prawidłowe ustalenie warunków zabudowy zgodnie z analizą urbanistyczną i przepisami prawa. • Spełnienie zasady dobrego sąsiedztwa. • Wadliwe doręczenie decyzji organu I instancji pełnomocnikowi nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy, gdyż strona wniosła odwołanie w terminie.
Odrzucone argumenty
Naruszenie art. 40 § 2 k.p.a. poprzez wadliwe doręczenie decyzji organu I instancji. • Naruszenie art. 10 k.p.a. poprzez uniemożliwienie pełnomocnikowi zapoznania się z materiałem dowodowym. • Naruszenie art. 109 § 1 k.p.a. i § 9 ust. 2 rozporządzenia ws. warunków zabudowy poprzez niedołączenie załącznika graficznego do decyzji. • Naruszenie art. 6 ust. 2 pkt 2 u.p.z.p. poprzez niezbadanie interesów osób trzecich. • Naruszenie art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p. poprzez niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że planowana inwestycja spełnia zasadę dobrego sąsiedztwa.
Godne uwagi sformułowania
Decyzja o warunkach zabudowy nie jest decyzją uznaniową. • Każdy sposób zagospodarowania nieruchomości jest dopuszczalny, o ile nie jest sprzeczny z obowiązującymi przepisami. • Ochrona osób trzecich w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy następuje w granicach określonych przepisami szczególnymi. • Zasada dobrego sąsiedztwa nie oznacza bezwzględnego obowiązku kontynuacji dominującej funkcji zabudowy.
Skład orzekający
Bogusław Wiśniewski
przewodniczący sprawozdawca
Jerzy Parchomiuk
sędzia
Marcin Małek
asesor
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących doręczeń w postępowaniu administracyjnym, ocena wpływu naruszeń proceduralnych na wynik sprawy, zasada dobrego sąsiedztwa w kontekście decyzji o warunkach zabudowy, ochrona interesów osób trzecich na etapie planowania przestrzennego."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyfiki postępowania administracyjnego i planowania przestrzennego, a jego zastosowanie może być ograniczone do podobnych stanów faktycznych i prawnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy kluczowych kwestii proceduralnych w postępowaniu administracyjnym, takich jak skutki wadliwego doręczenia, oraz merytorycznych aspektów planowania przestrzennego, w tym zasady dobrego sąsiedztwa i ochrony interesów osób trzecich. Jest to interesujące dla prawników procesualistów i specjalistów od prawa budowlanego.
“Wadliwe doręczenie decyzji administracyjnej – czy zawsze oznacza jej nieważność? WSA w Lublinie wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.