Orzeczenie · 2025-11-07

II SA/GL 808/25

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Miejsce
Gliwice
Data
2025-11-07
NSAAdministracyjneŚredniawsa
świadczenie pielęgnacyjneniepełnosprawnośćdyrektor placówkiprawo administracyjnekpawsanierówne traktowanienieważność decyzji

Sprawa dotyczyła skargi D. M., dyrektora Regionalnej Placówki Opiekuńczo-Terapeutycznej w G., na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta G. odmawiającą przyznania świadczenia pielęgnacyjnego na dziecko podopieczne. Organy administracji uznały, że skarżąca, jako dyrektor placówki, nie jest uprawniona do podwyższonego świadczenia pielęgnacyjnego na drugiego podopiecznego, zgodnie z art. 17 ust. 3e ustawy o świadczeniach rodzinnych, który nie wymienia dyrektorów placówek wśród osób uprawnionych do takiego podwyższenia. Skarżąca argumentowała, że taka wykładnia prowadzi do nierównego traktowania i powołała się na orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uwzględnił skargę, ale z innych powodów niż podnosiła skarżąca. Sąd stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. jako dotkniętych wadą kwalifikowaną. Wadą tą było skierowanie decyzji administracyjnych do osoby fizycznej (D. M.), zamiast do instytucji, którą reprezentowała – Dyrektora Regionalnej Placówki Opiekuńczo-Terapeutycznej. Sąd podkreślił, że oznaczenie adresata decyzji jest kluczowym elementem, a skierowanie jej do osoby fizycznej, która pełni funkcję dyrektora, stanowi rażące naruszenie prawa, gdyż funkcja ta jest rotacyjna, a decyzje powinny być adresowane do podmiotu, którego sprawa dotyczy.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Ważność decyzji administracyjnych, prawidłowe oznaczanie stron postępowania, zwłaszcza gdy strona pełni funkcję reprezentanta instytucji.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji wadliwego oznaczenia strony w decyzji administracyjnej, a nie meritum prawa do świadczenia pielęgnacyjnego.

Zagadnienia prawne (2)

Czy decyzja administracyjna skierowana do osoby fizycznej, która pełni funkcję dyrektora placówki opiekuńczo-terapeutycznej, może być uznana za prawidłowo doręczoną i skuteczną, jeśli dotyczy spraw instytucji?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, skierowanie decyzji administracyjnej do osoby fizycznej zamiast do instytucji, którą reprezentuje, stanowi rażące naruszenie prawa i uzasadnia stwierdzenie nieważności decyzji.

Uzasadnienie

Oznaczenie adresata decyzji jest kluczowym elementem. Decyzje dotyczące spraw instytucji powinny być kierowane do samej instytucji (reprezentowanej przez dyrektora), a nie do osoby fizycznej pełniącej tę funkcję, zwłaszcza gdy funkcja ta jest rotacyjna.

Czy dyrektor regionalnej placówki opiekuńczo-terapeutycznej, sprawujący osobistą opiekę nad dzieckiem niepełnosprawnym, jest uprawniony do świadczenia pielęgnacyjnego na zasadach określonych w ustawie o świadczeniach rodzinnych?

Odpowiedź sądu

Sąd nie rozstrzygnął bezpośrednio tej kwestii, skupiając się na wadzie proceduralnej skierowania decyzji. Jednakże, ustawa o świadczeniach rodzinnych w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2024 r. wymienia dyrektora regionalnej placówki opiekuńczo-terapeutycznej jako podmiot uprawniony do świadczenia pielęgnacyjnego.

Uzasadnienie

Sąd stwierdził nieważność decyzji z powodu wadliwej formy prawnej, nie wchodząc w meritum prawa do świadczenia pielęgnacyjnego dla dyrektora placówki. Wskazał jednak na brzmienie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o świadczeniach rodzinnych, które obejmuje dyrektorów placówek.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Stwierdzono nieważność
Stwierdzono nieważność zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta G. z powodu rażącego naruszenia prawa (skierowanie decyzji do osoby fizycznej zamiast do instytucji).

Przepisy (10)

Główne

k.p.a. art. 156 § 1 pkt 2

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Skierowanie decyzji do osoby fizycznej zamiast do instytucji stanowi rażące naruszenie prawa skutkujące nieważnością decyzji.

p.p.s.a. art. 145 § 1 pkt 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa do stwierdzenia nieważności decyzji przez sąd administracyjny.

u.ś.r. art. 17 § ust. 1 pkt 4

Ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych

Świadczenie pielęgnacyjne przysługuje między innymi dyrektorowi regionalnej placówki opiekuńczo-terapeutycznej.

Pomocnicze

p.p.s.a. art. 135

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Sąd orzeka w granicach sprawy, stosując środki określone w ustawie.

p.p.s.a. art. 119 § pkt 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa do rozpoznania sprawy w trybie uproszczonym.

p.p.s.a. art. 239 § 1 pkt 1 lit. a

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Zwolnienie od kosztów sądowych z mocy prawa.

u.ś.r. art. 17 § ust. 3e

Ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych

Przepis dotyczący podwyższenia świadczenia na drugiego i kolejnego podopiecznego, który nie obejmował dyrektorów placówek.

k.p.a. art. 107 § § 1 pkt 3

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Wymogi formalne decyzji administracyjnej, w tym oznaczenie strony.

k.p.a. art. 28

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Definicja strony postępowania.

k.p.a. art. 29

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Podmioty mogące być stronami postępowania.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Skierowanie decyzji administracyjnych do osoby fizycznej zamiast do instytucji, którą reprezentuje, stanowi rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.

Godne uwagi sformułowania

Oznaczenie strony, do której jest skierowana decyzja stanowi jej kluczowy element. • Skierowanie rozstrzygnięcia do osoby fizycznej (przy dodatkowej sprzeczności z jego uzasadnieniem) stanowi rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., skutkujące stwierdzeniem nieważności decyzji.

Skład orzekający

Grzegorz Dobrowolski

przewodniczący-sprawozdawca

Edyta Kędzierska

członek

Agnieszka Kręcisz-Sarna

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Ważność decyzji administracyjnych, prawidłowe oznaczanie stron postępowania, zwłaszcza gdy strona pełni funkcję reprezentanta instytucji."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wadliwego oznaczenia strony w decyzji administracyjnej, a nie meritum prawa do świadczenia pielęgnacyjnego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak kluczowe są formalne aspekty postępowania administracyjnego i jak błędy proceduralne mogą prowadzić do stwierdzenia nieważności decyzji, nawet jeśli meritum sprawy mogłoby być inne. Jest to ważna lekcja dla prawników i urzędników.

Błąd formalny, który unieważnił decyzję: dlaczego adres decyzji jest tak ważny?

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane przepisy
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst