II SA/Bk 115/18Podział kosztów rozgraniczenia nieruchomości WSA 4

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku rozpoznał skargę W. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł., które utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza S. ustalające wysokość i sposób poniesienia kosztów postępowania rozgraniczeniowego. Burmistrz zobowiązał właścicieli rozgraniczanych nieruchomości, H. W. i W. W., do uiszczenia łącznych kosztów w wysokości 4000 zł po połowie. Postępowanie rozgraniczeniowe zostało zainicjowane przez H. W. z powodu braku danych do obliczenia współrzędnych punktów granicznych oraz braku zgody W. W. na ustalenie przebiegu granic. Po przeprowadzeniu czynności rozgraniczeniowych, które nie doprowadziły do ustalenia granic, postępowanie zostało umorzone i przekazane sądowi powszechnemu. Koszty sporządzenia operatu wyniosły 4000 zł i zostały obciążone po połowie na podstawie art. 264 § 1 K.p.a. oraz uchwały NSA I OPS 5/06. W. W. złożył zażalenie, domagając się zwolnienia od kosztów lub ich całkowitego obciążenia na rzecz H. W., argumentując m.in. nieprawidłową interpretację przepisów i naruszenie zasad postępowania. SKO utrzymało postanowienie organu pierwszej instancji, podzielając ustalenia i ocenę prawną. W skardze do WSA W. W. powtórzył argumentację, zarzucając nieprawidłowe zastosowanie art. 262 i 264 K.p.a. oraz art. 6, 7, 8 K.p.a. Sąd uznał skargę za bezzasadną. Analizując uchwałę NSA I OPS 5/06, sąd stwierdził, że obciążenie kosztami sąsiadujących właścicieli jest możliwe, a zakres zależy od wyważenia interesów stron. W ocenie sądu, obiektywne okoliczności sprawy, takie jak braki w dokumentacji geodezyjnej, sprzeczność operatów oraz spór co do faktycznego przebiegu granic (w tym częściowe zajęcie działki skarżącego przez budynek wnioskodawcy), wskazywały na istnienie realnego sporu o granice, leżącego w interesie obu stron. Sąd odwołał się do art. 152 Kodeksu cywilnego, który nakazuje ponoszenie kosztów rozgraniczenia po połowie. Sąd odrzucił argumentację skarżącego opartą na wcześniejszym rozgraniczeniu z 1984 r., wskazując na niejednoznaczność ówczesnych dokumentów i nowe okoliczności. Sąd podkreślił, że kwestia trudnej sytuacji materialnej skarżącego nie była przedmiotem kontrolowanego rozstrzygnięcia, ale wskazał na możliwość złożenia wniosku o zwolnienie od kosztów na podstawie art. 267 K.p.a.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający