II OSK 2535/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną A. D., M. B. i K. Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, który uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie stwierdzającą nieważność decyzji Prezydenta Miasta Krakowa z 2013 r. ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na nadbudowie i przebudowie istniejącego budynku. Skarżący kasacyjnie zarzucali sądowi pierwszej instancji naruszenie przepisów postępowania i prawa materialnego, twierdząc, że decyzja o warunkach zabudowy została wydana z rażącym naruszeniem prawa, głównie z powodu wadliwego uzgodnienia z Małopolskim Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków, który wydał dwa sprzeczne postanowienia dotyczące tego samego projektu decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. Sąd podkreślił, że zgodnie z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., podstawą stwierdzenia nieważności decyzji są wady materialnoprawne, a nie proceduralne. Wady proceduralne, takie jak pominięcie uzgodnienia lub wadliwe uzgodnienie, mogą być podstawą do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 6 k.p.a.), ale nie do stwierdzenia nieważności decyzji. Sąd zaznaczył, że nawet całkowite pominięcie organu współdziałającego nie prowadzi do nieważności decyzji. Ponadto, w niniejszej sprawie uzgodnienie z konserwatorem zabytków z 21 listopada 2013 r. było pozytywne, co pozwalało na wydanie decyzji o warunkach zabudowy. Sąd podkreślił również zasadę trwałości decyzji administracyjnych i konieczność ścisłej interpretacji przepisów dotyczących stwierdzenia nieważności.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja przepisów dotyczących stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnych w kontekście wad proceduralnych, w szczególności w sprawach dotyczących warunków zabudowy i uzgodnień z organami współdziałającymi.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji związanej z uzgodnieniami konserwatorskimi i stwierdzeniem nieważności decyzji o warunkach zabudowy. Może być stosowane analogicznie do innych spraw, gdzie pojawiają się podobne zarzuty wadliwości proceduralnej.
Zagadnienia prawne (3)
Czy wadliwe uzgodnienie projektu decyzji o warunkach zabudowy z organem współdziałającym (np. konserwatorem zabytków) stanowi podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji o warunkach zabudowy?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, wadliwe uzgodnienie lub nawet całkowite pominięcie uzgodnienia z organem współdziałającym nie stanowi podstawy do stwierdzenia nieważności decyzji o warunkach zabudowy, a może być jedynie podstawą do wznowienia postępowania.
Uzasadnienie
Przepisy k.p.a. rozróżniają wady materialnoprawne (podstawa nieważności) od wad proceduralnych. Wady proceduralne dotyczące uzgodnień są usuwane w trybie wznowienia postępowania, a nie stwierdzenia nieważności decyzji.
Czy ponowne uzgodnienie projektu decyzji o warunkach zabudowy, który nie uległ istotnej zmianie, z organem konserwatorskim, który wcześniej odmówił uzgodnienia, może prowadzić do stwierdzenia nieważności decyzji?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli uzgodnienie zostało ostatecznie uzyskane i jest pozytywne, a organ konserwatorski ocenił projekt (wraz ze zmienioną koncepcją) odmiennie niż poprzednio, nie stanowi to podstawy do stwierdzenia nieważności decyzji.
Uzasadnienie
Decyzja o warunkach zabudowy została wydana po uzyskaniu pozytywnego postanowienia konserwatora zabytków. Różna ocena projektu przez organ konserwatorski w różnych momentach, zwłaszcza przy uwzględnieniu zmienionej koncepcji, nie jest wadą skutkującą nieważność decyzji.
Czy decyzja o warunkach zabudowy wydana z naruszeniem przepisów postępowania, w tym art. 53 ust. 4 u.p.z.p., może być uznana za wydaną z rażącym naruszeniem prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, rażące naruszenie przepisów postępowania nie stanowi podstawy do stwierdzenia nieważności decyzji w trybie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., który dotyczy głównie wad materialnoprawnych.
Uzasadnienie
Wady decyzji wymienione w art. 156 § 1 k.p.a. dotyczą wad tkwiących w samej decyzji (materialnoprawnych), a nie wad postępowania. Naruszenia proceduralne są usuwane w innych trybach.
Przepisy (20)
Główne
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Pomocnicze
u.p.z.p. art. 53 § ust. 4 pkt 2
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 64 § ust. 1
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
k.p.a. art. 145 § § 1 pkt 6
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 3 § § 1 i § 2 pkt 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 151
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit.a i c
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
u.p.z.p. art. 61 § ust. 1
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 59 § ust. 1
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
k.p.a. art. 6
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 7
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 134 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
p.p.s.a. art. 183 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 183 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 193
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 141 § § 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 204 § pkt 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Konstytucja RP art. 2
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
k.p.a. art. 16
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wady proceduralne dotyczące uzgodnień z organem współdziałającym nie stanowią podstawy do stwierdzenia nieważności decyzji o warunkach zabudowy, a jedynie do wznowienia postępowania. • Decyzja o warunkach zabudowy została wydana po uzyskaniu pozytywnego uzgodnienia z konserwatorem zabytków, co wyklucza jej nieważność z powodu wadliwości tego uzgodnienia. • Naruszenie przepisów postępowania nie jest podstawą do stwierdzenia nieważności decyzji w trybie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., który dotyczy wad materialnoprawnych. • Zasada trwałości decyzji administracyjnych wymaga ścisłej interpretacji przepisów dotyczących stwierdzenia nieważności.
Odrzucone argumenty
Decyzja o warunkach zabudowy została wydana z rażącym naruszeniem prawa z powodu wadliwego uzgodnienia z konserwatorem zabytków. • Ponowne uzgodnienie projektu decyzji o warunkach zabudowy, który nie uległ istotnej zmianie, z organem konserwatorskim, który wcześniej odmówił uzgodnienia, prowadzi do nieważności decyzji. • Rażące naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 53 ust. 4 u.p.z.p., stanowi podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji o warunkach zabudowy.
Godne uwagi sformułowania
Wady decyzji wskazane w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. to przede wszystkim wady o charakterze materialnoprawnym. • Ustawodawca uznał zatem nawet całkowite pominięcie organu współdziałającego (...) za wadę mogącą skutkować wyłącznie wznowieniem postępowania, a nie stwierdzeniem nieważności decyzji. • Postępowanie nadzorcze nie może w szczególności przekształcić się w postępowanie odwoławcze, gdzie ocenie organu odwoławczego podlega całokształt okoliczności sprawy, a do uwzględnienia odwołania nie jest konieczne stwierdzenie kwalifikowanego naruszenia prawa. • Przesłanki stwierdzenia nieważności decyzji z racji ich wyczerpującego wyliczenia nie mogą podlegać wykładni rozszerzającej, a powinny być interpretowane dosłownie lub nawet ścieśniająco.
Skład orzekający
Tomasz Zbrojewski
przewodniczący
Andrzej Jurkiewicz
sędzia
Grzegorz Rząsa
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnych w kontekście wad proceduralnych, w szczególności w sprawach dotyczących warunków zabudowy i uzgodnień z organami współdziałającymi."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji związanej z uzgodnieniami konserwatorskimi i stwierdzeniem nieważności decyzji o warunkach zabudowy. Może być stosowane analogicznie do innych spraw, gdzie pojawiają się podobne zarzuty wadliwości proceduralnej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia proceduralnego w prawie administracyjnym – rozróżnienia między wadami skutkującymi nieważność decyzji a wadami wymagającymi wznowienia postępowania. Jest to kluczowe dla praktyków prawa administracyjnego.
“Kiedy wadliwe uzgodnienie nie oznacza nieważności decyzji? NSA wyjaśnia granice kontroli.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.