Orzeczenie · 2022-11-17

II OSK 2247/22

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Data

2022-11-17

NSAAdministracyjneŚredniansa

planowanie przestrzennezagospodarowanie przestrzennewarunki zabudowyanaliza urbanistycznaochrona gruntów rolnychpostępowanie administracyjneNSASKOWSA

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną K. Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, który oddalił sprzeciw skarżącego od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Toruniu w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Skarżący kasacyjnie zarzucił naruszenie przepisów postępowania, w szczególności art. 138 § 2 K.p.a. w związku z art. 64d P.p.s.a., kwestionując prawidłowość decyzji SKO o przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Zdaniem skarżącego, SKO błędnie uznało, że konieczna jest ponowna analiza urbanistyczna. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając sprawę na posiedzeniu niejawnym, stwierdził, że zarzut naruszenia art. 138 § 2 K.p.a. jest zasadny. Sąd podkreślił, że zastosowanie art. 138 § 2 K.p.a. wymaga spełnienia dwóch przesłanek: naruszenia przepisów postępowania oraz tego, że konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. W niniejszej sprawie kluczowe było ustalenie, czy teren wymaga zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych na cele nierolnicze, co zależało od prawidłowego wyznaczenia obszaru zwartej zabudowy zgodnie z przepisami ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych oraz ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. NSA uznał, że wątpliwości SKO co do poprawności sporządzenia analizy urbanistycznej, w szczególności w zakresie wyznaczenia zwartej zabudowy i odległości między budynkami, były uzasadnione. Wadliwe wyznaczenie tego obszaru miało istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, co uzasadniało zastosowanie art. 138 § 2 K.p.a. i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Ponieważ skarżący kasacyjnie nie podważył skutecznie tej oceny, NSA oddalił skargę kasacyjną.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia

Do czego można powołać

Interpretacja stosowania art. 138 § 2 K.p.a. w sprawach o ustalenie warunków zabudowy, zwłaszcza w kontekście analizy urbanistycznej i ochrony gruntów rolnych.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji, w której wadliwość analizy urbanistycznej była podstawą do uchylenia decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia.

Zagadnienia prawne (1)

Czy organ odwoławczy prawidłowo zastosował art. 138 § 2 K.p.a. w sytuacji, gdy uznał, że analiza urbanistyczna dotycząca wyznaczenia zwartej zabudowy była wadliwa i wymagała ponownego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, organ odwoławczy prawidłowo zastosował art. 138 § 2 K.p.a., ponieważ wadliwość analizy urbanistycznej w zakresie wyznaczenia zwartej zabudowy miała istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy ustalenia warunków zabudowy, co uzasadniało przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.

Uzasadnienie

Wadliwe wyznaczenie obszaru zwartej zabudowy w analizie urbanistycznej, które jest kluczowe dla oceny wymogów z art. 61 ust. 1 pkt 4 u.p.z.p. i art. 7 ust. 2a ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych, stanowi naruszenie przepisów postępowania, które ma istotny wpływ na rozstrzygnięcie. W takiej sytuacji organ odwoławczy ma prawo uchylić decyzję i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji na podstawie art. 138 § 2 K.p.a.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Odrzucono skargę

Oddalono skargę kasacyjną.

Przepisy (10)

Główne

u.p.z.p. art. 61 § ust. 1 pkt 4

Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

Wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe m.in. gdy teren nie wymaga zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne, lub jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc.

K.p.a. art. 138 § par. 2

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie.

Ustawa z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych art. 7 § ust. 2 pkt 1, ust. 2a

Przeznaczenie na cele nierolnicze i nieleśne gruntów rolnych klas I-III wymaga zgody ministra rozwoju wsi, chyba że spełnione są warunki dotyczące zwartej zabudowy, odległości od działki budowlanej i drogi publicznej oraz powierzchni gruntu.

Pomocnicze

P.p.s.a. art. 182 § § 2a