II KK 291/16
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy rozpoznał kasacje wniesione przez obrońców skazanych A. B. i M. P. od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 26 stycznia 2016 r., który zmieniał wyrok Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 17 października 2014 r. Sprawa dotyczyła czynu z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Obrońca A. B. zarzucił naruszenie przepisów postępowania, w tym dowolną ocenę materiału dowodowego, oraz rażącą niewspółmierność kary. Prokurator również wniósł apelację, zarzucając m.in. obrazę przepisów postępowania i błąd w ustaleniach faktycznych. Sąd Apelacyjny zmienił wyrok Sądu Okręgowego w części dotyczącej A. B., uzupełniając opis czynu i eliminując przepis art. 232 a § 2 k.p.k. z podstawy prawnej rozstrzygnięcia o przepadku. Kasacja obrońcy A. B. zarzucała naruszenie art. 28 § 2 k.p.k. (nieprawidłowy skład sądu) oraz art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. (brak kontroli odwoławczej). Sąd Najwyższy oddalił kasację obrońcy jako oczywiście bezzasadną, szczegółowo analizując kwestię właściwości rzeczowej sądu i składu sądu okręgowego oraz zarzut naruszenia przepisów postępowania przez sąd odwoławczy. Stwierdzono, że sąd okręgowy w składzie jednego sędziego i dwóch ławników nie był właściwy do rozpoznania sprawy, ponieważ nie udowodniono popełnienia zbrodni z art. 59 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, a sąd nie poczynił ustaleń faktycznych w zakresie świadomości sprawcy co do wieku odbiorcy narkotyków. Sąd Najwyższy uznał również, że sąd odwoławczy prawidłowo rozpoznał apelację, a zarzuty dotyczące oceny materiału dowodowego, w tym wyjaśnień M. Z., były już przedmiotem analizy.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja przepisów dotyczących właściwości rzeczowej sądu i składu sądu w kontekście zakazu reformationis in peius oraz konieczności udowodnienia znamion czynu zabronionego, w tym świadomości sprawcy co do wieku odbiorcy narkotyków.
Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i faktycznej, gdzie kluczowe jest ustalenie świadomości sprawcy co do wieku odbiorcy narkotyków.
Zagadnienia prawne (2)
Czy naruszenie przepisów postępowania dotyczących składu sądu (art. 28 § 2 k.p.k.) stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. w sytuacji, gdy czyn mógł być zakwalifikowany jako zbrodnia, ale zakaz reformationis in peius uniemożliwia pogorszenie sytuacji oskarżonego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, naruszenie art. 28 § 2 k.p.k. nie stanowi bezwzględnej przyczyny odwoławczej w tej sytuacji, ponieważ przedmiotem rozpoznania przez sąd I instancji nie były zachowania stanowiące zbrodnię z art. 59 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, gdyż brak było ustaleń faktycznych co do świadomości sprawcy co do wieku odbiorcy narkotyków.
Uzasadnienie
Właściwość rzeczowa sądu i skład sądu zależą od opisu czynu i jego znamion, a nie od prawidłowej lub nieprawidłowej kwalifikacji prawnej. Zakaz reformationis in peius nie zmienia charakteru prawnego czynu. W tej sprawie nie udowodniono popełnienia zbrodni z art. 59 ust. 2 u.p.n., ponieważ brak było ustaleń co do świadomości sprawcy co do wieku odbiorcy narkotyków.
Czy sąd odwoławczy prawidłowo rozpoznał zarzuty apelacji dotyczące dowolnej oceny materiału dowodowego, w szczególności wyjaśnień M. Z.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd odwoławczy prawidłowo rozpoznał zarzuty apelacji, a jego rozważania dotyczące oceny materiału dowodowego były wystarczająco szczegółowe.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy rozważył wszystkie zarzuty apelacji, a brak akceptacji strony dla wyników kontroli instancyjnej nie przesądza o konieczności jej powtórzenia. Rozbieżności w wyjaśnieniach M. Z. były przedmiotem rozważań sądów na każdym etapie postępowania.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. B. | osoba_fizyczna | skazany |
| M. P. | osoba_fizyczna | skazany |
Przepisy (23)
Główne
u.p.n. art. 56 § 3
Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii
Pomocnicze
k.p.k. art. 423 § 1a
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 518
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 4
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 413 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 232a § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 28 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 439 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 433 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 457 § 3
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 25 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 65
Kodeks karny
k.k. art. 59 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 59 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 62 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 62 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 258 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 258 § 3
Kodeks karny
k.p.k. art. 434 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 443
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 28 § 1
Kodeks karny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Naruszenie przepisów postępowania dotyczących składu sądu (art. 28 § 2 k.p.k.) jako bezwzględna przyczyna odwoławcza. • Naruszenie przepisów postępowania przez sąd odwoławczy (art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k.) polegające na braku kontroli odwoławczej nad zarzutami apelacji.
Odrzucone argumenty
Zarzut naruszenia art. 28 § 2 k.p.k. jako bezwzględnej przyczyny odwoławczej, gdyż nie udowodniono popełnienia zbrodni z art. 59 ust. 2 u.p.n. • Zarzut naruszenia przepisów postępowania przez sąd odwoławczy, gdyż sąd ten prawidłowo rozpoznał zarzuty apelacji, a ocena materiału dowodowego była wystarczająca.
Godne uwagi sformułowania
przedmiotem postępowania karnego jest zdarzenie w znaczeniu historycznym, opisane w akcie oskarżenia • O właściwości rzeczowej decyduje opis czynu i jego znamiona, a nie prawidłowa bądź nieprawidłowa kwalifikacja prawna przyjęta w akcie oskarżenia lub wyroku. • żadnego wpływu na właściwość rzeczową sądu nie ma zatem zakaz reformationis in peius z art. 443 k.p.k. • nie jest możliwe dokonanie korekty w opisie czynu i w jego kwalifikacji na surowszą, określającą typ czynu jako zbrodnię, nie zmienia oceny prawnokarnej czynu będącego przedmiotem osądu. • nie jest ważne obecnie z jakich powodów tych ustaleń nie dokonano. Nawet, jeśli ten brak był wynikiem niedostrzeżenia wagi i znaczenia tej kwestii (przy niemożności pogorszenia sytuacji oskarżonego), to ten mankament nie zmienia tego, iż ustalenie, że przedmiotem osądu – jako zdarzenia historycznego – była zbrodnia z art. 59 ust. 2 u.p.n. wymaga istnienia ustaleń faktycznych w obszarze świadomości skazanego co do wieku odbiorcy narkotyków.
Skład orzekający
Jarosław Matras
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących właściwości rzeczowej sądu i składu sądu w kontekście zakazu reformationis in peius oraz konieczności udowodnienia znamion czynu zabronionego, w tym świadomości sprawcy co do wieku odbiorcy narkotyków."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i faktycznej, gdzie kluczowe jest ustalenie świadomości sprawcy co do wieku odbiorcy narkotyków.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii proceduralnej związanej z właściwością sądu i składem orzekającym, a także interpretacją przepisów dotyczących przestępstw narkotykowych. Wyjaśnia, dlaczego pewne zarzuty, mimo pozornej zasadności, nie prowadzą do uchylenia wyroku.
“Czy błąd w kwalifikacji czynu może zmienić skład sądu? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.