II KK 138/26Oddalenie kasacji art 244 kk 2
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy rozpoznał kasację wniesioną przez obrońcę skazanego P.P., który został uznany za winnego popełnienia czynu z art. 244 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. przez Sąd Rejonowy, a następnie utrzymany w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego. Kasacja zarzucała rażące naruszenie prawa procesowego, w tym nienależytą obsadę Sądu I Instancji z udziałem asesora sądowego powołanego na podstawie ustawy z 2017 r., a także naruszenia przepisów dotyczących postępowania dowodowego (art. 7, 366, 167, 410 k.p.k.) i kontroli odwoławczej (art. 457, 433 k.p.k.). Sąd Najwyższy uznał kasację za oczywiście bezzasadną. Odnosząc się do zarzutu wadliwej obsady sądu, Sąd Najwyższy wskazał, że nie podano konkretnych argumentów, a orzecznictwo SN nie dotyczy bezpośrednio nominacji asesorskich w kontekście wadliwości procesu powoływania. Zarzuty dotyczące naruszeń prawa procesowego w zakresie postępowania dowodowego zostały odrzucone, ponieważ Sąd II instancji nie prowadził postępowania dowodowego, a kontrola apelacyjna odniosła się do oceny dowodów i nie wykazała potrzeby uzupełnienia materiału dowodowego. Sąd Najwyższy podkreślił, że kasacja nie jest trzecią instancją, a jedynie środkiem kontroli prawomocnych orzeczeń. W konsekwencji, kasacja została oddalona. Sąd Najwyższy zwolnił skazanego z kosztów postępowania kasacyjnego, obciążając nimi Skarb Państwa, oraz zasądził na rzecz obrońcy z urzędu wynagrodzenie za sporządzenie kasacji.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: NiskaPotwierdzenie, że kasacja nie jest kolejną instancją odwoławczą i wymaga konkretnych zarzutów naruszenia prawa mającego istotny wpływ na treść orzeczenia. Interpretacja przepisów dotyczących obsady sądu z udziałem asesora i kontroli apelacyjnej.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i zarzutów podniesionych w kasacji, nie stanowi przełomu w orzecznictwie.
Zagadnienia prawne (3)
Czy nienależyta obsada sądu I instancji z udziałem asesora sądowego, powołanego na podstawie ustawy z 2017 r. o zmianie ustawy o KRS, stanowi bezwzględną przesłankę odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.?
Odpowiedź sądu
Nie, zarzut ten nie zasługiwał na uwzględnienie, ponieważ był ogólnikowy i nie podawał konkretnych argumentów, a orzecznictwo SN nie dotyczy bezpośrednio nominacji asesorskich w tym kontekście.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że zarzut dotyczący nienależytej obsady sądu z udziałem asesora był ogólnikowy. Powołano się na uchwałę SN z 2022 r. (I KZP 2/22), która podkreśla, że wobec osób otrzymujących pierwszą nominację sędziowską należy zakładać, iż otrzymałyby ją bez względu na kształt KRS, co tym bardziej odnosi się do asesorów.
Czy doszło do rażącego naruszenia prawa procesowego (art. 7, 366, 167, 410 k.p.k.) poprzez nieuwzględnienie całokształtu okoliczności ujawnionych w toku sprawy i niewystarczające uzupełnienie materiału dowodowego?
Odpowiedź sądu
Nie, zarzut ten okazał się oczywiście bezzasadny.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że Sąd II instancji nie prowadził postępowania dowodowego, a jedynie kontrolował apelację oskarżonego. Odniósł się do oceny dowodów i nie widział potrzeby uzupełniania postępowania dowodowego, a obrońca z urzędu nie zgłaszał takich wniosków. Dowody z zeznań wskazanych osób nie miały znaczenia dla sprawy dotyczącej prowadzenia pojazdu przy aktywnym zakazie.
Czy Sąd II instancji uchybił prawidłowej kontroli odwoławczej (art. 457 § 3, 433 § 2 k.p.k.) poprzez nierozważenie wszystkich zarzutów odwoławczych dotyczących ustaleń faktycznych?
Odpowiedź sądu
Nie, zarzut ten również okazał się chybiony.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że Sąd II instancji przeprowadził prawidłową i rzetelną kontrolę odwoławczą, ocenił zarzut apelacji, wskazał powody jego nieuwzględnienia i uzasadnił swoje stanowisko. Kasator nie wykazał, by kontrola była niestaranna czy niedostatecznie wnikliwa, zwłaszcza że apelacja pochodziła od oskarżonego sporządzonego samodzielnie.
Rozstrzygnięcie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| P.P. | osoba_fizyczna | skazany |
| adw. D.S. | inne | obrońca z urzędu |
| Skarb Państwa | organ_państwowy | koszty postępowania |
Przepisy (13)
Główne
k.p.k. art. 535 § 3
Kodeks postępowania karnego
Podstawa do oddalenia kasacji jako oczywiście bezzasadnej.
k.k. art. 244
Kodeks karny
Czyn przypisany skazanemu.
k.p.k. art. 439 § 1
Kodeks postępowania karnego
Bezwzględna przesłanka odwoławcza.
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości art. 17 § 3
Podstawa ustalenia wynagrodzenia obrońcy z urzędu.
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości art. 4 § 1-3
Podstawa ustalenia wynagrodzenia obrońcy z urzędu.
Pomocnicze
k.k. art. 64 § 1
Kodeks karny
Okoliczność obciążająca przy przypisaniu czynu.
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
Zasada swobodnej oceny dowodów.
k.p.k. art. 366 § 1
Kodeks postępowania karnego
Obowiązek wszechstronnego rozważenia okoliczności.
k.p.k. art. 167
Kodeks postępowania karnego
Obowiązek uzupełnienia materiału dowodowego.
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
Obowiązek oparcia orzeczenia na ujawnionych dowodach.
k.p.k. art. 457 § 3
Kodeks postępowania karnego
Obowiązek sądu odwoławczego do rozważenia zarzutów apelacji.
k.p.k. art. 433 § 2
Kodeks postępowania karnego
Obowiązek sądu odwoławczego do rozważenia zarzutów apelacji.
Ustawa o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw
Ustawa dotycząca powoływania asesora sądowego.
Argumenty
Odrzucone argumenty
Nienależyta obsada Sądu I Instancji z udziałem asesora sądowego. • Rażące naruszenie prawa procesowego (art. 7, 366, 167, 410 k.p.k.) poprzez nieuwzględnienie całokształtu okoliczności i niewystarczające uzupełnienie materiału dowodowego. • Rażące naruszenie art. 457 § 3 k.p.k. w zw. z art. 433 § 2 k.p.k. poprzez nierozważenie wszystkich zarzutów odwoławczych.
Godne uwagi sformułowania
kasacja nie stanowi trzeciej instancji rozpoznawania spraw karnych, lecz jest nadzwyczajnym środkiem odwoławczym, a zarazem i środkiem kontroli prawomocnych orzeczeń sądowych • zarzut ten nie zasługiwał na uwzględnienie. Jego treść jest ogólnikowa, wskazuje jedynie na wystąpienie przesłanki z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. mającej wynikać z samego faktu powołania na urząd asesora z udziałem Krajowej Rady Sądownictwa, której skład ukształtowano na mocy ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r., nie podaje żadnych konkretnych argumentów w tym zakresie, a jednocześnie Sąd Najwyższy nie zna takich okoliczności z urzędu.
Skład orzekający
Paweł Wiliński
przewodniczący-sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie, że kasacja nie jest kolejną instancją odwoławczą i wymaga konkretnych zarzutów naruszenia prawa mającego istotny wpływ na treść orzeczenia. Interpretacja przepisów dotyczących obsady sądu z udziałem asesora i kontroli apelacyjnej."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i zarzutów podniesionych w kasacji, nie stanowi przełomu w orzecznictwie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy rutynowego oddalenia kasacji w sprawie karnej, z typowymi zarzutami procesowymi. Brak nietypowych faktów czy zaskakującego rozstrzygnięcia.
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Powiązane przepisy
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.