II Ka 911/25Oddalenie skargi podatek nieruchomosci

Sąd Okręgowy w Siedlcach, rozpoznając apelację obrońcy oskarżonego T.E. w sprawie o czyn z art. 276 kk, dokonał istotnych zmian w zaskarżonym wyroku Sądu Rejonowego. Sąd odwoławczy, działając z urzędu na podstawie art. 440 kpk, uznał, że utrzymanie orzeczenia w mocy w zakresie przypisania recydywy byłoby rażąco niesprawiedliwe. Po analizie karty karnej oskarżonego i dat odbywania poprzednich kar, sąd stwierdził, że nie zostały spełnione ustawowe przesłanki recydywy podstawowej (art. 64 § 1 kk), ponieważ czyn popełniono po upływie ponad 5 lat od zakończenia odbywania poprzedniej kary, a także przestępstwa nie były podobne. W związku z tym wyeliminowano z kwalifikacji prawnej czynu i podstawy skazania art. 64 § 1 kk. Ponadto, sąd odwoławczy przychylił się częściowo do zarzutu rażącej niewspółmierności kary, obniżając orzeczoną karę pozbawienia wolności z 4 do 3 miesięcy. Uzasadniono to tym, że społeczna szkodliwość czynu nie była wysoka, nie doszło do strat materialnych, a działanie w warunkach recydywy zostało wyeliminowane. Sąd uznał, że kara 3 miesięcy pozbawienia wolności będzie wystarczająca do osiągnięcia celów wychowawczych i resocjalizacyjnych, jednocześnie nie stanowiąc nadmiernej represji. Nie uwzględniono jednak wniosku o karę wolnościową, wskazując na notoryczne lekceważenie prawa przez oskarżonego, mimo lekkiego upośledzenia umysłowego i uzależnienia od alkoholu, które nie wykluczały świadomości norm prawnych.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający