Orzeczenie · 2017-03-27

II KA 36/17

Sąd
Sąd Okręgowy w Siedlcach
Miejsce
Siedlce
Data
2017-03-27
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko życiu i zdrowiuŚredniaokręgowy
pobicieniebezpieczne narzędzieczyn chuligańskiodpowiedzialność karnaapelacjasąd okręgowysąd rejonowykodeks karny

Sąd Okręgowy w Siedlcach rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego S. R. od wyroku Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim, który skazał go za pobicie M. K. i M. B. z użyciem niebezpiecznego narzędzia (stłuczonej butelki) w dniu 20 lipca 2014 r., kwalifikując czyn z art. 159 kk w zw. z art. 57a § 1 kk. Obrońca zarzucił naruszenie art. 5 § 2 kpk i art. 7 kpk poprzez dowolną i wybiórczą ocenę dowodów, a także naruszenie art. 57a § 1 kk w zw. z art. 115 § 21 kk poprzez błędną wykładnię znamion czynu o charakterze chuligańskim. Sąd Okręgowy uznał apelację za niezasadną. Stwierdził, że Sąd Rejonowy dokonał prawidłowej, wszechstronnej oceny dowodów, a ustalenia faktyczne są trafne. Sąd odwoławczy nie dopatrzył się naruszenia art. 5 § 2 kpk, wskazując, że zarzuty obrazy tego przepisu i art. 7 kpk są rozłączne i wzajemnie się wykluczają. Podkreślono, że wątpliwości, które nie dają się usunąć, wchodzą w grę dopiero po wyczerpaniu możliwości dokonania jednoznacznych ustaleń. Sąd Okręgowy odniósł się również do zarzutu naruszenia prawa materialnego, uznając, że czyn oskarżonego miał charakter publiczny w rozumieniu art. 115 § 21 kk, biorąc pod uwagę miejsce zdarzenia (okolice dworca PKP/PKS, nocny sklep), porę dnia i roku, a także obecność innych osób. Sąd nie znalazł podstaw do zmiany orzeczonej kary 10 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na 3 lata próby, uznając ją za współmierną i sprawiedliwą. Utrzymano w mocy wyrok Sądu Rejonowego i zasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa 200 zł tytułem kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Interpretacja znamion czynu chuligańskiego (art. 115 § 21 kk) w kontekście miejsca i okoliczności zdarzenia; zasady oceny dowodów w postępowaniu karnym; stosowanie zasady in dubio pro reo.

Ograniczenia stosowania

Konkretne ustalenia faktyczne dotyczące miejsca i czasu zdarzenia mogą ograniczać bezpośrednie zastosowanie w innych sprawach.

Zagadnienia prawne (3)

Czy ocena dowodów przez sąd pierwszej instancji była dowolna i wybiórcza, naruszając zasady procesowe?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, sąd pierwszej instancji dokonał wszechstronnej i prawidłowej oceny dowodów, kierując się zasadami logiki i doświadczenia życiowego.

Uzasadnienie

Sąd odwoławczy uznał, że sąd rejonowy zapoznał się ze wszystkimi dowodami, poddał je analizie i dokonał wyboru jednej z wykluczających się wersji zdarzenia, przekonująco argumentując swoje stanowisko. Ocena wyjaśnień oskarżonego i zeznań świadków była zgodna z zasadami doświadczenia życiowego.

Czy czyn popełniony w miejscu publicznym, z błahego powodu, z użyciem niebezpiecznego narzędzia, spełnia znamiona występku o charakterze chuligańskim?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, czyn oskarżonego spełnia znamiona występku o charakterze chuligańskim.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że działanie oskarżonego miało charakter publiczny, biorąc pod uwagę miejsce (centrum miasta, okolice dworca, nocny sklep), porę dnia i roku, a także potencjalną obecność innych osób. Miejsce to jest dostępne dla nieograniczonej liczby osób, a sprawca miał świadomość tej możliwości i na to się godził.

Czy sąd pierwszej instancji naruszył zasadę in dubio pro reo (wątpliwości na korzyść oskarżonego)?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, sąd nie naruszył zasady in dubio pro reo.

Uzasadnienie

Zarzut naruszenia art. 5 § 2 kpk został uznany za niezasadny, ponieważ obrońca podniósł go obok zarzutu naruszenia art. 7 kpk, stosując tę samą argumentację. Zasada in dubio pro reo wchodzi w grę, gdy wątpliwości zostaną powzięte przez organ procesowy i nie dadzą się usunąć, a nie na podstawie subiektywnych ocen strony.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Utrzymanie w mocy
Strona wygrywająca
Skarb Państwa

Strony

NazwaTypRola
S. R.osoba_fizycznaoskarżony
M. A.osoba_fizycznawspółoskarżony
M. K.osoba_fizycznapokrzywdzony
M. B.osoba_fizycznapokrzywdzony
Jarosław Mironiukosoba_fizycznaprokurator

Przepisy (21)

Główne

k.k. art. 159

Kodeks karny

k.k. art. 57a § 1

Kodeks karny

k.k. art. 158 § 1

Kodeks karny

Pomocnicze

k.k. art. 4 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 69 § 1, 2 i 4

Kodeks karny

k.k. art. 70 § 1 pkt 1

Kodeks karny

k.k. art. 57a § 2

Kodeks karny

k.p.k. art. 34 § 3

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 387 § 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 5 § 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 7

Kodeks postępowania karnego

k.k. art. 115 § 21

Kodeks karny

k.p.k. art. 439 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 440

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 456 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 437 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 634

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 636 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 627

Kodeks postępowania karnego

Dz. U. Nr 49, poz. 223 z 83 r. z późń. zm. art. 8

Ustawa o opłatach w sprawach karnych

Dz. U. Nr 49, poz. 223 z 83 r. z późń. zm. art. 2 § 1 pkt 3

Ustawa o opłatach w sprawach karnych

Argumenty

Skuteczne argumenty

Sąd Okręgowy podzielił ocenę dowodów i ustalenia faktyczne Sądu Rejonowego. • Sąd Okręgowy uznał, że czyn oskarżonego miał charakter chuligański. • Sąd Okręgowy uznał, że nie doszło do naruszenia zasady in dubio pro reo. • Sąd Okręgowy uznał karę za współmierną i sprawiedliwą.

Odrzucone argumenty

Zarzut naruszenia art. 7 kpk poprzez dowolną i wybiórczą ocenę dowodów. • Zarzut naruszenia art. 57a § 1 kk w zw. z art. 115 § 21 kk poprzez błędną wykładnię znamion czynu chuligańskiego. • Zarzut naruszenia art. 5 § 2 kpk.

Godne uwagi sformułowania

zarzuty zmierzał de facto do kwestionowania poczynionych przez Sąd meriti ustaleń faktycznych • zarzuty obrazy art. 5 § 2 kpk i art. 7 kpk mają charakter rozłączny i wzajemnie się wykluczają • nie można w ogóle mówić o naruszeniu reguły in dubio pro reo w sytuacji, gdy ustalenia faktyczne zależne są od dania wiary tej lub innej grupie dowodów • znamię „publicznie” wskazuje nie tyle na miejsce, ile na sytuację, której nie należy traktować in abstracto, lecz in concreto • kryterium „rażąca” należy bowiem odczytywać dosłownie i jednoznacznie jako cechę kary, która istotnie bije w oczy, oślepia

Skład orzekający

Grażyna. Jaszczuk

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja znamion czynu chuligańskiego (art. 115 § 21 kk) w kontekście miejsca i okoliczności zdarzenia; zasady oceny dowodów w postępowaniu karnym; stosowanie zasady in dubio pro reo."

Ograniczenia: Konkretne ustalenia faktyczne dotyczące miejsca i czasu zdarzenia mogą ograniczać bezpośrednie zastosowanie w innych sprawach.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy interpretacji znamion czynu chuligańskiego, co jest istotne dla praktyki prawniczej. Pokazuje, jak sąd ocenia dowody i stosuje przepisy prawa materialnego w kontekście konkretnych okoliczności.

Czy pobicie w centrum miasta nocą to zawsze czyn chuligański? Sąd Okręgowy wyjaśnia.

Dane finansowe

nawiązka: 1000 PLN

nawiązka: 1000 PLN

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst