II Ka 164/15

Sąd Okręgowy w Rzeszowie utrzymał w mocy zaskarżony wyrok łączny Sądu Rejonowego w Rzeszowie z dnia 16 grudnia 2014 r., sygn. akt II K 437/14, którym orzeczono wobec skazanego J. K. karę łączną 3 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności. Apelację od tego wyroku wniósł obrońca skazanego, zarzucając m.in. obrazę przepisów postępowania (art. 4, 7, 410, 366 § 1 kpk) poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego i wybiórczą ocenę materiału dowodowego, obrazę art. 571 § 1 kpk przez nieuzyskanie aktualnej opinii o skazanym oraz orzeczenie rażąco niewspółmiernych kar łącznych. Sąd Okręgowy uznał apelację za oczywiście bezzasadną. Odnosząc się do zarzutu obrazy art. 571 § 1 kpk, sąd wskazał, że Sąd Rejonowy oparł się na dwóch opiniach o skazanym, a ponadto sąd odwoławczy sam zwrócił się o dostarczenie aktualnej opinii, która potwierdziła niepewną prognozę penitencjarną. Sąd odwoławczy odrzucił również zarzuty dotyczące naruszenia art. 366 § 1 kpk i art. 4 kpk, podkreślając, że ustalenia sądu są mocno osadzone w jednolitym materiale dowodowym. Krytyka oceny charakteru związku między przestępstwami została uznana za chybioną, wskazując na brak wystarczającej bliskości czasowej między czynami oraz różny charakter chronionych dóbr. Sąd Okręgowy podkreślił również znaczenie naruszenia porządku prawnego przez skazanego w trakcie przerwy w karze oraz stwierdzone u niego mieszane zaburzenia osobowości. W konsekwencji, sąd odwoławczy zaakceptował zastosowanie zasady absorpcji przy wymiarze kary łącznej i utrzymał w mocy zaskarżony wyrok. Przyznano również koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz zwolniono skazanego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający