II Ka 152/25

Sąd Okręgowy w Siedlcach, rozpoznając apelację obrońcy oskarżonego P. T. od wyroku Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim, utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie. Oskarżony został skazany za kradzież z włamaniem (art. 279 § 1 kk w zb. z art. 288 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk). Obrońca w apelacji zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych, argumentując, że czyn powinien zostać zakwalifikowany jako wypadek mniejszej wagi (art. 283 kk) ze względu na skruchę oskarżonego, przeproszenie pokrzywdzonych i stosunkowo niską wartość szkody. Sąd Okręgowy uznał ten zarzut za niezasadny. W uzasadnieniu podkreślono, że o zakwalifikowaniu czynu jako wypadku mniejszej wagi decyduje ocena jego społecznej szkodliwości, uwzględniająca zarówno okoliczności przedmiotowe (rodzaj dobra, sposób działania, rozmiar szkody), jak i podmiotowe (stopień winy, motywy). Sąd wskazał, że choć wartość skradzionego mienia była niewielka, wyrządzone szkody były znaczące. Podkreślono również, że oskarżony jest osobą karaną za przestępstwa przeciwko mieniu, co przemawia przeciwko zastosowaniu nadzwyczajnego złagodzenia kary. Sąd odwoławczy stwierdził, że kara orzeczona przez Sąd Rejonowy, uwzględniająca art. 37b kk, nie nosi cech rażącej niewspółmierności i jest wystarczająca do osiągnięcia celów kary. W konsekwencji, apelacja została oddalona, a wyrok Sądu Rejonowego w zaskarżonej części utrzymany w mocy. Od oskarżonego zasądzono również koszty sądowe za postępowanie odwoławcze.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający