II GSK 812/20
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. Sp. z o.o. Sp. k. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie, która utrzymała w mocy decyzję Prezydenta m.st. Warszawy o nałożeniu kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia. Skarżąca kwestionowała ustalenia faktyczne dotyczące granic pasa drogowego oraz sposób naliczenia kary. Sąd pierwszej instancji uznał, że organy prawidłowo ustaliły stan faktyczny i zastosowały przepisy ustawy o drogach publicznych. Skarga kasacyjna wniesiona przez A. Sp. z o.o. Sp. k. zarzucała naruszenie przepisów postępowania, w tym zasad gromadzenia i oceny materiału dowodowego, a także naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię przepisów dotyczących pasa drogowego oraz niezastosowanie przepisów o odstąpieniu od nałożenia kary administracyjnej (art. 189f k.p.a.). Naczelny Sąd Administracyjny uznał skargę kasacyjną za zasadną w części dotyczącej naruszenia przepisów postępowania. Sąd stwierdził, że organy administracji miały obowiązek rozważyć zastosowanie art. 189f k.p.a., który przewiduje możliwość odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej, jeśli waga naruszenia jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa. Organy nie rozważyły tej kwestii, co stanowiło naruszenie przepisów postępowania. W związku z tym NSA uchylił zaskarżony wyrok WSA oraz decyzję SKO, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania organowi administracji, który ma uwzględnić przedstawioną ocenę prawną i rozważyć zastosowanie art. 189f k.p.a.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaObowiązek organów administracji rozważenia zastosowania art. 189f k.p.a. w sprawach o nałożenie kar pieniężnych, nawet jeśli ustawa materialna nie przewiduje wprost takiej możliwości, a także dopuszczalność ustalania granic pasa drogowego na podstawie różnorodnych dowodów.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji zajęcia pasa drogowego, ale zasady dotyczące obowiązku rozważenia odstąpienia od kary mają szersze zastosowanie w prawie administracyjnym.
Zagadnienia prawne (2)
Czy organy administracji publicznej mają obowiązek rozważyć możliwość odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia, zgodnie z art. 189f k.p.a.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, organy mają obowiązek rozważyć zastosowanie art. 189f k.p.a. w sprawach o nałożenie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia.
Uzasadnienie
NSA uznał, że wobec charakteru deliktu administracyjnego, jakim jest zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia, znajduje zastosowanie przepis art. 189f k.p.a., który przewiduje możliwość odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej. Organy miały obowiązek rozważyć tę możliwość przed wydaniem decyzji o nałożeniu kary.
Czy ustalenia faktyczne dotyczące granic pasa drogowego i powierzchni zajęcia mogą być dokonane na podstawie dokumentów innych niż urzędowy dokument geodezyjny?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, ustalenia te mogą być dokonane na podstawie wszelkich dowodów służących wyjaśnieniu sprawy, zgodnie z art. 75 § 1 k.p.a., a nie jest niezbędne sporządzenie mapy do celów prawnych.
Uzasadnienie
NSA podkreślił, że sprawa o wymierzenie kary za zajęcie pasa drogowego nie wymaga co do zasady sporządzenia mapy do celów prawnych. Przebieg granic pasa drogowego jest kwestią stanu faktycznego, ustalanego w ramach postępowania dowodowego na podstawie wszelkich dowodów, w tym protokołów, map zasadniczych, dokumentacji fotograficznej.
Przepisy (15)
Główne
u.d.p. art. 40 § ust. 12 pkt 1
Ustawa o drogach publicznych
k.p.a. art. 189f § § 1 pkt 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Organ administracji publicznej, w drodze decyzji, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa.
Pomocnicze
u.d.p. art. 4 § pkt 1
Ustawa o drogach publicznych
Definicja pasa drogowego obejmuje wydzielony liniami granicznymi grunt wraz z przestrzenią nad i pod jego powierzchnią, w którym są zlokalizowane droga oraz obiekty i urządzenia związane z prowadzeniem, zabezpieczeniem i obsługą ruchu, a także urządzenia związane z potrzebami zarządzania drogą.
u.d.p. art. 34
Ustawa o drogach publicznych
k.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 77 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 80
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 189a § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
p.p.s.a. art. 135
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. c
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 183 § § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 188
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 200
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 203 § pkt 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 205 § § 2
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Obowiązek organów administracji rozważenia zastosowania art. 189f k.p.a. (odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej).
Odrzucone argumenty
Niewłaściwa wykładnia przepisów dotyczących pasa drogowego. • Brak możliwości odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej. • Naruszenie zasad gromadzenia i oceny materiału dowodowego przez organy administracji (w części dotyczącej ustalenia granic pasa drogowego).
Godne uwagi sformułowania
Pas drogowy może zatem być szerszym obszarem gruntu niż tylko ten, który zajmuje droga oraz wymienione obiekty i urządzenia, chodzi bowiem o grunt w którym droga, obiekty budowlane i urządzenia techniczne są zlokalizowane, a nie który zajmują. • Stwierdzenie przez organ administracji stanu faktycznego polegającego na zajęciu pasa drogowego bez wymaganego prawem zezwolenia zarządcy drogi jest elementem koniecznym, a zarazem wystarczającym dla zastosowania dyspozycji art. 40 ust. 12 u.d.p. • W orzecznictwie NSA wielokrotnie wskazywano, że sprawa o wymierzenie kary za zajęcie pasa drogowego nie jest szczególnego rodzaju postępowaniem, w którym dla jego rozstrzygnięcia wymagane jest - co do zasady - sporządzenie mapy do celów prawnych, bowiem w tym postępowaniu przebieg granic pasa drogowego należy do kwestii stanu faktycznego, ustalanego przez organ w ramach postępowania dowodowego.
Skład orzekający
Cezary Pryca
przewodniczący sprawozdawca
Małgorzata Rysz
członek
Marek Krawczak
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Obowiązek organów administracji rozważenia zastosowania art. 189f k.p.a. w sprawach o nałożenie kar pieniężnych, nawet jeśli ustawa materialna nie przewiduje wprost takiej możliwości, a także dopuszczalność ustalania granic pasa drogowego na podstawie różnorodnych dowodów."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji zajęcia pasa drogowego, ale zasady dotyczące obowiązku rozważenia odstąpienia od kary mają szersze zastosowanie w prawie administracyjnym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa pokazuje, jak przepisy proceduralne (jak możliwość odstąpienia od kary) mogą wpłynąć na rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej, nawet jeśli prawo materialne wydaje się jednoznaczne. Jest to istotne dla praktyków prawa administracyjnego.
“Czy zawsze musisz zapłacić karę? NSA przypomina o prawie do odstąpienia od sankcji.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.