II GSK 535/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła skargi kasacyjnej Prokuratora Okręgowego w Krakowie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, który oddalił skargę prokuratora na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego. SKO odmówiło stwierdzenia nieważności postanowienia Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych (GKRPA), które pozytywnie zaopiniowało wniosek o zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych. Prokurator podniósł, że uchwały Rady Gminy, na podstawie których wydano opinię GKRPA, zostały później stwierdzone przez WSA jako nieważne (z mocą wsteczną). W związku z tym, prokurator domagał się stwierdzenia nieważności postanowienia GKRPA, argumentując, że zostało ono wydane na podstawie nieistniejących prawnie uchwał. Sąd I instancji oddalił skargę, wskazując, że stwierdzenie nieważności aktu prawa miejscowego nie powoduje automatycznie nieważności rozstrzygnięcia indywidualnego wydanego na jego podstawie, a art. 147 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (PPSA) mówi o 'wzruszalności' tych rozstrzygnięć, a nie o ich nieważności. NSA w pełni podzielił stanowisko Sądu I instancji. W uzasadnieniu podkreślono, że art. 147 § 2 PPSA należy interpretować ściśle, a pojęcie 'wzruszenia' nie obejmuje automatycznego stwierdzenia nieważności. Wskazano, że wady postępowania mogą prowadzić do wznowienia postępowania lub uchylenia decyzji, ale nie do stwierdzenia nieważności w trybie art. 156 § 1 KPA, chyba że wada sama w sobie stanowi rażące naruszenie prawa. NSA odwołał się również do uchwały składu siedmiu sędziów NSA z dnia 13 listopada 2012 r. (sygn. I OPS 2/12), wyjaśniając, że nie ma ona zastosowania w tej sprawie, ponieważ dotyczyła innej sytuacji prawnej i nie rozstrzygała kwestii wpływu stwierdzenia nieważności aktu prawa miejscowego na wydane na jego podstawie rozstrzygnięcia indywidualne w kontekście art. 147 § 2 PPSA. Ostatecznie, NSA oddalił skargę kasacyjną jako bezzasadną.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja art. 147 § 2 PPSA w kontekście wpływu stwierdzenia nieważności aktu prawa miejscowego na rozstrzygnięcia indywidualne.
Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy akt prawa miejscowego został uznany za nieważny po wydaniu rozstrzygnięcia indywidualnego na jego podstawie.
Zagadnienia prawne (2)
Czy stwierdzenie nieważności uchwały rady gminy przez sąd administracyjny powoduje automatycznie nieważność rozstrzygnięcia indywidualnego (postanowienia) wydanego na podstawie tej uchwały?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, stwierdzenie nieważności aktu prawa miejscowego nie powoduje automatycznie nieważności rozstrzygnięcia indywidualnego wydanego na jego podstawie. Przepis art. 147 § 2 PPSA przewiduje możliwość 'wzruszenia' takiego rozstrzygnięcia w odrębnym trybie, a nie jego nieważność.
Uzasadnienie
NSA podkreślił, że art. 147 § 2 PPSA należy interpretować ściśle. Pojęcie 'wzruszenia' nie obejmuje automatycznego stwierdzenia nieważności, a jedynie możliwość podważenia rozstrzygnięcia w trybie postępowania administracyjnego lub szczególnym (np. wznowienie postępowania). Wskazano na różnicę między wadami powodującymi nieważność decyzji (art. 156 KPA) a wadami postępowania (art. 145 KPA).
Jak należy interpretować pojęcie 'wzruszenia' w kontekście art. 147 § 2 PPSA?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Pojęcie 'wzruszenia' w art. 147 § 2 PPSA należy interpretować wąsko i nie obejmuje ono automatycznego stwierdzenia nieważności rozstrzygnięcia indywidualnego.
Uzasadnienie
NSA wskazał, że ustawodawca rozróżnia sankcję nieważności i sankcję wzruszalności, wiążąc z nimi odrębne konsekwencje prawne. W przypadku rozstrzygnięć indywidualnych wydanych na podstawie aktu prawa miejscowego, którego nieważność stwierdzono, właściwy jest tryb wzruszenia (np. wznowienia postępowania), a nie tryb stwierdzenia nieważności.
Przepisy (12)
Główne
p.p.s.a. art. 147 § par. 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 3 § par. 2 pkt 5 i 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 147 § par. 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. a i c
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 145a § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 145aa § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 240 § §1 pkt 8 i pkt 11
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
u.w.t.p.a. art. 18 § ust. 3a
Ustawa z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi
Konst. RP art. 190 § ust. 4
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Dz.U. 2023 poz 1634
Argumenty
Skuteczne argumenty
Stwierdzenie nieważności uchwały rady gminy nie powoduje automatycznie nieważności postanowienia wydanego na jej podstawie, a jedynie jego wzruszalność w odrębnym trybie. • Art. 147 § 2 PPSA należy interpretować ściśle, a pojęcie 'wzruszenia' nie obejmuje stwierdzenia nieważności.
Odrzucone argumenty
Nieważność uchwał stanowiących podstawę prawną postanowienia GKRPA powinna skutkować stwierdzeniem nieważności tego postanowienia z uwagi na fikcję prawną, że uchwały te nigdy nie weszły do obiegu prawnego. • Pojęcie 'wzruszenia' w art. 147 § 2 PPSA powinno być interpretowane szeroko i obejmować również stwierdzenie nieważności.
Godne uwagi sformułowania
stwierdzenie nieważności aktu prawa miejscowego nie stanowiło automatycznie o konieczności następczego stwierdzenia nieważności tego rozstrzygnięcia • już literalna wykładnia tego przepisu wskazuje, że stwierdzenie nieważności aktu prawa administracyjnego nie powoduje automatycznego stwierdzenia nieważności aktu prawnego podjętego na jego podstawie • mając na względzie nadzwyczajność trybów weryfikacji decyzji, które stanowią wyjątek od zasady trwałości decyzji administracyjnych, przepis art. 147 § 2 ppsa należało interpretować ściśle • operując pojęciem 'wzruszenia w trybie określonym w postępowaniu administracyjnym albo w postępowaniu szczególnym', racjonalnie działający ustawodawca uwzględniał znaczenie konsekwencji wynikających z różnic między istotnymi wadami decyzji administracyjnej lub postanowienia (...) oraz istotnymi wadami postępowania (...)
Skład orzekający
Wojciech Kręcisz
przewodniczący
Małgorzata Korycińska
sprawozdawca
Zbigniew Czarnik
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 147 § 2 PPSA w kontekście wpływu stwierdzenia nieważności aktu prawa miejscowego na rozstrzygnięcia indywidualne."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy akt prawa miejscowego został uznany za nieważny po wydaniu rozstrzygnięcia indywidualnego na jego podstawie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii proceduralnej w prawie administracyjnym, która ma znaczenie praktyczne dla interpretacji przepisów i stabilności obrotu prawnego.
“Nieważność uchwały nie zawsze oznacza nieważność decyzji – NSA wyjaśnia granice prawa administracyjnego.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.