Orzeczenie · 2026-02-18

II GSK 1988/22Oddalenie skargi kasacyjnej znak towarowy 9

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data
2026-02-18
NSAInneWysokansa
znak towarowyunieważnienie prawa ochronnegozła wiaraprawo własności przemysłowejzakaz konkurencjipodobieństwo znakówUrząd Patentowy RPNSA

Naczelny Sąd Administracyjny (NSA) rozpoznał skargę kasacyjną P. Sp. z o.o. w K. (dalej: Uprawniony) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (WSA) w Warszawie, który utrzymał w mocy decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej (UP) o unieważnieniu prawa ochronnego na słowny znak towarowy. Sprawa wywodziła się z wniosku B. z o.o. Sp.k. (dalej: Wnioskodawca) o unieważnienie znaku, argumentując, że został on zgłoszony w złej wierze, z naruszeniem art. 131 ust. 2 pkt 1 Prawa własności przemysłowej (p.w.p.). Wnioskodawca wskazywał na podobieństwo znaku do jego własnych, renomowanych znaków towarowych oraz na naruszenie zakazu konkurencji przez X. Y., wspólnika i prezesa zarządu Uprawnionego, który wcześniej sprzedał prawa do podobnych znaków Wnioskodawcy. UP uznał zgłoszenie za dokonane w złej wierze, powołując się na wiedzę Uprawnionego o istniejących znakach Wnioskodawcy, podobieństwo oznaczeń oraz naruszenie zakazu konkurencji przez X. Y. WSA w Warszawie oddalił skargę Uprawnionego, uznając ustalenia UP za prawidłowe i odrzucając zarzuty naruszenia przepisów postępowania. NSA, rozpoznając skargę kasacyjną, uznał ją za niezasadną. Sąd podkreślił, że zarzuty naruszenia przepisów postępowania nie zostały wystarczająco skonkretyzowane i wykazane pod kątem istotnego wpływu na wynik sprawy. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 131 ust. 2 pkt 1 p.w.p., NSA stwierdził, że postępowanie sporne przed UP ma charakter kontradyktoryjny, a przepisy k.p.a. stosuje się w ograniczonym zakresie. Sąd wskazał, że UP nie miał obowiązku samodzielnego badania ważności umowy cywilnej o zakazie konkurencji ani poszukiwania dowodów poza zakresem wniosku. NSA podkreślił również, że wcześniejsze prawomocne orzeczenia sądów administracyjnych dotyczące tej samej kwestii prawnej wiążą sąd na mocy art. 170 i 171 p.p.s.a., co wyklucza ponowną ocenę podobieństwa znaków czy istnienia złej wiary w kontekście tych samych okoliczności faktycznych. Sąd oddalił skargę kasacyjną, nie uwzględniając wniosku o zwrot kosztów postępowania na rzecz uczestnika.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Interpretacja pojęcia złej wiary przy zgłoszeniu znaku towarowego, stosowanie przepisów k.p.a. w postępowaniu spornym przed UP, moc wiążąca prawomocnych orzeczeń sądów administracyjnych.

Ograniczenia stosowania

Konkretne ustalenia faktyczne dotyczące relacji między stronami i umów mogą ograniczać bezpośrednie zastosowanie w innych sprawach.

Zagadnienia prawne (3)

Czy zgłoszenie znaku towarowego w sytuacji, gdy wspólnik zgłaszającego naruszył zakaz konkurencji wobec podmiotu posiadającego podobny znak, stanowi zgłoszenie w złej wierze?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, zgłoszenie znaku towarowego w takich okolicznościach może stanowić zgłoszenie w złej wierze, zwłaszcza gdy towarzyszy mu wiedza o istnieniu podobnego oznaczenia, jego renomie oraz wcześniejsze relacje biznesowe i zobowiązania.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że zła wiara przy zgłoszeniu znaku towarowego może wynikać nie tylko z braku zamiaru używania znaku lub blokowania konkurencji, ale także z nielojalnego wykorzystania wiedzy o cudzym oznaczeniu i jego renomie, szczególnie w kontekście wcześniejszych relacji gospodarczych i zobowiązań, takich jak zakaz konkurencji.

W jakim zakresie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego (k.p.a.) stosuje się do postępowania spornego przed Urzędem Patentowym RP w sprawach o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Przepisy k.p.a. stosuje się odpowiednio, ale z ograniczeniami wynikającymi z przepisów Prawa własności przemysłowej (p.w.p.), zwłaszcza art. 255 ust. 4 p.w.p., który wiąże Urząd granicami wniosku i podstawą prawną wskazaną przez wnioskodawcę, co modyfikuje obowiązki organu w zakresie ustalania stanu faktycznego i zbierania dowodów.

Uzasadnienie

NSA wyjaśnił, że postępowanie sporne ma charakter kontradyktoryjny, a Urząd nie ma obowiązku samodzielnego poszukiwania dowodów lub badania ważności umów cywilnych poza zakresem wniosku. Przepisy k.p.a. stosuje się uzupełniająco, gdy brak jest regulacji w p.w.p., a art. 255 ust. 4 p.w.p. wyłącza pełne zastosowanie zasad ogólnych k.p.a. dotyczących zbierania dowodów i uwzględniania interesu społecznego.

Czy prawomocne orzeczenia sądów administracyjnych dotyczące tej samej kwestii prawnej wiążą inne sądy i organy?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, zgodnie z art. 170 i 171 p.p.s.a., prawomocne orzeczenia sądów administracyjnych wiążą nie tylko strony i sąd, który je wydał, ale także inne sądy i organy państwowe, co wyklucza ponowną ocenę tych samych kwestii prawnych w kolejnych postępowaniach.

Uzasadnienie

NSA podkreślił, że moc wiążąca prawomocnego orzeczenia oznacza obowiązek podmiotów wymienionych w art. 170 p.p.s.a. do uwzględnienia treści takiego orzeczenia, co uniemożliwia ponowne badanie kwestii prawnych już rozstrzygniętych, w tym podobieństwa oznaczeń czy oceny złej wiary w identycznym stanie faktycznym.

Rozstrzygnięcie

Decyzja
Oddalono skargę
Oddalono skargę kasacyjną.

Przepisy (35)

Główne

p.w.p. art. 131 § ust. 2 pkt 1

Ustawa - Prawo własności przemysłowej

Pomocnicze

k.p.a. art. 7

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 8 § § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 9

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 77

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 80

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 81a

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 107 § § 3

Kodeks postępowania administracyjnego

Ustawa o zmianie ustawy - Prawo własności przemysłowej art. 1 § pkt 11

Ustawa o zmianie ustawy - Prawo własności przemysłowej art. 315 § ust. 3

p.w.p. art. 132 § ust. 2 pkt 2

Ustawa - Prawo własności przemysłowej

p.w.p. art. 132 § ust. 2 pkt 3

Ustawa - Prawo własności przemysłowej

p.w.p. art. 164 § ust. 1

Ustawa - Prawo własności przemysłowej

p.w.p. art. 170

Ustawa - Prawo własności przemysłowej

p.w.p. art. 171

Ustawa - Prawo własności przemysłowej

p.w.p. art. 174 § pkt 1 i 2

Ustawa - Prawo własności przemysłowej

p.w.p. art. 176 § § 1 pkt 2

Ustawa - Prawo własności przemysłowej

p.w.p. art. 183 § § 1

Ustawa - Prawo własności przemysłowej

p.w.p. art. 184

Ustawa - Prawo własności przemysłowej

p.w.p. art. 255 § ust. 1 pkt 1

Ustawa - Prawo własności przemysłowej

p.w.p. art. 255 § ust. 4

Ustawa - Prawo własności przemysłowej

p.w.p. art. 255(1) § ust. 1

Ustawa - Prawo własności przemysłowej

p.w.p. art. 255(1) § ust. 3 pkt 3-5

Ustawa - Prawo własności przemysłowej

p.w.p. art. 256 § ust. 1

Ustawa - Prawo własności przemysłowej

p.p.s.a. art. 106 § § 3

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. c)

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 151

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 170

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 171

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 174 § pkt 1 oraz pkt 2

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 176 § § 1 pkt 2

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 183 § § 1

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 184

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 204 § pkt 1 i 2

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

k.s.h. art. 492 § § 1 pkt 1

Ustawa - Kodeks spółek handlowych

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zgłoszenie znaku towarowego w złej wierze, naruszające zakaz konkurencji i wykorzystujące renomę cudzego znaku. • Ograniczone stosowanie przepisów k.p.a. w postępowaniu spornym przed UP. • Moc wiążąca prawomocnych orzeczeń sądów administracyjnych.

Odrzucone argumenty

Naruszenie przepisów postępowania przez WSA i UP (m.in. brak wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego, błędna ocena dowodów, naruszenie zasady trwałości decyzji). • Naruszenie prawa materialnego (art. 131 ust. 2 pkt 1 p.w.p.) poprzez błędną wykładnię i zastosowanie. • Nieważność zakazu konkurencji z powodu braku ekwiwalentu finansowego. • Brak podobieństwa między znakami towarowymi. • Publiczna dostępność informacji o znaku nie wyklucza złej wiary.

Godne uwagi sformułowania

nie każde naruszenie przepisów postępowania może stanowić podstawę kasacyjną, ale tylko takie, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy • nie można przenosić do postępowania spornego przez art. 256 ust. 1 p.w.p., wynikających z art. 7, art. 77 § 1 k.p.a., obowiązków UP w zakresie zbierania i oceny dowodów oraz załatwiania spraw z uwzględnieniem interesu społecznego i słusznego interesu obywateli • moc wiążąca prawomocnego orzeczenia sądu jest obowiązek podmiotów, o których stanowi art. 170 p.p.s.a. wzięcia pod uwagę zarówno faktu istnienia w obrocie prawnym, jak i treści prawomocnego orzeczenia • zła wiara w rozumieniu art. 131 ust. 2 pkt 1 p.w.p. nie ogranicza się do sytuacji, w których zgłaszający nie ma zamiaru używać znaku albo działa wyłącznie w celu blokowania konkurenta. Obejmuje także przypadki nielojalnego wykorzystania wiedzy o cudzym oznaczeniu i jego renomie

Skład orzekający

Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz

sprawozdawca

Patrycja Joanna Suwaj

przewodniczący

Wojciech Sawczuk

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia złej wiary przy zgłoszeniu znaku towarowego, stosowanie przepisów k.p.a. w postępowaniu spornym przed UP, moc wiążąca prawomocnych orzeczeń sądów administracyjnych."

Ograniczenia: Konkretne ustalenia faktyczne dotyczące relacji między stronami i umów mogą ograniczać bezpośrednie zastosowanie w innych sprawach.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy konfliktu między przedsiębiorcami o prawo do znaku towarowego, z elementami zakazu konkurencji i potencjalnego wykorzystania renomy. Pokazuje złożoność prawa własności przemysłowej i jego powiązania z prawem cywilnym.

“Czy można zarejestrować znak towarowy, jeśli wcześniej naruszyło się zakaz konkurencji?”

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo

Powiązane przepisy

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst