II AKA 25/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Apelacyjny rozpatrywał apelację prokuratora od wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie, który zasądził zadośćuczynienie na rzecz C. K. za doznaną krzywdę wynikłą z tymczasowego aresztowania. Prokurator zarzucił m.in. obrazę przepisów postępowania, w szczególności błędne zastosowanie art. 552 § 1 k.p.k. zamiast art. 552 § 4 k.p.k., a także błąd w ustaleniach faktycznych dotyczących niewątpliwej niesłuszności aresztowania. Sąd Apelacyjny przyznał rację prokuratorowi co do błędnej podstawy prawnej orzeczenia, wskazując, że sprawa dotyczyła odszkodowania i zadośćuczynienia za niewątpliwie niesłuszne tymczasowe aresztowanie, a nie uniewinnienie. Sąd odwoławczy uznał również, że doszło do naruszenia art. 174 k.p.k. poprzez zastąpienie zeznań świadka notatką służbową. Niemniej jednak, sąd uznał, że okoliczności sprawy, w tym nietypowe nabycie substancji i częściowe uprawdopodobnienie wersji podejrzanego, uzasadniały ocenę, że tymczasowe aresztowanie było niewątpliwie niesłuszne. W związku z tym, Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy wyrok Sądu Okręgowego co do zasądzonego zadośćuczynienia, zmieniając jedynie jego podstawę prawną na art. 552 § 4 k.p.k. Wydatki postępowania odwoławczego obciążają Skarb Państwa.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przesłanek do zasądzenia zadośćuczynienia za tymczasowe aresztowanie oraz ocena jego niewątpliwej niesłuszności.
Dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i proceduralnej, ale stanowi ważny przykład stosowania przepisów o odszkodowaniu za niesłuszne aresztowanie.
Zagadnienia prawne (3)
Czy art. 552 § 1 k.p.k. może stanowić podstawę zasądzenia zadośćuczynienia za tymczasowe aresztowanie, czy też właściwy jest art. 552 § 4 k.p.k.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Właściwą podstawą prawną zasądzenia zadośćuczynienia za tymczasowe aresztowanie jest art. 552 § 4 k.p.k., a nie art. 552 § 1 k.p.k.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny wskazał, że art. 552 § 1 k.p.k. dotyczy odszkodowania i zadośćuczynienia po uniewinnieniu lub skazaniu na łagodniejszą karę w wyniku wznowienia postępowania, kasacji lub skargi nadzwyczajnej, podczas gdy art. 552 § 4 k.p.k. odnosi się do odszkodowania i zadośćuczynienia w przypadku niewątpliwie niesłusznego tymczasowego aresztowania lub zatrzymania.
Czy tymczasowe aresztowanie C. K. (1) było niewątpliwie niesłuszne?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, tymczasowe aresztowanie było niewątpliwie niesłuszne.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny uznał, że mimo początkowych podejrzeń co do popełnienia przestępstwa narkotykowego, brak szybkiego zbadania substancji przez biegłych, nietypowe okoliczności nabycia przez podejrzanego, częściowe uprawdopodobnienie jego wersji oraz późniejsze umorzenie postępowania przesądziły o niesłuszności zastosowanego środka zapobiegawczego.
Czy zastąpienie zeznań świadka notatką służbową stanowi obrazę przepisów postępowania?
Odpowiedź sądu
Tak, zastąpienie zeznań świadka notatką służbową stanowi obrazę przepisów postępowania.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny uznał zarzut prokuratora dotyczący naruszenia art. 174 k.p.k. za zasadny, wskazując na zastąpienie zeznań funkcjonariuszki policji treścią sporządzonej przez nią notatki służbowej.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Prokurator | organ_państwowy | oskarżyciel publiczny |
| C. K. (1) | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
Przepisy (7)
Główne
k.p.k. art. 552 § 4
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy odszkodowania i zadośćuczynienia w przypadku niewątpliwie niesłusznego tymczasowego aresztowania lub zatrzymania.
Pomocnicze
k.p.k. art. 552 § 1
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy odszkodowania i zadośćuczynienia po uniewinnieniu lub skazaniu na łagodniejszą karę w wyniku wznowienia postępowania, kasacji lub skargi nadzwyczajnej.
k.p.k. art. 249 § 1
Kodeks postępowania karnego
Określa przesłanki stosowania środków zapobiegawczych (duże prawdopodobieństwo popełnienia przestępstwa).
k.p.k. art. 174
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy zastępowania zeznań świadka dowodem z dokumentu.
k.p.k. art. 438 § 2
Kodeks postępowania karnego
Podstawa apelacji dotycząca obrazy przepisów postępowania.
k.p.k. art. 438 § 3
Kodeks postępowania karnego
Podstawa apelacji dotycząca błędu w ustaleniach faktycznych.
k.p.k. art. 554 § 4
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy obciążenia Skarbu Państwa wydatkami postępowania odwoławczego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niewłaściwa podstawa prawna orzeczenia Sądu Okręgowego (art. 552 § 1 k.p.k. zamiast art. 552 § 4 k.p.k.). • Niewątpliwie niesłuszne tymczasowe aresztowanie C. K. (1) ze względu na brak szybkiego zbadania substancji, nietypowe okoliczności nabycia, częściowe uprawdopodobnienie wersji podejrzanego i późniejsze umorzenie postępowania. • Naruszenie art. 174 k.p.k. poprzez zastąpienie zeznań świadka notatką służbową.
Odrzucone argumenty
Zarzuty prokuratora dotyczące błędnego ustalenia, że tymczasowe aresztowanie było uzasadnione. • Zarzuty prokuratora dotyczące błędnej oceny, że tymczasowe aresztowanie nie nosiło cech niewątpliwie niesłusznego. • Zarzuty prokuratora dotyczące błędnego stwierdzenia, że do zastosowania środka zapobiegawczego wystarcza duże prawdopodobieństwo popełnienia przestępstwa. • Zarzuty prokuratora dotyczące błędnego przyjęcia, że przesyłanie marihuany było jedynie założeniem organów procesowych.
Godne uwagi sformułowania
„Rację ma skarżący podnosząc, iż podstawą orzeczenia Sądu Okręgowego winien być art. 552 § 4, a nie przywołany w wyroku art. 552 § 1 kpk.” • „Okoliczności nadania przesyłki przez C. K. (1) , podanie nieprawdziwego adresata, jak i sama zawartość przesyłki, we wstępnej fazie postępowania przygotowawczego dawały podstawy do podejrzeń, iż C. K. (1) mógł popełnić poważne przestępstwo narkotykowe. Jednak słusznie Sąd Okręgowy podniósł, iż zanim doszło do zatrzymania potencjalnego podejrzanego, można było przeprowadzić specjalistyczne badania zatrzymanych woreczków z nieznaną substancją.” • „Skoro prywatna firma mogła wykonać taką analizę w pięć dni, to niezrozumiałe jest, że organom ścigania na podobne badanie potrzebne było dwa miesiące.” • „Już samo umorzenie postępowania w dniu 3 grudnia 2020r. przesądziło o tym, że tymczasowe aresztowanie było niesłuszne.” • „[...] uzasadniają ocenę, że stosowanie najsurowszego środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania, było niewątpliwie niesłuszne.”
Skład orzekający
Robert Mąka
sędzia
Stanisław Kucharczyk
sędzia
Andrzej Olszewski
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przesłanek do zasądzenia zadośćuczynienia za tymczasowe aresztowanie oraz ocena jego niewątpliwej niesłuszności."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i proceduralnej, ale stanowi ważny przykład stosowania przepisów o odszkodowaniu za niesłuszne aresztowanie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak ważne jest prawidłowe stosowanie przepisów dotyczących tymczasowego aresztowania i jakie konsekwencje finansowe mogą wyniknąć z jego niesłusznego zastosowania. Pokazuje również błędy proceduralne sądów.
“Niesłuszne aresztowanie: Sąd Apelacyjny przyznał rację pokrzywdzonemu i zmienił wyrok.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.