II AKA 105/16

Sprawa dotyczyła wniosku M. P. o zasądzenie odszkodowania w kwocie 150.000 zł oraz renty miesięcznej w wysokości 3.000 zł, a także nawiązki dla jego matki w kwocie 5.000 zł, z tytułu trwałej utraty zdrowia spowodowanej niesłusznym zatrzymaniem. Sąd Okręgowy w Zielonej Górze wyrokiem z dnia 22.03.2016r. zasądził od Skarbu Państwa na rzecz wnioskodawcy kwotę 3.000 zł tytułem zadośćuczynienia za krzywdę wynikłą z niesłusznego zatrzymania, oddalając pozostałe żądania. Pełnomocnik wnioskodawcy zaskarżył wyrok w części oddalającej żądanie, zarzucając błędną wykładnię art. 445 § 1 i 2 kc oraz naruszenie art. 7 kpk poprzez dowolną ocenę dowodów. Wniósł o zmianę wyroku i zasądzenie 150.000 zł zadośćuczynienia. Sąd Apelacyjny uznał apelację za bezzasadną. Podkreślono, że sąd I instancji prawidłowo rozważył wszystkie okoliczności i dowody. Zarzuty apelującego dotyczące błędnej wykładni przepisów i naruszenia procedury uznano za oderwane od realiów sprawy. Sąd Apelacyjny przypomniał, że zadośćuczynienie za krzywdę jest odszkodowaniem za szkodę niematerialną, a jego wysokość powinna być odpowiednia, łagodzić cierpienie, ale nie prowadzić do wzbogacenia. Zwrócono uwagę, że opinia biegłej neurolog zakwestionowała związek między zatrzymaniem a opisywanym przez wnioskodawcę stanem zdrowia. Sąd Apelacyjny podkreślił, że okres zatrzymania (ok. 2,5 godziny) nie był długi, a sam wnioskodawca zeznał o komfortowych warunkach zatrzymania i badania. Stwierdzono, że twierdzenia apelującego o trwałej utracie zdrowia nie znalazły potwierdzenia w materiale dowodowym, a kwota 150.000 zł była nieuzasadniona. Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy zaskarżony wyrok, zasądzając jednocześnie koszty zastępstwa procesowego adwokata z urzędu.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający