Orzeczenie

I SA/Wr 476/20Uchylenie postanowienia o niedopuszczalności odwołania 44

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Miejsce
Wrocław
NSAPodatkoweWysokawsa
odwołanieprzywrócenie terminuniedopuszczalnośćbrak formalnyOrdynacja podatkowaspółkaprezes zarządudoręczeniecovid-19

Przedmiotem skargi była decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej (IAS) we Wrocławiu, która stwierdziła niedopuszczalność odwołania od decyzji Naczelnika Dolnośląskiego Urzędu Celno-Skarbowego (DUC-S) z dnia 20 kwietnia 2017 r. Decyzja ta dotyczyła zobowiązania w podatku od towarów i usług dla spółki K. sp. z o.o. E. M., będąca prezesem zarządu tej spółki, wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, a następnie złożyła odwołanie. Dyrektor IAS wezwał E. M. do sprecyzowania, czy działała we własnym imieniu, czy w imieniu spółki, stosując art. 155 Ordynacji podatkowej (OP) i zastrzegając, że w przypadku braku odpowiedzi uzna, iż działała we własnym imieniu. Po bezskutecznym wezwaniu, organ stwierdził niedopuszczalność odwołania na podstawie art. 228 § 1 pkt 1 OP. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił zaskarżone postanowienie. Sąd uznał, że organ powinien był zastosować art. 169 § 1 OP, wzywając do usunięcia braków formalnych odwołania pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania, a nie stwierdzać jego niedopuszczalność. Sąd podkreślił, że E. M. jako prezes zarządu spółki miała legitymację do zaskarżenia decyzji dotyczącej spółki, a wątpliwość co do charakteru jej działania powinna być rozstrzygnięta w trybie przewidzianym dla braków formalnych, a nie niedopuszczalności odwołania. W konsekwencji, sąd uchylił postanowienie organu i zasądził zwrot kosztów postępowania.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Interpretacja przepisów Ordynacji podatkowej dotyczących braków formalnych odwołania (art. 169 OP) i niedopuszczalności odwołania (art. 228 OP), a także właściwego trybu postępowania w przypadku wątpliwości co do charakteru działania strony.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji, w której organ podatkowy ma wątpliwości co do tego, czy strona działa we własnym imieniu, czy jako reprezentant spółki, a także stosowania przepisów w okresie epidemii COVID-19.

Zagadnienia prawne (2)

Czy organ podatkowy, mając wątpliwości co do charakteru działania strony wnoszącej odwołanie (czy działa we własnym imieniu, czy w imieniu spółki), powinien zastosować tryb wezwania do uzupełnienia braków formalnych (art. 169 OP) czy stwierdzić niedopuszczalność odwołania (art. 228 OP)?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Organ podatkowy powinien zastosować tryb wezwania do uzupełnienia braków formalnych zgodnie z art. 169 § 1 OP, a nie stwierdzać niedopuszczalność odwołania na podstawie art. 228 § 1 OP.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że wątpliwość co do charakteru działania strony (czy działa we własnym imieniu, czy jako reprezentant spółki) stanowi brak formalny odwołania, który podlega konwalidacji w trybie art. 169 § 1 OP. Niewłaściwe zastosowanie art. 155 OP i przyjęcie domniemania o działaniu we własnym imieniu, a następnie stwierdzenie niedopuszczalności odwołania na podstawie art. 228 OP, było wadliwe.

Czy postanowienie o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania może być wydane w sytuacji, gdy organ podatkowy nie przeprowadził prawidłowo procedury wezwania do uzupełnienia braków formalnych odwołania?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, postanowienie o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania nie może być wydane, jeśli organ nie zastosował prawidłowej procedury wezwania do uzupełnienia braków formalnych.

Uzasadnienie

Sąd wskazał, że organ wprawdzie wezwał stronę do sprecyzowania charakteru działania, ale uczynił to w niewłaściwym trybie (art. 155 OP zamiast art. 169 OP) i z nieuprawnionym zastrzeżeniem skutków procesowych. W przypadku nieusunięcia braków formalnych, organ powinien wydać postanowienie o pozostawieniu odwołania bez rozpoznania (art. 169 § 4 OP), a nie o niedopuszczalności odwołania (art. 228 OP).

Rozstrzygnięcie

Decyzja
Uchylono decyzję
Uchylono zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej stwierdzające niedopuszczalność odwołania.

Przepisy (8)

Główne

OP art. 228 § § 1 pkt 1

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa

Niewłaściwie zastosowany przez organ do stwierdzenia niedopuszczalności odwołania, podczas gdy powinien być zastosowany art. 169 OP.

OP art. 169 § § 1

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa

Powinien być zastosowany przez organ do wezwania strony w celu usunięcia braków formalnych odwołania.

Pomocnicze

OP art. 169 § § 4

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa

Określa skutek nieusunięcia braków formalnych – pozostawienie podania bez rozpoznania.

OP art. 155 § § 1

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa

Niewłaściwie zastosowany przez organ do wezwania strony w celu sprecyzowania charakteru działania.

p.p.s.a. art. 119 § pkt 3

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa do rozpoznania sprawy w trybie uproszczonym.

p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. c)

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa do uchylenia zaskarżonego postanowienia z powodu naruszenia przepisów postępowania.

p.p.s.a. art. 200

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa do orzeczenia o kosztach postępowania.

u.p.t.u. art. 108 § ust. 1

Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

Podstawa do określenia kwoty do zapłaty w decyzji organu I instancji.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Organ podatkowy powinien był zastosować art. 169 § 1 OP do wezwania strony w celu usunięcia braków formalnych odwołania, a nie art. 228 § 1 OP. • Wątpliwość co do charakteru działania strony (czy działa we własnym imieniu, czy jako prezes zarządu spółki) stanowi brak formalny, który podlega konwalidacji w trybie art. 169 OP. • Stwierdzenie niedopuszczalności odwołania na podstawie art. 228 OP było nieuprawnione, gdyż nie zachodziły przesłanki podmiotowe lub przedmiotowe do takiej decyzji.

Godne uwagi sformułowania

organ powinien wezwać ją w trybie art. 169 § 1 OP do określenia, w jakim charakterze działa w tej sprawie, z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania • organ wprawdzie wezwał Skarżącą (...) 'do sprecyzowania, czy pismo zatytułowane "odwołanie od decyzji z dnia 20 kwietnia 2017 r. (...)" zostało złożone w imieniu Spółki K. sp. z o.o., czy w imieniu E. M. pełniącej funkcję prezesa zarządu Spółki', jednak uczynił to w niewłaściwym trybie – na podstawie art. 155 OP, który nie przewiduje żadnych sankcji • wydając zaskarżone postanowienie - organ nie tylko naruszył art. 155 OP stosując niewłaściwy tryb do usunięcia braków formalnych podania (odwołania) ale zastrzegając (nie wynikające z tego przepisu) skutki, bezpodstawnie przyjął domniemanie, że odwołanie wniosła E. M. we własnym imieniu mimo, że decyzja, do której odnosiło się odwołanie, dotyczyła niewątpliwie Spółki K. sp. z o.o.

Skład orzekający

Jadwiga Danuta Mróz

przewodniczący-sprawozdawca

Daria Gawlak - Nowakowska

sędzia

Piotr Kieres

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów Ordynacji podatkowej dotyczących braków formalnych odwołania (art. 169 OP) i niedopuszczalności odwołania (art. 228 OP), a także właściwego trybu postępowania w przypadku wątpliwości co do charakteru działania strony."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, w której organ podatkowy ma wątpliwości co do tego, czy strona działa we własnym imieniu, czy jako reprezentant spółki, a także stosowania przepisów w okresie epidemii COVID-19.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa pokazuje, jak kluczowe jest prawidłowe stosowanie procedur administracyjnych i jak drobne błędy formalne organu mogą prowadzić do uchylenia jego decyzji. Jest to przykład z życia wzięty, ilustrujący znaczenie precyzji w prawie.

“Błąd proceduralny organu podatkowego: dlaczego niedopuszczalne odwołanie stało się uchylonym postanowieniem?”

Sektor

podatkowe

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo

Powiązane przepisy

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst