I SA/Kr 551/24

Sprawa dotyczyła interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w przedmiocie opodatkowania podatkiem od towarów i usług czynności przeniesienia na wspólników udziałów we własności nieruchomości w ramach podziału majątku Spółki po otwarciu jej likwidacji. Spółka nabyła dwie niezabudowane nieruchomości od osób fizycznych niebędących podatnikami VAT. Wcześniej nabyła ogół praw i obowiązków wynikających z umów przedwstępnych sprzedaży tych nieruchomości od cedenta, co udokumentowano fakturami, a Spółka odliczyła podatek naliczony. Nabycie tych praw było warunkiem nabycia nieruchomości. Spółka poniosła również inne wydatki związane z zakupem nieruchomości (notarialne) oraz planowanym procesem inwestycyjnym (projektowe, geodezyjne), od których również odliczyła VAT. Spółka stała na stanowisku, że nieodpłatne przekazanie nieruchomości wspólnikom w ramach likwidacji nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu VAT, ponieważ nie przysługiwało jej prawo do odliczenia VAT z tytułu nabycia samych nieruchomości. Dyrektor KIS uznał to stanowisko za nieprawidłowe, argumentując, że skoro Spółce przysługiwało prawo do odliczenia VAT od usług związanych z nabyciem nieruchomości (w tym usług notarialnych, projektowych i geodezyjnych) oraz nabycia praw z umów przedwstępnych, to nieodpłatne przekazanie nieruchomości wspólnikom będzie traktowane jako odpłatna dostawa towarów podlegająca VAT na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy o VAT. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił zaskarżoną interpretację. Sąd uznał za zasadny zarzut naruszenia przepisów prawa materialnego przez błędną wykładnię art. 7 ust. 2 ustawy o VAT. Sąd podkreślił, że przepis ten wymaga, aby prawo do odliczenia podatku naliczonego dotyczyło nabycia, importu lub wytworzenia samych towarów (nieruchomości) lub ich części składowych, a nie tylko usług związanych z ich nabyciem. Sąd wskazał, że Dyrektor KIS błędnie zinterpretował przepis, uznając, że wystarczające jest prawo do odliczenia VAT od usług (np. notarialnych, projektowych, geodezyjnych) pozostających w związku z nabyciem nieruchomości. Sąd podkreślił literalne brzmienie przepisu, które odnosi się do nabycia towarów, a nie usług z nimi związanych. Ponadto, Sąd uznał za zasadny zarzut naruszenia przepisów postępowania (art. 14b § 3 i art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej) w zakresie nieprawidłowego rozróżnienia przez Organ usług związanych z zakupem nieruchomości od usług związanych z planowanym procesem inwestycyjnym. Jednakże, Sąd stwierdził, że ten zarzut nie miał istotnego wpływu na wynik sprawy, gdyż kluczowa była błędna wykładnia art. 7 ust. 2 ustawy o VAT.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający