I SA/Bd 115/26Brak stałe miejsca działalności gospodarczej VAT 4
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy rozpoznał sprawę ze skargi T. O. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy, która utrzymała w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Rypinie. Organy podatkowe zakwestionowały prawo Skarżącego do odliczenia podatku naliczonego z faktur wystawionych przez firmę B. S.C. M. i Spółka za sierpień i wrzesień 2020 r. Głównym argumentem było stwierdzenie, że Skarżący nie posiadał w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 28b ust. 2 ustawy o VAT, a jedynie reprezentował niemieckie firmy. Sąd, ponownie rozpoznając sprawę po wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, który uchylił poprzedni wyrok WSA i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, uznał stan faktyczny przyjęty w zaskarżonej decyzji za prawidłowy. Sąd podkreślił, że zgodnie z art. 190 p.p.s.a. jest związany wykładnią prawa dokonaną przez NSA. Analiza materiału dowodowego, w tym zeznań świadków, oględzin lokalu, braku wyposażenia i personelu, a także sposobu kontaktów z kontrahentami, doprowadziła Sąd do wniosku, że Skarżący nie prowadził faktycznej działalności gospodarczej w Polsce, co uniemożliwiało mu odliczenie podatku naliczonego. Sąd odrzucił również argumentację dotyczącą art. 8 ust. 2a u.p.t.u. oraz art. 199a § 3 Ordynacji podatkowej, uznając, że organy prawidłowo oceniły zebrany materiał dowodowy i nie było potrzeby występowania do sądu powszechnego. W konsekwencji, Sąd oddalił skargę jako niezasadną.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaUstalenie kryteriów dla uznania stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w kontekście prawa do odliczenia VAT, zwłaszcza w sprawach transgranicznych.
Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu faktycznego, gdzie podatnik zarejestrował działalność w Polsce, ale faktycznie jej nie prowadził, działając głównie z Niemiec.
Zagadnienia prawne (3)
Czy podatnik posiadający zarejestrowaną działalność gospodarczą w Polsce, ale faktycznie nieprowadzący pod wskazanym adresem żadnej działalności operacyjnej, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, podatnik nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego, jeśli nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce i nie prowadzi faktycznej działalności pod wskazanym adresem.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że brak infrastruktury, personelu, faktycznej działalności operacyjnej oraz sposób kontaktów z kontrahentami wskazują na brak stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, co wyklucza prawo do odliczenia podatku naliczonego.
Czy art. 8 ust. 2a ustawy o VAT (fikcja prawna świadczenia usług) ma zastosowanie w sytuacji, gdy podatnik zleca wykonanie usług napraw pojazdów firmie zagranicznej, a następnie wystawia faktury na rzecz niemieckich kontrahentów?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, przepis ten nie znajduje zastosowania, ponieważ nie wykazano usługi pośrednictwa ani odsprzedaży usług, a transakcje dotyczyły faktycznych napraw pojazdów, które nie były wykonywane przez podatnika w Polsce.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że nie było podstaw do zastosowania art. 8 ust. 2a u.p.t.u., gdyż nie udokumentowano roli pośrednika, a transakcje dotyczyły napraw pojazdów, które nie były wykonywane przez Skarżącego w Polsce.
Czy w przypadku wątpliwości co do istnienia stosunku prawnego lub prawa, organ podatkowy ma obowiązek wystąpić do sądu powszechnego na podstawie art. 199a § 3 Ordynacji podatkowej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Obowiązek wystąpienia do sądu powszechnego powstaje dopiero wówczas, gdy zgromadzony materiał dowodowy pozostawia wątpliwości co do istnienia stosunku prawnego lub prawa. W tym przypadku organ podatkowy samodzielnie ocenił zebrany materiał.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że organy podatkowe nie zostały zwolnione z obowiązku kwalifikowania zdarzeń na gruncie prawa podatkowego i oceny ich skutków. Obowiązek wystąpienia do sądu powszechnego powstaje tylko w sytuacji, gdy materiał dowodowy pozostawia wątpliwości, co nie miało miejsca w tej sprawie.
Rozstrzygnięcie
Przepisy (19)
Główne
u.p.t.u. art. 86 § ust. 1
Ustawa o podatku od towarów i usług
Prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje podatnikowi, który nabył towary i usługi wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
u.p.t.u. art. 86 § ust. 8 pkt 1
Ustawa o podatku od towarów i usług
Prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje również w przypadku nabycia towarów i usług, które podatnik wykonał poza terytorium kraju, jeśli byłyby one opodatkowane po jego wykonaniu.
u.p.t.u. art. 28b § ust. 2
Ustawa o podatku od towarów i usług
Miejscem świadczenia usług na rzecz podatnika jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej podatnika, jeśli znajduje się ono w innym miejscu niż jego siedziba.
Pomocnicze
u.p.t.u. art. 5 § ust. 1 pkt 1
Ustawa o podatku od towarów i usług
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
u.p.t.u. art. 15 § ust. 1 i 2
Ustawa o podatku od towarów i usług
Definicja podatnika i działalności gospodarczej na gruncie VAT.
u.p.t.u. art. 8 § ust. 2a
Ustawa o podatku od towarów i usług
Fikcja prawna świadczenia usług w przypadku działania we własnym imieniu na rzecz osoby trzeciej.
u.p.t.u. art. 87 § ust. 1
Ustawa o podatku od towarów i usług
Prawo do zwrotu podatku naliczonego.
Ordynacja podatkowa art. 120
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
Zasada legalizmu postępowania podatkowego.
Ordynacja podatkowa art. 122
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
Obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego.
Ordynacja podatkowa art. 187 § § 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
Obowiązek zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego.
Ordynacja podatkowa art. 191
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
Swobodna ocena dowodów.
Ordynacja podatkowa art. 199a § § 3
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
Wystąpienie do sądu powszechnego o ustalenie istnienia lub nieistnienia stosunku prawnego lub prawa.
Ordynacja podatkowa art. 210 § § 4
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
Wymogi uzasadnienia decyzji.
p.p.s.a. art. 134 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zakres kontroli sądu administracyjnego.
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. a) - c)
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawy uchylenia decyzji.
p.p.s.a. art. 190
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Związanie sądu wykładnią prawa dokonaną przez NSA.
p.p.s.a. art. 106 § § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przeprowadzenie dowodów uzupełniających przez sąd.
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Oddalenie skargi.
Prawo o ustroju sądów administracyjnych art. 1 § § 1 i § 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Kontrola prawidłowości zaskarżonych aktów administracyjnych przez sądy administracyjne.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Podatnik nie posiadał stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce. • Brak faktycznej działalności gospodarczej pod wskazanym adresem. • Niewykazanie prawa do odliczenia podatku naliczonego. • Niezastosowanie art. 8 ust. 2a u.p.t.u.
Odrzucone argumenty
Naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej przez organy (art. 120, 122, 187, 191, 199a § 3). • Naruszenie przepisów p.p.s.a. przez WSA w poprzednim postępowaniu. • Niewłaściwa ocena dowodów przez organy. • Zastosowanie art. 8 ust. 2a u.p.t.u.
Godne uwagi sformułowania
Sąd jest związany wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. • Nie można twierdzić, że miało miejsce refakturowanie, odprzedaż usług, gdzie refakturujący kupuje usługę na własny rachunek i we własnym imieniu, a następnie usługę tę odprzedaje ostatecznemu jej nabywcy. • Postępowanie sądowoadministracyjne nie jest kolejną instancją (trzecią) postępowania podatkowego.
Skład orzekający
Leszek Kleczkowski
przewodniczący
Tomasz Wójcik
sprawozdawca
Joanna Ziołek
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ustalenie kryteriów dla uznania stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w kontekście prawa do odliczenia VAT, zwłaszcza w sprawach transgranicznych."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu faktycznego, gdzie podatnik zarejestrował działalność w Polsce, ale faktycznie jej nie prowadził, działając głównie z Niemiec.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa pokazuje, jak ważne jest faktyczne prowadzenie działalności gospodarczej, a nie tylko formalna rejestracja, w kontekście prawa do odliczenia VAT. Podkreśla złożoność interpretacji przepisów dotyczących stałego miejsca prowadzenia działalności.
“Rejestracja firmy w Polsce to za mało – sąd wyjaśnia, kiedy można odliczyć VAT.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Powiązane przepisy
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.