Orzeczenie · 2000-02-17

I PKN 541/99Porozumienia zbiorowe korzystniejsze dla pracownika niż ustawą

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
2000-02-17
SAOSPracyochrona praw pracowniczychWysokanajwyższy
prawo pracyporozumienie zbiorowerestrukturyzacjaPKPrekompensataochrona socjalnaSąd Najwyższykasacja

Sąd Najwyższy rozpoznał sprawę z powództwa Barbary S. przeciwko Polskim Kolejom Państwowym o zapłatę odprawy, po rozpoznaniu kasacji od wyroku Sądu Okręgowego w Siedlcach. Sąd Rejonowy zasądził na rzecz powódki rekompensatę pieniężną z Paktu Gwarancji Pracowniczych, uznając, że rozwiązanie stosunku pracy nastąpiło z przyczyn dotyczących pracodawcy w związku z restrukturyzacją PKP. Sąd Okręgowy zmienił ten wyrok, oddalając powództwo i uznając postanowienia Paktu za nieważne jako sprzeczne z ustawą o zwolnieniach grupowych. Sąd Najwyższy, uchylając wyrok Sądu Okręgowego, stwierdził, że Pakt Gwarancji Pracowniczych, mimo braku oparcia w ustawie jako układ zbiorowy pracy, może stanowić źródło zobowiązań w stosunku do pracowników, jeśli jest traktowany jako umowa na rzecz osoby trzeciej (art. 393 KC w zw. z art. 300 KP). Podkreślono, że przepisy prawa pracy, w tym ustawa o zwolnieniach grupowych, mają charakter semi-imperatywny, co pozwala na kształtowanie stosunku pracy w sposób korzystniejszy dla pracownika niż przewidują przepisy, zgodnie z art. 18 § 1 KP. W związku z tym, postanowienia Paktu, które przewidują korzystniejsze warunki dla pracownika, nie są nieważne jako sprzeczne z ustawą. Sąd Najwyższy przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Interpretacja statusu prawnego porozumień zbiorowych, które nie są układami pracy, oraz zasady stosowania przepisów prawa pracy (w tym ustawy o zwolnieniach grupowych) w kontekście korzystniejszych dla pracownika uregulowań.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji restrukturyzacji PKP i Paktu Gwarancji Pracowniczych, ale zasady są szeroko stosowalne do innych porozumień zbiorowych.

Zagadnienia prawne (3)

Czy porozumienia zbiorowe zawarte między pracodawcą a zakładowymi organizacjami związkowymi, niebędące układem zbiorowym pracy i nie mające bezpośredniego oparcia w ustawie, mogą stanowić źródło zobowiązań w stosunku do pracowników i korzystniej kształtować ich prawa niż przepisy prawa pracy?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, takie porozumienia mogą korzystniej kształtować prawa pracownicze, jeśli mają oparcie ustawowe lub mogą być traktowane jako umowa na rzecz osoby trzeciej, a ich postanowienia nie są sprzeczne z bezwzględnie obowiązującymi przepisami prawa pracy.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że Pakt Gwarancji Pracowniczych, mimo braku formalnego statusu układu zbiorowego pracy, może być traktowany jako nienazwana umowa zbiorowego prawa pracy, na podstawie której pracownicy mogą dochodzić roszczeń jako osoby trzecie. Podkreślono, że przepisy prawa pracy, w tym ustawa o zwolnieniach grupowych, mają charakter semi-imperatywny, dopuszczając korzystniejsze dla pracownika uregulowania w umowach zbiorowych lub indywidualnych.

Czy postanowienia Paktu Gwarancji Pracowniczych, przewidujące odmienną regulację dotyczącą przyczyn rozwiązywania stosunków pracy niż ustawa o zwolnieniach grupowych, są nieważne jako sprzeczne z ustawą?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, takie postanowienia nie są nieważne, jeśli kształtują stosunek pracy w sposób korzystniejszy dla pracownika niż wynika to z przepisów prawa pracy, zgodnie z zasadą z art. 18 § 1 KP.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy błędnie uznał postanowienia Paktu za nieważne. Sąd Najwyższy wyjaśnił, że przepisy ustawy o zwolnieniach grupowych mają charakter semi-imperatywny, a Pakt, wprowadzając korzystniejsze dla pracownika zasady, nie narusza prawa, lecz je uzupełnia.

Czy Pakt Gwarancji Pracowniczych stanowi źródło prawa pracy w rozumieniu art. 9 § 1 KP?

Odpowiedź sądu

Nie, w rozumieniu art. 9 § 1 KP, Pakt Gwarancji Pracowniczych nie jest układem zbiorowym pracy ani innym porozumieniem zbiorowym mającym oparcie w ustawie, które stanowiłoby źródło prawa pracy.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy stwierdził, że Pakt nie spełnia wymogu oparcia w ustawie, a jego postanowienia nie powołują się na konkretną ustawę jako podstawę zawarcia. Nie można go też traktować jako porozumienia w sprawie zwolnień grupowych.

Rozstrzygnięcie

Decyzja
Uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania
Strona wygrywająca
powódka (w zakresie uchylenia wyroku)

Strony

NazwaTypRola
Barbara S.osoba_fizycznapowódka
Polskie Koleje Państwowe – Zakład Infrastruktury Kolejowej w S.spółkapozwany

Przepisy (12)

Główne

k.p. art. 18 § § 1

Kodeks pracy

Postanowienia umów o pracę i innych aktów kreujących stosunek pracy nie mogą być mniej korzystne dla pracownika niż przepisy prawa pracy, co oznacza dopuszczalność korzystniejszych uregulowań.

k.p. art. 300

Kodeks pracy

W sprawach nieuregulowanych przepisami prawa pracy stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu cywilnego.

Pomocnicze

k.p. art. 9 § § 1

Kodeks pracy

Definiuje prawo pracy, w tym układy zbiorowe i inne porozumienia zbiorowe oparte na ustawie jako źródła prawa pracy.

k.p. art. 9 § § 2

Kodeks pracy

Przewiduje, że normatywne porozumienia zbiorowe stosują tę samą zasadę co art. 18 § 1 KP (korzystniejsze uregulowania dla pracownika).

k.p. art. 16

Kodeks pracy

Wspomniany jako przepis umożliwiający zaspokajanie potrzeb pracowniczych.

k.c. art. 58 § § 1

Kodeks cywilny

Czynność prawna sprzeczna z ustawą albo mająca na celu obejście ustawy jest nieważna, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.

k.c. art. 65

Kodeks cywilny

Oświadczenia woli należy interpretować tak, jak wymagają tego zasady współżycia społecznego i ustalone zwyczaje.

k.c. art. 393 § § 1

Kodeks cywilny

Jeżeli osoba trzecia zobowiązała się w umowie zawartej z dłużnikiem świadczyć na rzecz wierzyciela, wierzyciel może od dłużnika żądać spełnienia świadczenia.

Dz.U. Nr 23, poz. 99 ze zm. art. 11 § ust. 1

Ustawa o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników kolejowych i ich rodzin

Stwarza możliwość przejścia pracownika kolejowego na emeryturę wcześniej niż z powszechnych przepisów.

Dz.U. Nr 51, poz. 327 ze zm. art. 11 § ust. 1 pkt 1 lit. a

Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie praw i obowiązków pracowników kolejowych

Umożliwia rozwiązanie stosunku pracy z pracownikiem kolejowym z powodu osiągnięcia wieku emerytalnego.

Dz.U. z 1990 r. Nr 4, poz. 19 ze zm. art. 1 § ust. 1 i ust. 2

Ustawa o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy oraz o zmianie niektórych ustaw

Określa przyczyny rozwiązania stosunku pracy dotyczące pracodawcy.

Konstytucja RP art. 59 § ust. 2

Gwarantuje prawo związków zawodowych oraz pracodawców i ich organizacji do zawierania porozumień zbiorowych.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Porozumienia zbiorowe, nawet niebędące układem pracy, mogą tworzyć korzystniejsze prawa pracownicze niż ustawa. • Przepisy ustawy o zwolnieniach grupowych mają charakter semi-imperatywny, dopuszczając korzystniejsze uregulowania. • Pakt Gwarancji Pracowniczych może być traktowany jako umowa na rzecz osoby trzeciej (art. 393 KC w zw. z art. 300 KP).

Odrzucone argumenty

Pakt Gwarancji Pracowniczych jest nieważny jako sprzeczny z ustawą o zwolnieniach grupowych. • Pakt Gwarancji Pracowniczych nie jest źródłem prawa pracy w rozumieniu art. 9 § 1 KP.

Godne uwagi sformułowania

Postanowienia zbiorowego porozumienia zawartego między pracodawcą i zakładowymi organizacjami związkowymi nie mające oparcia w ustawie są źródłem zobowiązań w stosunku do pracowników i mogą korzystniej kształtować treść indywidualnych stosunków pracy niż to wynika z przepisów prawa pracy. • W prawie pracy przewagę mają normy semi-imperatywne dopuszczające odmienne – korzystniejsze dla pracownika – umowne uregulowanie treści stosunku pracy niż to wynika bezpośrednio z przepisu prawa. • Mamy tu do czynienia z nienazwaną umową zbiorowego prawa pracy.

Skład orzekający

Walerian Sanetra

przewodniczący

Katarzyna Gonera

sprawozdawca

Jerzy Kwaśniewski

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja statusu prawnego porozumień zbiorowych, które nie są układami pracy, oraz zasady stosowania przepisów prawa pracy (w tym ustawy o zwolnieniach grupowych) w kontekście korzystniejszych dla pracownika uregulowań."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji restrukturyzacji PKP i Paktu Gwarancji Pracowniczych, ale zasady są szeroko stosowalne do innych porozumień zbiorowych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Orzeczenie wyjaśnia, jak pracownicy mogą korzystać z porozumień zbiorowych, które nie są formalnymi układami pracy, co jest istotne dla zrozumienia ich praw w kontekście restrukturyzacji firm.

Czy porozumienie między związkiem a pracodawcą może dać Ci więcej niż ustawa? Sąd Najwyższy wyjaśnia!

Dane finansowe

rekompensata pieniężna: 12 429 PLN

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo

Powiązane przepisy

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst