I PKN 170/00Odwołanie pracownika na powołanie bez uzasadnienia

Sprawa dotyczyła pracownika, Jarosława W., zatrudnionego na podstawie powołania na stanowisko dyrektora Wojewódzkiego Specjalistycznego Szpitala Dziecięcego w K. Został on odwołany ze stanowiska przez Zarząd Województwa Ś. Powód wniósł o uznanie odwołania za bezskuteczne i przywrócenie do pracy, argumentując, że odwołanie było rażąco sprzeczne z zasadami współżycia społecznego. Sąd Rejonowy w Kielcach oddalił powództwo, wskazując, że zgodnie z art. 69 pkt 1 i 2a Kodeksu pracy, do stosunku pracy na podstawie powołania nie stosuje się przepisów dotyczących rozwiązywania umów o pracę i sporów w tym zakresie, w tym orzekania o bezskuteczności wypowiedzeń. Sąd Okręgowy-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Kielcach podzielił to stanowisko, oddalając apelację powoda. Sąd Najwyższy, rozpoznając kasację powoda, również oddalił ją. Sąd Najwyższy podkreślił, że przepisy dotyczące stosunku pracy na podstawie powołania (art. 68-72 KP) są uregulowaniami szczególnymi i odmiennymi od umownego stosunku pracy. Wyłączone jest stosowanie przepisów regulujących tryb postępowania przy rozwiązywaniu umów o pracę, wskazywania przyczyny uzasadniającej rozwiązanie (art. 30 § 4 KP), konsultacji ze związkami zawodowymi (art. 38 KP) oraz rozpatrywania sporów w części dotyczącej orzekania o bezskuteczności wypowiedzeń, odszkodowania czy przywracania do pracy. W związku z tym, oświadczenie pracodawcy o odwołaniu pracownika ze stanowiska nie wymaga podania przyczyny, a tym samym brak jest podstaw prawnych do badania w procesie sądowym, czy przyczyna odwołania była uzasadniona. Sąd Najwyższy odniósł się również do powołanego w kasacji wyroku I PKN 79/97, wskazując, że dotyczył on innej sytuacji prawnej pracownika podlegającego szczególnej ochronie związkowej. W rozpatrywanej sprawie powód nie podlegał szczególnej ochronie, a odwołanie zostało dokonane przez właściwy organ. Roszczenie o uznanie odwołania za bezskuteczne i przywrócenie do pracy było wyłączone na podstawie art. 69 pkt 2 lit. a KP. Sąd Najwyższy uznał, że naruszenie zasad współżycia społecznego nie może być podstawą do kwestionowania zasadności przyczyn odwołania, skoro odwołanie nie wymaga podania tych przyczyn i nie podlega kontroli sądowej.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający