I OSK 524/24Odmowa specjalnego zasiłku celowego szczególnie uzasadniony przypadek 6

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną A.A. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, który utrzymał w mocy decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego odmawiającą przyznania specjalnego zasiłku celowego. Skarżący zarzucił błędną wykładnię art. 41 pkt 1 ustawy o pomocy społecznej, twierdząc, że jego sytuacja życiowa stanowiła "szczególnie uzasadniony przypadek" do przyznania zasiłku, oraz naruszenie przepisów postępowania, w tym brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i przekroczenie granic uznania administracyjnego. NSA, związany granicami skargi kasacyjnej, przypomniał stan faktyczny sprawy, wskazując, że organy administracji odmówiły przyznania zasiłku, uznając, iż dochód skarżącego przekraczał kryterium dochodowe, a jego sytuacja nie miała cech "szczególnie uzasadnionego przypadku". Sąd I instancji zaakceptował to stanowisko, podkreślając, że specjalny zasiłek celowy jest pomocą wyjątkową, przyznawaną w nagłych, drastycznych zdarzeniach, a nie w codziennych trudnościach finansowych. Sąd kasacyjny uznał, że wykładnia Sądu I instancji jest prawidłowa. Podkreślono, że pojęcie "szczególnie uzasadnionego przypadku" wymaga wystąpienia nagłych, dotkliwych zdarzeń, które nie należą do zdarzeń codziennych ani nadzwyczajnych. Sytuacja skarżącego, mimo trudności związanych z zajęciem komorniczym i potrzebą zakupu odzieży, leków czy opłat mieszkaniowych, nie została uznana za taką, ponieważ codzienne problemy z utrzymaniem, nawet w trudnej sytuacji finansowej, odróżnia się od nagłych zdarzeń losowych, takich jak choroba czy klęska żywiołowa. Sąd wskazał również, że skarżący otrzymał już znaczną pomoc finansową od organów pomocy społecznej w poprzednich okresach. NSA stwierdził, że zarzuty skargi kasacyjnej nie mogły odnieść skutku. Zarzut naruszenia prawa materialnego został uznany za próbę zwalczania ustaleń faktycznych, co jest niedopuszczalne w skardze kasacyjnej. Zarzut naruszenia przepisów postępowania również nie został skutecznie uzasadniony, ponieważ skarżący nie wykazał, jakie konkretne czynności procesowe zostały pominięte i jak miało to istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd podkreślił, że organy działały w ramach uznania administracyjnego, a kontrola sądowa nie polega na zastępowaniu organu w ocenie celowości wydatkowania środków. W konsekwencji, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną jako bezzasadną, zgodnie z art. 184 P.p.s.a.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający