Orzeczenie · 2024-02-27

I OSK 2203/20

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Data

2024-02-27

NSAnieruchomościWysokansa

wywłaszczenienieruchomościdecyzja administracyjnawznowienie postępowaniaTrybunał KonstytucyjnyKodeks postępowania administracyjnegoprawo nieruchomościsądownictwo administracyjneskarga kasacyjna

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną Skarbu Państwa - Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który oddalił skargę na decyzję Ministra Rozwoju odmawiającą uchylenia decyzji wywłaszczeniowej. Skarżący kasacyjnie podnosił zarzuty naruszenia przepisów postępowania, w tym art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w związku z art. 145a k.p.a. i art. 156 § 1 pkt 2 i § 2 k.p.a., a także art. 141 § 4 p.p.s.a. Głównym argumentem było odwołanie do wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 12 maja 2015 r. sygn. P 46/13, który uznał art. 156 § 2 k.p.a. za niezgodny z Konstytucją w zakresie, w jakim nie wyłączał dopuszczalności stwierdzenia nieważności decyzji wydanej z rażącym naruszeniem prawa po upływie znacznego czasu, gdy była ona podstawą nabycia prawa. Naczelny Sąd Administracyjny uznał skargę kasacyjną za nieuzasadnioną. Sąd podkreślił, że wyrok TK P 46/13 ma charakter zakresowy i nie powoduje derogacji przepisu ani nie stanowi automatycznej podstawy do wznowienia postępowania. Wskazał, że kwestia stosowania zakwestionowanego przepisu i ewentualnego określenia terminu ograniczenia możliwości stwierdzenia nieważności decyzji należy do ustawodawcy, a nie do organów czy sądów administracyjnych. Sąd stwierdził również, że zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. nie był zasadny, ponieważ uzasadnienie wyroku WSA zawierało wystarczające odniesienie do zarzutów skargi. W konsekwencji NSA oddalił skargę kasacyjną.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka

Do czego można powołać

Interpretacja skutków wyroków Trybunału Konstytucyjnego o charakterze zakresowym (pominięcie prawodawcze) w kontekście wznowienia postępowania administracyjnego i ograniczeń czasowych w stwierdzaniu nieważności decyzji.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji związanej z wyrokiem TK P 46/13 i jego zastosowaniem w postępowaniu wznowieniowym, a nie w postępowaniu o stwierdzenie nieważności.

Zagadnienia prawne (3)

Czy wyrok Trybunału Konstytucyjnego P 46/13, stwierdzający niezgodność art. 156 § 2 k.p.a. z Konstytucją w zakresie pominięcia prawodawczego, stanowi samoistną podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, wyrok TK P 46/13 ma charakter zakresowy i nie powoduje derogacji przepisu ani nie stanowi automatycznej podstawy do wznowienia postępowania. Kwestia stosowania zakwestionowanego przepisu i ewentualnego określenia terminu ograniczenia możliwości stwierdzenia nieważności decyzji należy do ustawodawcy.

Uzasadnienie

NSA wyjaśnił, że wyrok TK P 46/13 jest wyrokiem o pominięciu prawodawczym, skierowanym do ustawodawcy, a nie powodującym bezpośrednią zmianę normatywną ani eliminację przepisu z obrotu prawnego. Stwierdzenie niekonstytucyjności w zakresie pominięcia nakłada na ustawodawcę obowiązek rozszerzenia unormowania, a nie daje podstaw do samodzielnego stosowania prawa przez organy czy sądy.

Czy sąd administracyjny może samodzielnie określić termin ograniczający możliwość stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej z powodu rażącego naruszenia prawa, w sytuacji gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności przepisu z Konstytucją z powodu pominięcia prawodawczego?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, sąd administracyjny nie ma kompetencji do stanowienia prawa i samodzielnego określania takich terminów. Jest to zadanie ustawodawcy.

Uzasadnienie

NSA podkreślił, że przyjęcie przez organ lub sąd jakiegokolwiek terminu świadczącego o 'znacznym upływie czasu' oznaczałoby w istocie stanowienie prawa, do czego nie mają one kompetencji. Podkreślono, że wyrok TK legł u podstaw potrzeby ochrony praw jednostek, a nie podmiotów publicznoprawnych.

Czy uzasadnienie wyroku WSA w Warszawie naruszyło art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez brak odniesienia się do zarzutu skargi wskazującego na naruszenie przez organ art. 3 ust. 1 ustawy z 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości?

Odpowiedź sądu

Nie, zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. nie uzasadnia uchylenia wyroku.

Uzasadnienie

Sąd Wojewódzki nie ma obowiązku odnosić się osobno do każdego zarzutu skargi i argumentów na ich poparcie, może je oceniać całościowo. W tym przypadku uzasadnienie wyroku WSA było wystarczające.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Oddalono skargę

Oddalono skargę kasacyjną Skarbu Państwa - Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy.

Przepisy (11)

Główne

k.p.a. art. 145a

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 151 § § 1 pkt 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 156 § § 2

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

p.p.s.a. art. 141 § § 4