I Ns 186/24Uchylenie decyzji pozwolenie na budowe naruszenie procedury 68

Wnioskodawca W. S. złożył wniosek o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości położonej w miejscowości (...) poprzez zasiedzenie z dniem 01.01.2020r. Wskazał, że od 1986 roku zamieszkuje w nieruchomości, która należała do jego rodziców, S. i H. małżonków S., po których śmierci (S. S. (1) zmarł w 1990r.) pozostał w niej sam, poczynił nakłady i traktuje ją jak swoją własność przez ponad 30 lat. Uczestnicy S. S. (1) i J. S. (1) poparli wniosek. Uczestniczka A. K. nie zajęła stanowiska, a D. C. (1) zaprzeczyła samoistnemu posiadaniu przez wnioskodawcę, choć przyznała, że to on uiszczał podatki i opłaty. Sąd ustalił, że wnioskodawca wraz z małżonką zamieszkali w nieruchomości w 1986 roku za zgodą ojca, S. S. (1), w celu sprawowania nad nim opieki. Po śmierci ojca, mimo braku formalnych ustaleń, dalsze zamieszkiwanie wnioskodawcy i jego żony odbywało się za dorozumianą zgodą pozostałych spadkobierców, co sąd uznał za posiadanie zależne. Sąd podkreślił, że przekształcenie posiadania zależnego w samoistne wymaga uzewnętrznienia i jednoznacznego zamanifestowania zmiany. Choć wnioskodawca wykazał się pewnymi działaniami wskazującymi na zmianę nastawienia do nieruchomości (np. odmowa zgody na remont dla J. S. (1) czy odmowa zameldowania i przechowania rzeczy dla A. K.), sąd nie był w stanie ustalić daty rozpoczęcia biegu zasiedzenia, co uniemożliwiło określenie, czy upłynął wymagany 30-letni termin. Ponadto, sąd zwrócił uwagę, że wnioskodawca nie był wyłącznym posiadaczem nieruchomości, gdyż od początku mieszkał tam z żoną, Z. S. (1), co oznaczałoby, że ewentualne zasiedzenie powinno nastąpić na rzecz obojga małżonków. Ponieważ wniosek złożył tylko W. S., a sąd nie może orzekać ponad żądanie, wniosek został oddalony. O kosztach postępowania orzeczono zgodnie z art. 520 § 2 kpc oraz art. 113 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający