Orzeczenie

I KZP 8/05

Sąd
Sąd Najwyższy
SNKarnepostępowanie karneWysokanajwyższy
dowodyzeznania świadkawyjaśnienia oskarżonegoodmowa zeznańzakaz dowodowykodeks postępowania karnegosąd najwyższywykładnia prawa

Sąd Najwyższy rozpoznał zagadnienie prawne przedstawione przez Sąd Okręgowy w K., dotyczące wykładni przepisów Kodeksu postępowania karnego (k.p.k.) w kontekście możliwości wykorzystania jako dowodu wyjaśnień złożonych przez osobę w charakterze oskarżonego, która następnie występuje w innej sprawie jako świadek i korzysta z prawa do odmowy zeznań. Zagadnienie wyłoniło się w sytuacji, gdy Marek Z., oskarżony o popełnienie przestępstwa, pomówił Jerzego B. Po wyłączeniu sprawy Jerzego B. do odrębnego postępowania, Marek Z. wezwany jako świadek w sprawie Jerzego B. skorzystał z prawa do odmowy zeznań. Sąd Rejonowy uniewinnił Jerzego B., a prokurator zaskarżył ten wyrok, zarzucając obrazę przepisów dotyczących dowodów. Sąd Okręgowy przekazał sprawę do Sądu Najwyższego, wskazując na rozbieżności w orzecznictwie i doktrynie dotyczące relacji między art. 391 § 2 k.p.k. a art. 186 § 1 k.p.k. Sąd Najwyższy, po analizie przepisów, stwierdził, że art. 391 § 2 k.p.k. wprost dopuszcza odczytanie wyjaśnień złożonych w charakterze oskarżonego, nawet jeśli świadek skorzystał z prawa do odmowy zeznań na podstawie art. 182 § 3 k.p.k. Podkreślono, że zakaz dowodowy z art. 186 § 1 k.p.k. nie ma zastosowania w tej sytuacji, a reguła lex specialis nie jest tu właściwa. Sąd Najwyższy odmówił podjęcia uchwały, uznając, że przepis art. 391 § 2 k.p.k. jest jasny i nie wymaga dalszej wykładni w kontekście przedstawionego zagadnienia.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Wykładnia przepisów k.p.k. dotyczących wykorzystania wyjaśnień oskarżonego jako dowodu w sytuacji, gdy osoba ta występuje jako świadek i korzysta z prawa do odmowy zeznań.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej opisanej w zagadnieniu prawnym.

Zagadnienia prawne (1)

Czy przepis art. 391 § 2 k.p.k. stanowi lex specialis do bezwzględnego zakazu dowodowego określonego w art. 186 § 1 k.p.k. w sytuacji, gdy osoba występująca w postępowaniu sądowym w charakterze świadka, która w innej toczącej się sprawie występuje jako osoba oskarżona o współudział w przestępstwie objętym postępowaniem, skorzystała w terminie określonym w art. 186 § 1 k.p.k. z prawa odmowy zeznań na podstawie art. 182 § 3 k.p.k.?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, przepis art. 391 § 2 k.p.k. nie stanowi lex specialis do art. 186 § 1 k.p.k. w opisanej sytuacji. Art. 391 § 2 k.p.k. jednoznacznie dopuszcza odczytanie na rozprawie protokołów złożonych poprzednio przez świadka wyjaśnień w charakterze oskarżonego w sytuacji określonej w art. 182 § 3 k.p.k.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że art. 391 § 2 k.p.k. jest jasny i nie wymaga wykładni w kontekście relacji z art. 186 § 1 k.p.k. Przepis ten wprost zezwala na odczytanie wyjaśnień oskarżonego złożonych w innym postępowaniu, nawet jeśli świadek skorzystał z prawa do odmowy zeznań. Zakaz dowodowy z art. 186 § 1 k.p.k. nie ma zastosowania, a reguła lex specialis nie jest tu właściwa. Prawo odmowy zeznań gwarantuje zasadę nemo se ipsum accusare tenetur, a art. 391 § 2 k.p.k. nie stoi z nią w sprzeczności.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Odmowa podjęcia uchwały

Strony

NazwaTypRola
Jerzy B.osoba_fizycznaoskarżony
Marek Z.osoba_fizycznaświadek (wcześniej oskarżony)

Przepisy (11)

Główne

k.p.k. art. 186 § 1

Kodeks postępowania karnego

Formułuje bezwzględny zakaz dowodowy wykorzystania jako dowodu w sprawie poprzednio złożonych zeznań przez osobę, która skorzystała z prawa odmowy ich złożenia.

k.p.k. art. 391 § 2

Kodeks postępowania karnego

Dopuszcza odczytanie świadkowi na rozprawie tego, co uprzednio wyjaśnił jako oskarżony (podejrzany) w sytuacji określonej w art. 182 § 3 k.p.k.

Pomocnicze

k.p.k. art. 182 § 3

Kodeks postępowania karnego

Przyznaje świadkowi prawo odmowy zeznań, jeśli w innej sprawie jest oskarżony o współudział w przestępstwie objętym postępowaniem.

k.k. art. 286 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 294 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 270 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 11 § 2

Kodeks karny

k.k. art. 12

Kodeks karny

k.p.k. art. 441 § 1

Kodeks postępowania karnego

Podstawa przedstawienia zagadnienia prawnego Sądowi Najwyższemu.

k.p.k. art. 389 § 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 391 § 3

Kodeks postępowania karnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Art. 391 § 2 k.p.k. jednoznacznie dopuszcza odczytanie wyjaśnień oskarżonego złożonych w innym postępowaniu, nawet jeśli świadek skorzystał z prawa do odmowy zeznań. • Zakaz dowodowy z art. 186 § 1 k.p.k. nie ma zastosowania w sytuacji, gdy świadek korzysta z prawa odmowy zeznań na podstawie art. 182 § 3 k.p.k. • Prawo odmowy zeznań gwarantuje zasadę nemo se ipsum accusare tenetur i nie jest sprzeczne z art. 391 § 2 k.p.k.

Odrzucone argumenty

Art. 391 § 2 k.p.k. stanowi lex specialis do art. 186 § 1 k.p.k. w opisanej sytuacji. • Prawo odmowy zeznań (art. 182 § 3 k.p.k.) pozostaje w rażącej kolizji z dyspozycją art. 389 § 2 k.p.k. w zw. z art. 391 § 3 k.p.k., podważając możliwość korzystania z tego prawa.

Godne uwagi sformułowania

Formułując w art. 186 § 1 in fine k.p.k. bezwzględny zakaz dowodowy ustawodawca wprowadza zakaz wykorzystania jako dowodu w sprawie poprzednio złożonych zeznań przez osobę, która skorzystała z przysługującego jej prawa odmowy ich złożenia; natomiast unormowanie przyjęte w art. 391 § 2 k.p.k. oznacza, że w sytuacji określonej w art. 182 § 3 k.p.k. możliwe jest odczytanie świadkowi na rozprawie tego, co uprzednio wyjaśnił jako oskarżony (podejrzany). • Przyjęta przez ustawodawcę w art. 391 § 2 k.p.k. konwencja językowa jest tego rodzaju, że przy dokonywaniu wykładni tego przepisu należy zastosować regułę clara non sunt interpretanda, co w niniejszej sprawie nakazuje odmowę podjęcia uchwały. • Niewątpliwie mamy tu do czynienia z dwoma odmiennymi uregulowaniami dotyczącymi różnych sytuacji procesowych.

Skład orzekający

L. Paprzycki

przewodniczący

K. Cesarz

sędzia

F. Tarnowski

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Wykładnia przepisów k.p.k. dotyczących wykorzystania wyjaśnień oskarżonego jako dowodu w sytuacji, gdy osoba ta występuje jako świadek i korzysta z prawa do odmowy zeznań."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej opisanej w zagadnieniu prawnym.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy ważnej kwestii procesowej w prawie karnym, która może mieć znaczenie dla wielu postępowań. Wyjaśnia relacje między pozornie sprzecznymi przepisami, co jest cenne dla praktyków.

Czy wyjaśnienia byłego oskarżonego mogą być dowodem, gdy świadek milczy? Sąd Najwyższy wyjaśnia.

Sektor

karne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst