I KZP 26/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy rozpoznał zagadnienie prawne przedstawione przez Sąd Apelacyjny w P. dotyczące możliwości wydania wyroku łącznego przez połączenie kar pozbawienia wolności orzeczonych wobec obywatela polskiego wyrokami obcego państwa, które zostały przyjęte do wykonania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Sąd Najwyższy odmówił podjęcia uchwały, uznając, że przesłanki do jej wydania nie zostały spełnione. Wskazano na błędy w przedstawieniu zagadnienia, w tym na odwołanie się do niewłaściwego aktu prawnego (Konwencji Strasburskiej zamiast umowy bilateralnej z Austrią). Podkreślono, że przepisy dotyczące wykonania kary odnoszą się do sytuacji prawnej skazanego, jego uprawnień i obowiązków w trakcie odbywania kary, a nie do postępowania w przedmiocie wydania wyroku łącznego, które ma charakter uzupełniający wobec postępowania rozpoznawczego. Sąd Najwyższy zaznaczył, że połączenie kar orzeczonych wyrokami obcych państw nie jest możliwe w ramach procedury exequatur, chyba że umowa międzynarodowa stanowi inaczej. W dalszej części uzasadnienia Sąd Najwyższy przedstawił rozważania dotyczące możliwości stosowania przepisów o karze łącznej w odniesieniu do przejętych wyroków sądów państw obcych, uwarunkowane umową międzynarodową i zakresem modyfikacji kary.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja przepisów dotyczących wykonywania kar orzeczonych przez sądy zagraniczne, możliwość wydania wyroku łącznego w takich przypadkach, zakres stosowania umów międzynarodowych i konwencji w polskim prawie karnym wykonawczym.
Dotyczy specyficznej sytuacji przekazania kar do wykonania z Austrii na podstawie umowy bilateralnej, a nie ogólnych zasad stosowania prawa obcego.
Zagadnienia prawne (1)
Czy zwrot «do wykonania kary stosuje się prawo państwa wykonania», użyty w art. 9 ust. 3 Konwencji o przekazaniu osób skazanych z 1983 roku, zezwala na wydanie wyroku łącznego przez połączenie kar pozbawienia wolności orzeczonych wobec obywatela polskiego wyrokami obcego państwa, które zostały przyjęte do wykonania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, nie zezwala. Sąd Najwyższy odmówił podjęcia uchwały, wskazując na niewłaściwe zastosowanie przepisów Konwencji Strasburskiej i umowy bilateralnej.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że zagadnienie prawne zostało przedstawione z naruszeniem przepisów, w tym poprzez odwołanie się do niewłaściwej umowy międzynarodowej. Podkreślono, że postępowanie o wydanie wyroku łącznego nie jest częścią postępowania wykonawczego i nie można go stosować do kar orzeczonych przez sądy zagraniczne w ramach procedury exequatur, chyba że umowa międzynarodowa stanowi inaczej.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Artur Z. | osoba_fizyczna | skazany |
Przepisy (10)
Główne
k.p.k. art. 441 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Pomocnicze
k.p.k. art. 572
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 611c § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 114 § § 4
Kodeks karny
Ustawa o Sądzie Najwyższym art. 61 § § 1
k.k. art. 85
Kodeks karny
k.k. art. 86
Kodeks karny
k.k. art. 92
Kodeks karny
k.p.k. art. 521
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 609
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niewłaściwe zastosowanie Konwencji Strasburskiej zamiast umowy bilateralnej. • Postępowanie o wydanie wyroku łącznego nie jest częścią postępowania wykonawczego. • Nie można stosować instytucji wyroku łącznego do kar orzeczonych przez sądy zagraniczne w ramach procedury exequatur, chyba że umowa międzynarodowa stanowi inaczej.
Godne uwagi sformułowania
Prawo państwa wykonania orzeczenia [...] to unormowania [...] których przedmiotem jest określenie sytuacji prawnej skazanego w czasie odbywania kary • Przepisy normujące postępowanie po uprawomocnieniu się orzeczenia, a pozostające poza wyżej wskazanym zakresem, w tym także przepisy regulujące wydanie wyroku łącznego, nie dotyczą wykonania wyroku. • Przejęcie do wykonania kar, które w państwie wydania orzeczenia nie zostały połączone, oznacza obowiązek wykonania każdej z tych kar. • Przedmiotem zagadnienia prawnego nie może być natomiast określony sposób rozstrzygnięcia sprawy, zastosowania przepisów, w tym i potwierdzenia albo zaprzeczenia słuszności określonego poglądu interpretacyjnego prezentowanego przez sąd odwoławczy
Skład orzekający
L. Paprzycki
przewodniczący-sprawozdawca
S. Zabłocki
sędzia
T. Artymiuk
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących wykonywania kar orzeczonych przez sądy zagraniczne, możliwość wydania wyroku łącznego w takich przypadkach, zakres stosowania umów międzynarodowych i konwencji w polskim prawie karnym wykonawczym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji przekazania kar do wykonania z Austrii na podstawie umowy bilateralnej, a nie ogólnych zasad stosowania prawa obcego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy złożonych zagadnień międzynarodowej współpracy sądowej w sprawach karnych i możliwości stosowania polskich instytucji prawnych do kar orzeczonych za granicą, co jest istotne dla praktyków prawa międzynarodowego i karnego.
“Czy polski sąd może połączyć kary orzeczone w Austrii? Sąd Najwyższy wyjaśnia granice międzynarodowej współpracy.”
Sektor
karne
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.