I GSK 548/23

I GSK 548/23 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2025-11-18
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-05-22
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Izabella Janson
Joanna Wegner
Piotr Piszczek /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6532 Sprawy budżetowe jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne
Finanse publiczne
Oświata
Sygn. powiązane
III SA/Wr 80/21 - Wyrok WSA we Wrocławiu z 2023-02-01
Skarżony organ
Wójt Gminy
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 141 § 4, art. 193
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Piszczek (spr.) Sędzia NSA Joanna Wegner Sędzia del. WSA Izabella Janson Protokolant asystent sędziego Tomasz Sasak po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2025 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Wójta Gminy Domaniów od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 1 lutego 2023 r. sygn. akt III SA/Wr 80/21 w sprawie ze skargi Fundacji [...] w S. na czynność Wójta Gminy Domaniów w przedmiocie wstrzymania wypłaty dotacji oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, po rozpoznaniu skargi Fundacji [...] w S. (dalej zwanej: skarżącą albo Fundacją) na czynność Wójta Gminy Domaniów (dalej zwanego: organem albo Wójtem) w przedmiocie wstrzymania wypłaty dotacji, wyrokiem z 1 lutego 2023 r., sygn. akt III SA/Wr 80/21, stwierdził bezskuteczność zaskarżonej czynności oraz zasądził na rzecz Fundacji zwrot kosztów postępowania.
Skargę kasacyjną od powołanego wyżej wyroku złożył Wójt, zaskarżając orzeczenie w całości, wniósł o jego uchylenie w całości i odrzucenie skargi Fundacji na podstawie art. 189 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (bez wskazania miejsca i daty jej publikacji – aktualnie: tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.) oraz o zasądzenie na jego rzecz poniesionych kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych na podstawie art. 203 pkt 2 p.p.s.a.
Zaskarżonemu wyrokowi, na podstawie art. 174 pkt 1 i 2 p.p.s.a. zarzucono naruszenie:
1) art. 3 § 2 pkt 1-9, § 2a, § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. poprzez nieodrzucenie skargi pomimo, że niniejsza sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych;
2) art. 53 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. poprzez nieodrzucenie skargi pomimo, że została ona wniesiona z naruszeniem trzydziestodniowego terminu;
3) art. 134 § 1 p.p.s.a. poprzez nierozpoznanie istoty sprawy i w konsekwencji wydanie rozstrzygnięcia poza granicami danej sprawy, co stanowiło konsekwencję procedowania w przedmiocie "czynności Wójta polegającej na wstrzymaniu wypłaty na rzecz skarżącej dotacji oświatowej (...)", w sytuacji, gdy istotą postępowania była nie "czynność", ale "brak czynności o charakterze rachunkowo-księgowym" Wójta;
4) art. 146 § 1 p.p.s.a. poprzez stwierdzenie bezskuteczności czynności, w sytuacji, gdy w niniejszej sprawie nie zaistniała "czynność", której bezskuteczność można by stwierdzić.
Spóźnioną odpowiedź na skargę kasacyjną złożyła Fundacja, treścią której wniosła o oddalenie skargi kasacyjnej w całości oraz zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 183 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. Jeżeli nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania wymienione w art. 183 § 2 p.p.s.a., a w rozpoznawanej sprawie nie wystąpiły, to Sąd związany jest granicami skargi kasacyjnej.
Według art. 193 zdanie drugie p.p.s.a., uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną zawiera ocenę zarzutów skargi kasacyjnej. W ten sposób wyraźnie został określony zakres, w jakim Naczelny Sąd Administracyjny uzasadnia z urzędu wydany wyrok, w przypadku gdy oddala skargę kasacyjną. Regulacja ta, jako mająca charakter szczególny, wyłącza zatem przy tego rodzaju rozstrzygnięciach odpowiednie stosowanie do postępowania przed tym Sądem wymogów dotyczących elementów uzasadnienia wyroku, przewidzianych w art. 141 § 4 w związku z art. 193 zdanie pierwsze p.p.s.a. (por. wyroki NSA: z 25 listopada 2016 r., sygn. akt I FSK 1376/16; z 17 stycznia 2017 r., sygn. akt I GSK 1294/16; z 8 lutego 2017 r., sygn. akt I GSK 1371/16; z 5 kwietnia 2017 r., sygn. akt I GSK 91/17; z 27 czerwca 2017 r., sygn. akt II GSK 1869/17; z 13 grudnia 2022r., sygn.. I GSK 1149/19; baza orzeczeń nsa.gov.pl). Omawiany przepis ogranicza wymogi, jakie musi spełniać uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną wyłącznie do, niemającej swojego odpowiednika w art. 141 § 4 p.p.s.a., oceny zarzutów skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny uzyskał fakultatywne uprawnienie do przedstawienia, zależnie od własnej oceny, wyłącznie motywów zawężonych do aspektów prawnych świadczących o braku usprawiedliwionych podstaw skargi kasacyjnej albo o zgodnym z prawem wyrokowaniu przez Sąd pierwszej instancji mimo nieprawidłowego uzasadnienia.
Biorąc pod uwagę fakt, że wydane w niniejszej sprawie końcowe rozstrzygnięcie jest - w zakresie jego treści - identyczne, jak wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 lutego 2023 r., sygn. akt I GSK 775/19, a także z 18 listopada 2025 r. sygn. akt : I GSK 552/23, I GSK 583/23, I GSK 612/23, I GSK 694/23, I GSK 1321/23, I GSK 1382/23, I GSK 1603/23 i stanowi nawiązanie do przyjętej przez Sąd drugiej instancji linii orzeczniczej w zakresie oceny żądań zawartych w skardze kasacyjnej a różni się tylko – w poszczególnych sprawach - wskazaniem innego okresu, którego dotyczy, przeto – przy analogicznym stanie faktycznym i prawnym, a także wobec tożsamości problemu prawnego, na kanwie którego złożono skargę kasacyjną – pozostaje aktualna argumentacja Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarta w motywach powołanych wyżej judykatów. Ponieważ zarzuty i żądania niniejszej skargi kasacyjnej są izomorficzne w zestawieniu z ich treścią pomieszczoną w ww. sprawach, Naczelny Sąd Administracyjny uznaje zawarte tam motywy za własne i nie widzi potrzeby ich przypominania (powielania); są one bowiem znane stronom, które otrzymały sporządzone w tych sprawach uzasadnienia.
Mając na względzie treść art. 141 § 4 p.p.s.a., można – w ramach rozszerzającej interpretacji tego przepisu - zasadnie przyjąć, że ocena zarzutów skargi kasacyjnej może również zostać dokonana skrótowo, tj. poprzez odesłanie stron występujących w sprawie do wcześniejszych uzasadnień rozstrzygnięć, zwłaszcza kiedy w tych sprawach Naczelny Sąd Administracyjny wypracował jednolitą linię orzecznictwa, na kanwie identycznie brzmiących skarg kasacyjnych.
Dodać jedynie należy, że pełnomocnik strony skarżącej kasacyjnie na rozprawie w dniu 18 listopada 2025 r. oświadczyła, że – po pierwsze - powołane przez autora skargi kasacyjnej przepisy mają jedynie charakter procesowy, zaś – po drugie - w uzasadnieniu skargi kasacyjnej brak jest wykazania, iż podniesione uchybienia miały "istotny" wpływ na wynik sprawy, co dodatkowo przemawia za wydaniem przez Sąd drugiej instancji negatywnego rozstrzygnięcia.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną.