I GSK 1107/18Gmina muszyna subwencja oświatowa gus ewidencja

Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej Miasta i Gminy Uzdrowiskowej Muszyna od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który oddalił skargę gminy na czynność Ministra Finansów z lutego 2014 r. w przedmiocie ustalenia wysokości części oświatowej subwencji ogólnej na rok 2014. Gmina Muszyna twierdziła, że subwencja została zaniżona o ponad 1 milion złotych, ponieważ Minister Edukacji Narodowej, wyliczając ją, oparł się na danych Głównego Urzędu Statystycznego (GUS) wskazujących na ponad 5000 mieszkańców, podczas gdy według ewidencji ludności gminy liczba ta nie przekraczała 5000. Niższa liczba mieszkańców skutkowała zastosowaniem niższej wagi (P1) w algorytmie podziału subwencji. Sąd I instancji uznał, że czynność Ministra Finansów była zgodna z prawem, ponieważ ustawa o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (art. 2 pkt 4) jednoznacznie definiuje liczbę mieszkańców jako dane ustalone przez Prezesa GUS na dzień 31 grudnia roku poprzedzającego rok bazowy. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając skargę kasacyjną, potwierdził stanowisko Sądu I instancji. Sąd podkreślił, że przepisy ustawy o dochodach są jasne i nie dopuszczają stosowania innych metod ustalania liczby mieszkańców niż dane GUS. Związanie sądu II instancji granicami skargi kasacyjnej oznaczało konieczność odniesienia się do podniesionych zarzutów naruszenia prawa materialnego i procesowego. NSA uznał, że zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania (art. 141 § 4, art. 106 § 3 ppsa w zw. z art. 233 § 1 kpc) nie są zasadne, ponieważ uzasadnienie wyroku WSA było wystarczające do kontroli instancyjnej, a sąd nie miał obowiązku prowadzenia postępowania dowodowego na okoliczności niepodniesione wcześniej lub kwestionujące ustalenia faktyczne. Odnosząc się do zarzutów naruszenia prawa materialnego, NSA stwierdził, że są one powtórzeniem argumentacji ze skargi i polemiką z prawidłowymi ustaleniami sądu I instancji. Sąd potwierdził, że definicja liczby mieszkańców zawarta w art. 2 pkt 4 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego, odwołująca się do danych GUS, jest jednoznaczna i wiążąca. Brak było podstaw prawnych do przyjęcia danych z ewidencji ludności gminy, nawet jeśli byłyby one uznane za bardziej wiarygodne. W konsekwencji, NSA oddalił skargę kasacyjną, zasądzając od gminy na rzecz Ministra Finansów koszty postępowania kasacyjnego.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający