I CSK 446/26Odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej sądu najwyższego 10

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej rozpoznał skargę kasacyjną spółki M. z ograniczoną odpowiedzialnością w T. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 27 października 2025 r. Skarżąca wniosła o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, opierając się na przesłance nieważności postępowania. Jako podstawy nieważności wskazała dopuszczenie do orzekania osoby nominowanej bezskutecznie na urząd sędziego oraz niewłaściwy, jednoosobowy skład Sądu Apelacyjnego. Podniosła również zarzut naruszenia art. 379 ust. 2 k.p.c. w związku z art. 54 ust. 2 pkt 4 Ustawy o Prokuratorii Generalnej, kwestionując możliwość podejmowania czynności przez osobę nieposiadającą uprawnień radcy prawnego lub adwokata jako radcę Prokuratorii. Sąd Najwyższy, odmawiając przyjęcia skargi kasacyjnej, stwierdził, że przywołane okoliczności nie świadczą o nieważności postępowania. Powołał się na utrwalone orzecznictwo wyłączające możliwość podważenia uprawnienia do orzekania osoby powołanej na urząd sędziego przez Prezydenta RP, zgodnie z art. 29 ust. 3 ustawy o Sądzie Najwyższym oraz art. 178 i 179 Konstytucji RP. Podkreślono, że Sąd Najwyższy nie ma kompetencji do oceny zgodności z prawem powołania sędziego. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego składu sądu, Sąd Najwyższy wskazał, że można mówić o sprzeczności składu sądu z przepisami prawa w rozumieniu art. 379 pkt 4 k.p.c. jedynie w określonych sytuacjach związanych z wadliwością procesu powoływania sędziów, czego skarżąca nie wykazała. Sąd Najwyższy podzielił również pogląd, że radca Prokuratorii Generalnej, legitymujący się legitymacją służbową, jest uprawniony do wykonywania czynności zastępstwa procesowego. Wobec powyższego, zarzut nieważności postępowania został uznany za chybiony, a skarga kasacyjna nie została przyjęta do rozpoznania na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający