I CO 133/17

Sprawa dotyczyła skargi dłużniczki i wierzyciela na czynności Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Nidzicy dotyczące kosztów postępowania egzekucyjnego. Dłużniczka kwestionowała ustalenie przez komornika kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 2400 zł, wskazując na postanowienie z dnia 30 marca 2017 r. Wierzyciel z kolei skarżył końcowe rozliczenie kosztów, zarzucając naruszenie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego dotyczących kosztów postępowania. Sąd Rejonowy w Nidzicy, po rozpoznaniu sprawy na posiedzeniu niejawnym, postanowił oddalić skargę dłużniczki i odrzucić skargę wierzyciela. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie, sąd odwołał się do przepisów ustawy o komornikach sądowych i egzekucji oraz Kodeksu postępowania cywilnego, w szczególności art. 770 kpc, który reguluje ponoszenie przez dłużnika celowych kosztów egzekucji. Sąd podkreślił, że dłużnik ponosi koszty niezbędne i celowe, które bezpośrednio zmierzają do wyegzekwowania świadczenia. Powołując się na orzecznictwo Sądu Najwyższego (III CZP 1/13), sąd stwierdził, że nawet w przypadku umorzenia postępowania egzekucyjnego na wniosek wierzyciela, dłużnik powinien zwrócić wierzycielowi koszty niezbędne do celowego przeprowadzenia egzekucji. Sąd uznał, że wszczęcie egzekucji przez wierzyciela było zasadne i celowe, ponieważ posiadał tytuł wykonawczy, a dłużniczka nie spełniła zobowiązania w terminie. W związku z tym, postanowienie komornika o przyznaniu wierzycielowi kosztów zastępstwa procesowego zostało uznane za zgodne z zasadą zwrotu kosztów niezbędnych do celowego prowadzenia egzekucji. Sąd wskazał również, że minimalna stawka wynagrodzenia pełnomocnika przy wartości świadczenia podlegającego egzekucji wynosiła 2600 zł zgodnie z obowiązującym rozporządzeniem. Skarga wierzyciela została odrzucona na podstawie art. 767³ kpc z powodu nieopłacenia jej w terminie, mimo wezwania do uzupełnienia braków formalnych.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający